her deprem sonrası deprem ülkesi olarak hiç hazır olmadığımız ve deprem ülkesinde yaşayan insanlar olarak hiç deprem bilincine sahip olmadığımız anlaşılıyor. bu şiddette depremleri güle oynaya yaşayan ülkeler varken bizim için bu bile ekstra endişe ve korku sebebi oluyor çünkü hiçbir önlem, hazırlık, bilinç yok. 99’dan bu yana herhalde bir kere mi böyle tatbikatımsı bir şey yapmak istenildi tam hatırlamıyorum ama onda bile ülkenin herhangi bir depremde bir halt beceremeyeceğine o kadar eminiz ki, öyle eğlendik bitti gözüyle baktık. deprem ortada yokken bile kimisine bildirim zamanında gitti, kimisine geç gitti, kimisine hiç gitmedi. gerçeğinde hiç gitmeyecek işte. hissettiğim an öyle yatakta kaldım, biraz bekledim, kendi yaşadığım anlar geldi aklıma ve yorganı kafama çekip dursun diye bekledim. ben 99’u derinden yaşadığım halde böyleyim çünkü idrak edemiyoruz. korku, bilinçli davranmanın önüne geçiyor çünkü biliyorsun bu ülkede ölürsün ya. televizyonda uzmanların konuştuğu kadar ülkeyi ve insanları depreme hazırlasak dün gece şöyle bi uyanıp geri uyuduğumuz gece olurdu. hepimiz için üzgünüm, şanslı olmayacağımız o gün gelecek. öyle ya da böyle gelecek, muhtemelen ölürüz de birçoğumuz. deprem o an öldürmese kurtarılamamak öldürür, izdiham öldürür, kaos öldürür. şimdi naci görür hocam çıkar üç gün kanal kanal anlatır, herkes bi şunu yapacağız bunu edeceğiz der, biraz japonya över. sonra yine allaha emanet devam ederiz, napcaz ki başka. biz buyuz ülkecek, gelişine yaşıcaz, artık ne olursa olacak.