Gördüğüm-görebileceğim her şey o skalanın içinde, görebilme yetim o tayf aralığında sınırlı, cinler orada olsaydı çoktan görmem gerekirdi, görebildiğim maddesel dünyanın dışında olduğunu varsaysak bile beni ilgilendirmiyor.
Zihnimde oluşturduğum metafizik bir varlıktan acaba var mıdır diye ömür boyu soru işaretiyle yaşayıp korkmaktansa, olmadığını kabullenir ona inanırdım.
İnançsız biri olarak bu soruları inançsızlığa geçiş evresinde kabul gördüğüm cevapları usa vurarak tozlu raflarıma kaldırdım.
İnançlı dönemden kalma izler ile madalyonun diğer yüzünü deneyimledikten sonra bu tarz soyut korkuların artık hiçbir anlam ifade etmediğini farkediyorsunuz ve daha önce düşündükleriniz- hayal ettikleriniz bir masalmış gibi hissettiriyor, etrafınızdakiler bu ve benzeri konulardan bahsederken garip karşılıyorsunuz vesaire.