Günlük Can Kırıkları

Bir adın kalmalı geriye
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır
Yalnızlığın peşinde kuvvet
Evet nihayet
Bir adın kalmalı geriye
Bir de o kahreden gurbet
Sen say ki
Ben hiç ağlamadım
Hiç ateşe tutmadım yüreğimi
Geceleri, koynuma almadım ihaneti
Ve say ki
Bütün şiirler gözlerini
Bütün şarkılar saçlarını söylemedi
Hele nihavent
Hele buselik hiç geçmedi fikrimden
Ve hiç gitmedi
Bir topak kan gibi adın
İçimin nehirlerinden
Evet yangın
Evet salaş yalvarmanın korkusunda talan
Evet kaybetmenin o zehirli buğusu
Evet nisyan
Evet kahrolmuş sayfaların arasında adın
Sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı
Bu sevda biraz nadan
Biraz da hıçkırık tadı
Pencere önü menekşelerinde her akşam
Dağlar sonra oynadı yerinden
Ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca
Sen say ki
Yerin dibine geçti
Geçmeyesi sevdam
Ve ben seni sevdiğim zaman
Bu şehre yağmurlar yağdı
Yani ben seni sevdiğim zaman
Ayrılık kurşun kadar ağır
Gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın
Yine de bir adın kalmalı geriye
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır
Yalnızlığın peşinde kuvvet
Evet nihayet
Bir adın kalmalı geriye
Bir de o kahreden gurbet
Beni affet
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç.....​

Kırılıyoruz, ya sen ya ben
ya da kırılmışlığımız
öyle derin öyle onarılmaz
bir yol arıyor yüzeye vurmak için
bir bahane. Onarılamıyoruz
onaramıyoruz, ekimiz görünmeden
sen ve ben..

aramıza gerilen sahte deri
katılaşmış, çatlayabilir ancak, çatlıyor
sızıyor kan senden ya da benden
bazen ikimizden..

bilemiyoruz yaşamayı severek
ve sevmeden
belki hem severek hem sevmeden..

böyle parçalanarak dağılarak
mı ölünür?
dünyaya bir bütünlük bırakmadan
oysa ölüm bile usul usul
yaşama benzer yaşama benzer..​

Sen neyimsin bilemiyorum...Sen biliyorsan bir ses ver bana....... Kocaman bir sessizlikti yaşamlarımız. Çoğu zaman kimse birbirinin sesini duymadı. Aslında duyuyor dediklerimiz bile çok uzaktaydı... Ben, bir tek sana sesleniyorum tüm gücümle ve şimdi duymanı istiyorum. Ne olur dur dinle... Kaç mevsim sığar bir ömre? Ya da bir ömür kaç mevsimliktir? Sen yaşadığım en güzel dört mevsim, yüreğime ekip göz yaşlarımla beslediğim en büyük sevdasın. Bazen kilometrelerce uzak, bazen aldığım nefes kadar yakınsın... Uzak diyarlardan gelen sesinin merhabasıyla gelir konar yüreğime kelebekler... Engin denizlerin ortasında yarışır bulurum kendimi. Korkutmaz suların rengi ve derinliği, tıpkı sana duyduğum sevgi gibi.. Nice bir zaman sonra, dans ettiğim beyaz köpüklü dalgalar bilmediğim bir çölün kızgın kumlarına bırakır beni.. Kervanlarla yolculuk ederken bulurum kendimi.. Sen neyimsin hala çözemem... Bir an bir dua sesi getirir kendime beni... Kurduğum hayal sona erer. Gerçeğe dönüşür duygular, sen yoksun. Yaşadığım hayal kırıklığıyla hüzün yine kapımı çalar... Gözlerimde dolu misali birikir yaşlar ve sen bilmezsin. Yüreğime yağmurlar yağar... Yağan yağmurlarla gelen sonbaharda, daracık bir patika yolunda yürür bulurum kendimi.. Ağaçlar yapraksız kalmış, sensiz ben gibi.. Üzerine basmaya kıyamadığım sarı, kırmızı yaprakların sesleri alır götürür geçmiş zamanlara beni... Düşen bir dal parçasıyla boğazımda düğümlenir tarifsiz duygular. Ve gözlerimde birikir yaşlar. Yüreğime yeniden yağmurlar yağar... Bir dağ başı yalnızlığı yaşıyor yüreğim... Dağ başı yalnızlığı ölümden beter. Yumruklarımı sıkıyor, avazım çıktığı kadar bağırıyorum.. "SENİİ ÇOOK SEVİYORUUUMM". Sesimin yankısıyla çığlar düşüyor eteklerime. Yollarımda karlar, yollarımda kara yazım var. Gel desem, gelemezsin. Gel desen, ayaklarımda buzdan prangalar. Gözlerime hapsettiğim yaşlar. Ve yüreğime yeniden yağmurlar yağar...Mevsimler geliyor ve geçiyor hayatımdan. Bir yarım hep eksik..Bir yanım hep sensiz kalıyor
Görmüyorsun..!
Duymuyorsun..!
Yüreğime yağmurlar yağıyor
Yağmurlar yüreğime ağlıyor,
VE SEN HALA NEYİMSİN BİLEMİYORUM.​

Birde kuşlar var hakim bey,
her şeyin başı onlar.
Onlar özgürlüğü koyuyor insanların kafasına.​

Kimselere/hiçbirşeye inancım kalmadı.
Kimseye laf anlatacak gücüm de artık. Sevdiğim insanlara bile gereksiz görüyorum.
Hayatı nefes aldığım sürece yaşıyorum... Kimsenin hayatın da var olmakta istemiyorum.
Kendi halimde, kendi içimde, kendi kendime...
Hiç gibi, boş gibi...
Elimden gelen hiç birşey yok...
Ben, bende gördüğünüz ışığı söndürdüm. Karanlığıma kimseler girmesin mümkünse...
Kaçtığım herşeyin daha kötüsüne yakalanmakla lanetlenmişim...
Yaşayamadığım aşkın, çektiğim sevdanın, özlemin...
Peşimi bırakmayan herşeyin...
Ben bırakıyorum herşeyi lütfen sizde izimi sürmeyin...​

Kaç hayat yaşayınca yorulur insan?
Kaç seneden sonra yaşlı..
Kaç hezimetten sonra bezgin..
Kaç sevdadan sonra kalpsiz..
Kaç kelimeden sonra lal olur kişi....​

Mesele sevmek değil, kime sorsam seviyor zaten. Mühim olan güzel sevebilmek, kırmadan, dökmeden, yormadan, acıtmadan.

[YOUTUBE]rn_Cl_150L0[/YOUTUBE]​

Beni unutma demek aslında çok açık bir şekilde ben seni unutamam sende beni unutma demek. Çünkü unutursan hiç olmamış gibi olurum demek...

https://www.youtube.com/watch?v=ITDkDgZFRGU
​

"Gülüşünü seversin, sesini seversin, sohbetini seversin. Sevmek için illa ki yüzünü görmek şart değil, yüreğinde duruşunu seversin."

[YOUTUBE]6W9FZuLJQSg[/YOUTUBE]​

Öyle bir gideceksin ki gitmek bile seninle gurur duyacak...

https://www.youtube.com/watch?v=5VP_mCSWQ2A
​