Böyle bir başlık aslında yok, ben de

Biraz fazla şımarık uyandım, kıpır kıpır bir şeyler çalsın;



O morlar içerisindeki kıyafet de nasıl yakışmış yıldız'a, çiçek gibi olmuş

Bu akşamın meyvesi de bu olsun, özgür babacım
Iki sene önce üniversitede ilk senemin ikinci dönemi. İşteyim, pubtayım çalışıyorum ama nasıl çalışıyorum. Tüm gün heyecanlıyım, bir şey yapmam bir yere gitmem gerekiyor hissediyorum. Ertesi gün sabah dokuzda final sınavım var ama gözüm görmüyor zihnim sadece duyumsadığım ve çözümleyemediğim hisse konsantre. Elime aldım telefonu, arkadaşımı aradım, burç da burç hakikaten. Antalyadaymış, zaten hiç ankarada olmazdı. Orada burada doğada, çocuğun yakaladığı bi frekans var mütemadiyen o frekansta, o nasıl bir hız korunumudur huzurda? Neyse geldi iki gözümün çiçeği, dokuzdu vardığında. Çıktım işten, bindim arabaya dedim gidelim fethiye'ye doğaya varmazsam bugün tükeneceğim. O zaman henüz eve de çıkmamıştım, kyk'ya uğrayıp alelacele çantama bir basmalı elbise bir de hasan ali toptaş attığımı anımsıyorum, hiç kalmak istemiyorum şehirde gerisini hallederim yeter ki gideyim. Sabah 5 gibiydi vardık fethiyeye, ilk kez görüyorum ama nasıl keyifliyim. Vuslat yasiyorum atmosferiyle, tam bi çiçek günümüz. Neyse ertesi gün gitti burç, yalnız kalıp keşfetmem gerektiğini anlayabilecek nadir birisidir. O kadar özgürüm ki mental olarak, süzülüyorum sokaklarında. Önce sahilde girdiğim ahşap bir kitapçıda cumhur'u getirdi bana şehir, hemen bir bardak çay ile muhabbetine çekti orada, sonra da köy gezintimde özgür baba'yı babanın tavuklarını ve müziğini. İçsel yorgunluğumdan arındım lakirdilar ve yesil ile. Rum evleri, tadımlık şaraplar, seramik deneyimi, doğa gezintileri, bol müzik ve içimde kalmasın diye akşamın bir vakti demirlerden atlayıp dağdaki kral mezarına tırmanışlar, bir el yapımı şal, lotus çiçeği desenli bir kutu, yanmış 3 4 final hatıralarıyla ayrıldım üc gün sonra şehirden. O zamanlar yeni insan tanıma sevincini yasatiyordum icimde portakal agaci gibi ve bunun icin konum degistiriyordum saçlarımı örüp. Artık ne zaman portakal çekse canım özgür baba diye müzik kanallarinda klavye şıkırdatıyorum. Yeşilin kesinlikle şifayla bir ilgisi var portakalların babalarla şehirlerin kimyayla.

Yaşam alanım bu sahne olsa keşke

Kürtçe anlıyormusun mutsuzluk yoldaşı

Senin iş tayyibin Kürt açılımı gibi olmuş ortada bırakmışsın

ışığım her iki yöne dogru sonsuz uzuyor, ben de düşler alemine kaçıyorum. herkes işini yapmali

Kimbuhatunyahu?' Alıntı:

Ekli dosyayı görüntüle 5548

Ekli dosyayı görüntüle 5549

ışığım her iki yöne dogru sonsuz uzuyor, ben de düşler alemine kaçıyorum. herkes işini yapmali

Genişletmek için tıkla ...

bu ışık aslında yok bende yokum bu yorum da yok

"en ağır yükü aradın
ve kendini buldun-
bu senin atamayacağın bir yük..."
yırtıcı kuşlar arasında nietzsche

“İnsanın elinde tuttuğu kaynaklar enerji miktarlarına indirgenebilirse, insan bu kaynakları sürekli olarak sonsuz olamayacak ve özellikle devamlı olamayacak bir büyümenin amaçları için saklayamaz. Onun fazlalığı saçıp savurması gerekir ama bunu yaparken kazanma açlığı içindedir ve bir kazanım nesnesini de israf eder; kaynaklar bir kez uçup gidince, geriye savurganlığı yapan tarafından kazanılan prestij kalır. Savurganlık, bu yolla başkalarına karşı kendine mal edilen üstünlük için gösterişli bir şekilde gerçekleştirilir. Ama savurganlık, tersine, israf ettiği kaynakların faydalılığından oluşturduğu olumsuzluğu kullanır. Böylece yalnızca kendisini değil aynı zamanda bütünüyle insan varoluşunu çelişkiye düşürür, insan varoluşu bundan sonra içinde kalacağı bir belirsizliğin içine girer: değeri, prestiji ve yaşam gerçeğini malların kölece kullanımının yadsınması içine yerleştirirken,, aynı zamanda bu yadsımadan kölece bir kullanım elde eder. Bir taraftan, faydalı ve kavramlabilir şeyin içinde, gerekli olarak büyümesine (veya varlığını sürdürmesine) hizmet edebilen şeyi ayırt eder ama eğer sıkı gereklilik onu bağlamaktan vazgeçerse, bu “faydalı şey” bütünüyle arzularına yanıt veremez. Bunun üzerine kavranılamayanı, kendinin, mallarının faydasızca kullanımını, oyunu ister ama kavranılamaz olarak istediği şeyi kavramaya, faydalılığını reddettiği şeyi kullanmaya çalışır. Sağ elimizin verdiği şeyi sol elimizle öğrenmek yeterli değildir: dolambaçlı bir biçimde, sol elimiz bu şeyi yeniden almaya çalışır.”
G. Bataille'den

Ve geriye hiç bir şey kalmayacak. Shakespeare olmayacak, ya da Beethoven, hiç biri olmayacak, Michelangelo olmayacak. Ve kendi kendinize düşünürsünüz ki çok fazla gürültü ve ses ve hırs var. Ve nereye gidecek, hiç bir yere… Gidecek. Öyle değil mi?

Benden sana nasihat hayatta herşeyi her türlü pisliği yap ama kumara bulaşma mecazi anlam yüklesen bile

Kimbuhatuncum mezara inan, mezarlıklara inanma.

ya bu benim gerçeğimse.....

iran, benim için çok özelsin. kavusacagız yine, beni çağır.
bilemiyorum


"allah'a şükür, meyhane kapısı açık!"