Bazen..

I
⚪ Konu sahibi son olarak 3813 gün önce görüldü
Bazen, her şeyi akışına bırakmak gerekir. Su akıp yolunu bulsun diye..
Bazen, ağlamak gerekir. Güçsüzlük sanan…lara inat, rahatlamak için..
Bazen, kimseyi dinlemeyip içinden geleni yapmak gerekir. Mutlu olmak için..
Bazen, susman gerekir. Büyüklüğün sen de kaldığını anlamaları için..
Bazen, görmezden gelmen gerekir. Sonradan olanları görmek için..
Bazen, sana değer vermeyenlerin hayatından çekip gitmen gerekir. Tek başına da mutlu olabileceğini herkese kanıtlamak için..
Ve bazen, yokluğunda seni özleyen birilerinin olduğunu bilmen gerekir. Çıkarsız, hesapsız, her ne olursan ol seni ”sen” olduğun için seven birilerinin olduğunu hissetmen için.
 
“Sonra birden birisi hayatımıza giriveriyor.
Onun sahip olduğu bir şey, belki kokusu, belki dokunuşu, belki gülüşü belki zekası, belki hayata bakış tarzı, belki zevki, belki aldırmazlığı, belki ihtirası, belki de kötülüğü, içimizdeki boşluğun bütün girinti çıkıntılarını dolduruyor.”

Ahmet Altan - İçimizde Bir Yer.
 
Huzur denilen o şeyin her santimine ihtiyacım var bu aralar. Bana biraz bahar gerekiyor. Çok üşüdüm.

Maksim Gorki.
 
Sesler kesilsin artık. Gök kubbede korkunç bir yalnızlık istiyorum. Korkuya inat yüzünde tebessümlerle, ... durmadan koşarak yalınayak. Bitmiş hikayeler yeniden başlasın, ve bütün korkaklıklar çekilsin artık, perde perde. Mızraksız, zırhsız, kalkansız yürümek istiyorum. Şarkıları bitirdim ağıtlar yakıyorum sevdalar büyütüyorum şimdi hiç sevilmemiş sevdalar, hiç dillenmemiş, bir kem göz görmemiş, nazar değmemiş, öyle bir sevda büyütüyorum ki içimde, birisi, hiç kimse, henüz söylememiş bu savaş büyüyor içimde, sana söylersem gerçekleri, biliyorum ki gelmeyeceksin peşimden. Yalanlar söylesem, hiç sevmeyeceksin beni. Bir arafda, sana methiyeler diziyorum. Öfke büyüyor içimde, öfke büyüyor içimde... Önünde gördüğün sıradağlar, bil ki benim yüreğimden gelen dalgalar. Gece yarım mı kalır sanıyorsun, gece yarım kalmaz, insanlar kalır. Hadi müjdeler ver bana, hadi müjdeler ver ki, büyüteyim yeniden, büyüteyim yeniden aydınlıkları. Sus... Ve kirpiklerine hakim ol, açılmasınlar bir daha...

AHMET SELİM
 
Sonra birdenbire sen yoksun işte birdenbire yoksun
Bakıyorum Amerikan bir gök sıkılıyorum kalkıyorum.
Sen yoksun ya seninle binlerce yerim yok..

İlhan Berk

Uzak Karanlık
 
Bazen insanları sadece
izlersin…
Garip bir sakinlikle.
Kızmazsın.
Üzülmezsin.
Kırılmazsın.
Hissettiğin sadece sessizliktir…

Sadece sessizlik…
 
Gömleğinin düğmelerini
yanlış iliklemek gibidir,
bazı insanlara güvenmek..
En başından beri yanlış yaptığını
sonuna gelmeden anlayamıyorsun..
 
Bazen susarsın,
bazende suskunluğuna yanarsın.
Bazen üzülürsün,bazende mutlu olmaktan kaçarsın.
Bazen değer verirsin birine
ama bazende onun değersizliğine verdiğin değerden utanırsın..
Bazen konuşmak dertleşmek istersin biriyle
ama bazende insanların ikiyüzlülüğü gelir aklına.
Yine susarsın.
Bazen birinin gözlerine..
saatlerce bakmak istersin ama baktığın gözlerin senin gibi bakmadığını görünce başını çevirirsin..
Bazen aşkı buldum diye haykırmak istersin.
Bazende sesini duymak istediğin kimseyi asla yanında bulamazsın !
 
Nelere alışıyor insan;
Ne alışamam dediklerine..
Ne unutulmuş vaatlere..
Ne hayatta yapamam,
Yaptıramazlar denilenlere..
Ne görmezsen ölürüm deyip,
Görmeyince ölmediklerine..

Nelere alışıyor insan;
Alıştıkça şaşırdığı ne çok şeye..!
 
Bir süre sonra insanlar pek de umrunda olmuyor..
Kimseyi değiştirmeye çalışmıyorsun..
Kimin ne düşündüğünü, kimin ne yaptığını umursamıyorsun.. Yorulunca kendikabuğuna çekilip o küçük dünyanda yalnız yaşamayı öğreniyorsun..
Anlık mutluluklar yaşayıp derin hüzünleri tek başına atlatmayı öğrendiğin vakit kimseye de ihtiyacın olmuyor..
Siz buna yalnızlık diyorsunuz, ben ise huzur.​
 
Bazen her gün yanında duran insanlara güvenmezsinde, gider sana 899 km uzaklıktaki birine güvenirsin.​
Güvenmenin mesafesi yoktur çünkü.​
Güvenmenin meselesi vardır.​
Herkese güvenilmez.
Herkese güvenilmeyeceğini, yediğin darbelerden sonra anlamanın kattığı acı insanları büyütüyormuş.
Biz de böyle büyüdük işte.
Herkese güvenilmeyeceğini, herkesin sevilmeyeceğini ve herkesin herkez diye yazılsa da artık farketmeyeceğini zaman gösterdi bize.
Sevmekte böyle bir şey işte, her gün elini tutabileceğin, dokunabileceğin insanları sevemezsin de, belkide hiç görmediğin, belkide hiç göremeyeceğin birisini seversin.
Bu kalp organı çok farklı çalışıyor çünkü.
Bazen sadece bir fotoğrafa bakarak aşık olabiliyor insan.
Bazen de sadece ses tonuna.
İşte o andan sonra, karşına kim çıkarsa çıksın herkesi farklı sınıflandırmaya koyuyorsun.
Aklın daima onda oluyor.
Bazen farklı şehirde oturan birisini seversin, otobüs biletleri, hava yolları, hızlı tren, ve metrobüs.
Bazen o şehrin hava durumunu incelersin.
Yarın hava soğuk, kalın giyinse bari.
Bazen, o şehrin takımını desteklersin, haksız penaltı ile 3 puan gitti.
Bazen de o şehirde adı geçen bir haberi okurken,
bazen, bütün bazenler çoğalır.
Siz hiç uzakta oturan birini sevdiniz mi?
Her gün yanında olamadığınız, her gün elini tutamadığınız.
Çok kötüyüm dediğinde ise, hiç bir şey yapamadığınız?
Mesafe, telefonla konuşurken ses tonundaki değişimin sebebidir.
Alooo ..,
Çok özledim.​
Kendine dikkat et..​
​
Alıntı ..​

​
 
Bazen; hayat yorar insanı ...​
Şarkılar yorar ... Beklemek yorar ... Özlemek yorar ...​
Affetmek yorar ... Hoş görmek yorar ...​
Boş vermek bile yorar ....
Ve insan susar ..
Her şeye , herkese rağmen ...
Elinden gelen tek şeyi yapar ....
Bağıra bağıra ...
SusaR ..
​
 
Bazen
Susmalı insan..
Tek kelime etmemeli..
Bazen sukûtu yoldaş,göz yaşını sırdaş edinmeli..
Elini kalbine koyup düşünmeli.....
Bazen durmalı,
Durulmalı..
Öyle kelimeleri ve cümleleri israf etmemeli..
Gereksizce gülmemeli,dağıtmamalı düşüncelerini..
Öyle ya;
'Öyledir' demeli..
...
Bir kahve serinliğine sığınmalı..
Uykusu kaçmalı,
Kırılmışsa bile kırmamalı..
Bazen insan haklı da olsa;
Sessizce sukûtu yoldaş edip hicret etmeli ...
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri