Alem-i Sır ile Murad-ı Sır

J
  • Kullanıcı Jigsaw
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - ForumSal Amatör Şairler
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Hep mutlu ol...Yüreğin nurlarla aydınlansın.Seni düşündüğümde varlığını hissediyor gibiyim.Evine 2 kez misafir olabildim.2.sinde sen yoktun yüreği kanayan evlatların vardı sadece.Sanalda tanıdığım en temiz kalpli insanlardandın.Toprağın bol,mekanın cennet olsun.
 
1 yılı geçti değil mi ?
Ölüm yıldönümünde gelip birşeyler karalamak isterdimde nasip olmadı.
1 yıl oldu sen toprağa gireli.
Dostluğunun özlemini çekiyorum.
Kahvenin kuymağının özlemeni çekiyorum.
En önemliside ne biliyor musun dost?
Birilerine güvenmenin özlemini çekiyorum.
 
T%C3%9CRK-KAHVES%C4%B0.jpg
 
Yaşadıklarımı, çocukluğumu düşünüyorumda...
Gerçekten insanları sevmemem için çok neden var aslında.
Ruhumda ömrümün sonuna kadar iyileşmeyecek yaralar var.
Yaktılar,yıktılar...
Sonra bıraktılar ardlarına bakmadan,
Ardlarına bakmadan mutlu oldular,Unuttular yaptıkları yıkımları.
Kimseye bir açıklama borcum yok.
Çünkü bana açıklama yapması gerekenler tek kelam etmeden gitti.
Şimdi kalkıpta benim size birşeyler açıklamamı beklemeyin.
Ya böyle sevin,yada terk edin.


 
Şöyle bol köpüklü bir kahve istiyorum,kaybetme kokusu yaymayan...Yanındada karamelli bir lokum, zamanı durduran.
 
Ölüm...

Ne kadar kısa,ne kadar uzun manalı bir sözcük.
Ölüm...Stephen'ın yeşil yolu...
O yoldan geçenler,yolun yarısında kalanlar yada yolu dahi göremeyenler...
Ne çok ölüm var ş uzamanda.
Ölüm işitiyor,
Ölüm görüyor,
Ölüm hissediyor,
Ölüm kokluyoruz.​
 
İnsan ne garip değil mi?
Tecrübe ettiği acıları tekrar tekrar yaşamaktan usanmıyor.
 
Vefasızlara vefa göstermek diye bir şeyde vardır dost,iyi bilirdik biz bunu.
 
Bazen yaşadığımdan şüphe ediyorum.Rüyadaymışım gibi geliyor.Hayatı tanımaya mı başladım,yoksa yaşlanıyor muyum? bilemedim.
 
Bazen insan ölülere gıpta eder.
Buz tutmuş yüzünden süzülen sıcacık gözyaşlarıyla,yumuşak yatağında sabaha çıkmamak ister.
 
Farkındayım ;
Hiç bir şey geçmedi,dinmedi.
Geçti diye kendimi kandırdım.
Beyaz bir kandırmaca idi bu ama,
Niyeti iyilik olan,tutunmak olan...
 
2 sene doldu bu dünyadan göçeli.3.sünden gidiyor.
Ben de bir gün öleceğim,bu mesajı okuyan da...
Bizim ölümümüzün ardından da yıllar geçecek...
Hayallerimiz de,düşüncelerimiz de,benliklerimiz de göçüp gidecek bu dünyadan...
Hatta yıllar yıllar sonra hiçbir insanın aklına gelmeyeceğiz.
Mezar taşımızın bile kaç yıl dünyada hüküm süreceği meçhul.
Tabi inşAllah bir mezar taşımız olursa...
Bazen gerçekten yaptıklarımı,iletişimde olduğum insanları,düşüncelerimi ''Ne kadar önemli ki?'' diye sorguluyorum inceden inceye.
Sahi ne kadar önemli?
Düşüncelerimin kaçı eyleme dönüşmeye değer? Ya da iletişmde olduklarmın kaçı kaale alınmaya? En önemlisi, kaale almadıklarımdan en baş listelerde kaale alınması gerekenler var mı acaba ?
Ürpertmiyor beni ölüm düşüncesi .Aksine garip bir huzurla doluyor içim.
Ölümü arzuladığımdan ya da intihar gibi patolojik düşüncelere sahip olduğumdan değil.
Çünkü ölüm benliğimi ve yaptıklarımı daha derin sorgulatıyor bana.
Yüksek dozda mantık enjekte ediyor.
 
[YOUTUBE]biPrnmE2uMA[/YOUTUBE]

Hangimiz ölmeyeceğiz ki?​
 
Toplasan senin bir fincan kahven kadar edemeyecek, beş para etmez insanlarla aynı oksijeni solumaktan yılıyorum bazen Mehmet abi.Kavanoz dipli dünya, kim öle kim kala...Geçiciyiz bu handan hepimiz.Bu hakikat güçlendiriyor beni.
 
Özler insan bazen.
Gerçekleri özler...
Ölümü özler mesela,gerçek dostları özler.
Dünyayı tanıyanlar,özlemin hakkını iyi verirler.
 
İyiler genelde ölüyor.
Ya bedenen ya ruhen.
Kalması gerekenler gidiyor,gitmesi gerekenler kalıyor.
Bu ne yaman çelişkidir Mehmet abi?
 
Kimi çığlıklar vardır.
İşitildiği an neredeyse bırak sağırlığı, öldürecek olan.
Bazı suskunluklar gibi mesela.
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri