-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Bir varmış bir yokmuş diye başlar bütün masallar.
Ellerim soğuk şimdi üşüyorum bedenim dudaklarım buza dönmüş.
Yokum say beni ey hayat doğmamış gibi...
Sayki hiç yaşamadım tatmadım acıyı...
Masalım da olmadı sonu mutlulukla biten.
Gökten üç elma düşmesini beklemiyorum artık
yorgunum ey hayat yorgun..
Ellerim soğuk şimdi üşüyorum bedenim dudaklarım buza dönmüş.
Yokum say beni ey hayat doğmamış gibi...
Sayki hiç yaşamadım tatmadım acıyı...
Masalım da olmadı sonu mutlulukla biten.
Gökten üç elma düşmesini beklemiyorum artık
yorgunum ey hayat yorgun..
Bazı şeyleri duymamak ve görmemek için kapatıyorum gözlerimi ve kulaklarımı.
Ben ne zaman kapatsam kapılarımı elbet bir gün açmak zorunda kalıyorum,
sessizliğimi bozuyor insanlar..
Kendilerine çekiyorlar yaşanmışlıkların en sahte perdesindeki yalanlara.
Onlar hep kazanıyorlar, bense kaybediyorum.
Hep haklı olmak nasıl bir duygu?
ya da
hep güçlü olmak nasıl bir his?
Ben ne zaman kapatsam kapılarımı elbet bir gün açmak zorunda kalıyorum,
sessizliğimi bozuyor insanlar..
Kendilerine çekiyorlar yaşanmışlıkların en sahte perdesindeki yalanlara.
Onlar hep kazanıyorlar, bense kaybediyorum.
Hep haklı olmak nasıl bir duygu?
ya da
hep güçlü olmak nasıl bir his?
Canım yanıyor anne…
Bir yerlerde kaybettiğim kendimi bulamıyorum.
Düğümleniyor tüm nefes almalarım,
Kalbime varmadan tükeniyor umutlarım.
Hasrete boğuluyor özlemlerim,
Bak bana ben, ben değilim anne.
Ben yitik bir umudun,
Yarım kalmış bir sevdanın eseriyim.
Dokun kalbime anne dokun!
Yavaş ve nazik bir okşama ile dokun.
Hissedebiliyor musun ordaki savaşı, acıyı ?
Canım yanıyor annem canım..
Korkuyorum anne tut elimi.
Sevilmekten korkuyorum.
Her yeni bir sevgi omzumda yeni bir yük sanki!
Sorumluluğum artıyor anne korkuyorum,
Sevipte kaybetmekten ,
Acılar denizinde kaybolmaktan korkuyorum.
Bırakma sakın beni anne, sende onlar gibi,
Bak gidiyor tüm sevmeler..
Gidiyor anne gidiyor..
Bir gece insafsız bir veda sahbesinde,
Beni öylece umursuz bırakıp gidiyor dönmeksizin..
Ağlıyorum anne sil gözümün yaşını.
Acılar dudaklarımdan süzülüp kalbime akıyor,
Gamzelerimdeki tebessüm yok artık anne.
Ağlıyorum sensizliğe,
Ağlıyorum sevipte gidenlere..
Ağlıyorum anne sil gözümün yaşını..
Bak yağmur yağıyor anne,
Yapraklar kopuyor dalından,
Zaman bir kum tanesine bakıyor,
Mevsimler dönüp geçiyor ardından,
Ben unutamıyorum onu anne unutamıyorum.
Masum bir çocuğun elinden şeker alınmış ve savaşın ortasına konulmuş gibi hissediyorum.
Yağmur yağıyor ve ben üşüyorum anne.
Bir yerlerde kaybettiğim kendimi bulamıyorum.
Düğümleniyor tüm nefes almalarım,
Kalbime varmadan tükeniyor umutlarım.
Hasrete boğuluyor özlemlerim,
Bak bana ben, ben değilim anne.
Ben yitik bir umudun,
Yarım kalmış bir sevdanın eseriyim.
Dokun kalbime anne dokun!
Yavaş ve nazik bir okşama ile dokun.
Hissedebiliyor musun ordaki savaşı, acıyı ?
Canım yanıyor annem canım..
Korkuyorum anne tut elimi.
Sevilmekten korkuyorum.
Her yeni bir sevgi omzumda yeni bir yük sanki!
Sorumluluğum artıyor anne korkuyorum,
Sevipte kaybetmekten ,
Acılar denizinde kaybolmaktan korkuyorum.
Bırakma sakın beni anne, sende onlar gibi,
Bak gidiyor tüm sevmeler..
Gidiyor anne gidiyor..
Bir gece insafsız bir veda sahbesinde,
Beni öylece umursuz bırakıp gidiyor dönmeksizin..
Ağlıyorum anne sil gözümün yaşını.
Acılar dudaklarımdan süzülüp kalbime akıyor,
Gamzelerimdeki tebessüm yok artık anne.
Ağlıyorum sensizliğe,
Ağlıyorum sevipte gidenlere..
Ağlıyorum anne sil gözümün yaşını..
Bak yağmur yağıyor anne,
Yapraklar kopuyor dalından,
Zaman bir kum tanesine bakıyor,
Mevsimler dönüp geçiyor ardından,
Ben unutamıyorum onu anne unutamıyorum.
Masum bir çocuğun elinden şeker alınmış ve savaşın ortasına konulmuş gibi hissediyorum.
Yağmur yağıyor ve ben üşüyorum anne.
Öyle güzel ki uçmak… Öyle güzel ki tüyden hafif, uçurtmadan serseri, buhardan oynak, toz zerresinden kıvrak, kar tanesinden savruk olabilmek gökkubbede. Niyetim daha, daha da yükseklere çıkmak. Niyetim gökyüzünde fersah fersah yükselip güneşin gölgesine değerek, bembeyaz bulutların üzerine çıkıp bağdaş kurmak ve bir de oradan bakmak dünyaya. Çünkü bilmek istiyorum aşağıda olup biten her şey görülüyor mu buradan bakıldığında? Merak ediyorum arka bahçelerde sırlanmış sırlar, işlenmiş kabahatler, yarım kalmış oyunlar kaydediliyor mu satır satır, kelime kelime? Bilmek istiyorum bir mahremiyeti var mı insanoğlu-insankızının, insan olmanın?
Soğuk, boynundaki bir leke gibi sesin boğuk.
Uzaktaki kiz cocuklarindan farksiz dua'n donuk.
Ölüler icin her sarki sonu yeter sarti.
Gemiler indi kasiklarina, gemiler bir gri marti..
Gülen ağzindan, sönen sigaradan, duraktan,
Bir sinemanin en ön koltuğunda dudaktan.
Düz törenmis yalniz'liğindan ve kokundan.
Bir kriz gibi gecerdin neden bilinmem sol'umdan..
Uzaktaki kiz cocuklarindan farksiz dua'n donuk.
Ölüler icin her sarki sonu yeter sarti.
Gemiler indi kasiklarina, gemiler bir gri marti..
Gülen ağzindan, sönen sigaradan, duraktan,
Bir sinemanin en ön koltuğunda dudaktan.
Düz törenmis yalniz'liğindan ve kokundan.
Bir kriz gibi gecerdin neden bilinmem sol'umdan..
Bir yağmur bilirim birde kaldirim, ben yürürken acmaz gökyüzü ; Ya ben bulut'lari anlamiyorum, yada gökyüzü benden birsey bekliyor. Hayat bir ölüm'dür, Sevgi ise ucurum. Ucurumun gerisinde kalmaktir ahmaklik.. Iyiki bilmiyor kalabaliklar yağmura bakmayi cam arkadasindan, Sükür ki insan'dan insan'a farkvar. Birine Cennet'se, birine zindan, iyiki tanimiyor beni kalabaliklar arasinda onca INSAN..
Affetmek;
O kişiyi sevmek değil
O kişiyle konuşmak zorunda olmak değil
O kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil
O kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil
O kişiyi kucaklamak değil
O kişiyi suçsuz bulmak değil
O kişiyi haklı bulmak değil
O kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil
Affetmek;
kırgınlığın
küskünlüğün
nefretin
Hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır
Affetmek artık acıyı hissetmemektir
Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir
"Duygusal unutma affetmenin diğer adıdır"
Affet ve Özgür Bırak
O kişiyi sevmek değil
O kişiyle konuşmak zorunda olmak değil
O kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil
O kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil
O kişiyi kucaklamak değil
O kişiyi suçsuz bulmak değil
O kişiyi haklı bulmak değil
O kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil
Affetmek;
kırgınlığın
küskünlüğün
nefretin
Hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır
Affetmek artık acıyı hissetmemektir
Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir
"Duygusal unutma affetmenin diğer adıdır"
Affet ve Özgür Bırak