Zihninizde En Eskiye Gidin, En Eski Hatıranızı Paylaşın

Ilkokul 5'deyim hoşlaştigim bir cocuk vardi.
tee 3. sınıftan beri gelen bir hoşlaşma cocuk beni begensin diye
kirmizi kalemi dudagima sürerdim okulda oyle süzüle süzüle gezinirdim.
O cocugu hala goruyorum gordukce o zamanlarim aklima geliyor utaniyorum. Insan bağzen gecmisinden utaniyo pif.

Niyeyse bu aklima geldi sirim:anla:

O kadar geriye gidemedim

Kız kardeşimle ben bir gün plan yaptık, annem bizi dövsün diye (:
Hiç sesini yükseltmezdi annem ve hiç bir şekilde şiddet uygulamazdı, babamda öyle.
Bir gün sıkıldık sıkıldık ne yapalım dedik ve bu plan geldi aklımıza , dayak nasıl bir şey diye.Annemin çok yoğun olduğu bir gün olur olmaz şeyler istedik, çıldırtıcı bir sürü hareket yaptık artık dayanılmazdı.Ama o sürekli lütfen lütfen diye uyarmaya geliyordu artık nasıl ne yaptıysak elinde bir sürahi su ile geldi ve bütün asaletiyle üzerimize boşalttı, serinlediniz mi kızlar ateşiniz çok yükselmişti de diyerek.O günden sonra boşuna uğraşmadık sinirlendirmek için ve hala da öyle (:
Aklıma ilk gelen bu oldu daha çooook şeyler var, ara ara gelir yazarım

Efendim sene binucyuzkirk, seferberlik zamani. Ekmegin karneyle satildigi zamanlar.
Siz o gunleri bilmezsiniz, cayi kuru uzumle icerdik seker yoklugundan.
Cigara niyetine beygir tezegini saman kagida sarip dumanini ceker idik.

Pislik bir ablam vardı ve çok numaracıydı. Benim onu dövdüğümü öğretmene şikayet edip bana öğretmen tarafından dayak attırırdı ablayı dövdüm diye. Aslında dövmek isterdim ama aramızda 4 yaş vardı. Çok daha sonra, ben ergenliğe geldiğimde eşek sudan çıkıncaya kadar dövecektim ama daha dövemediğim yıllardayız. Hem döverdi beni ve hemde öğretmene dövdürtürdü(kıskançlıktandı). Kendisi bana sahip çıksın diye okula yollanmış. Bizde kız çocukları okutulmaz(dı). Ben( ailenin en küçüğü, göz bebeği, göz nuru, en akıllısı, en sevilen vs.) okuma yaşına geldiğim için benimle okula yollanmış. Yaşı büyük olduğundan da konuları anlıyor, problemleri çözüyor ve öğretmenin göz bebeği oluyor. Biz ne yapalım yani! Ben daha Türkçe bilmiyordum... Neyse, moralim bozuldu bak.

Muhabbet buna dönecek kaçın.

En eskisi üç yaşındayken. Ankara'da ssk bloklarına taşınmazdan önce ilk evimizin girişinde kocaman teras gibi bi bahçe vardı. Galiba bahar temizliği yapıyordu bizimkiler. Annem içeriyi temizliyor, babam da evin girişindeki o alanı yıkıyordu.

Çok tuvaletim geldiği için içeri girmek istiyorum, antreden geçmem gerekeceği için uçarak yapabilirim ancak. Bunu başaramayacağım için de valide izin vermiyor içeri girmeme. Ben de sinirlenip, terasa fıydırıyorum. Yarım saattir terası temizlemekle uğraşan peder beyin gözü dönüyor ve elindeki hortumu hafifçe bana savuruyor.

Sonrasını hatırlamıyorum. Çünkü dengemi kaybedip, kafamı merdivenlere çarpmışım. Yüzüm, gözüm, her yerim kan olmuş. Annem o yüzüstü kapanmış halimi görünce fenalık geçirmiş. Acilen teyzemleri, dedemleri, eril kuvvet kim varsa çağırmış. Bilincini nasıl kaybettiysen ağlamıyordun bile diye anlatır hatta aklına geldikçe.

Apar topar hastaneye götürmüşler. Annem inatla emniyetteki tanışlarıyla telefon görüşmesi yapıyor. Babam hakkında suç duyurusunda bulunacak. Teyzemin kocası da adliyede çalışıyor. Onun aracılığıyla da boşanma dilekçesi hazırlattırıyor bi yandan. Kafaya koymuş çocuğunu bu hale getiren adamdan boşanacak. Ama babam da öyle bir insan değil yani. Çok sakin, ılımlı bir adamdır; kavga, gürültüden hiç hoşlanmaz. Sonra sonra büyükler araya giriyor, halloluyor her şey.

Babamdan ilk ve son defa yediğim dayağın hikayesiydi bu. Sonra balkona, terasa işemeye devam ettim tabi. Dedem de bi ara 5 yaşındayken Alanya'daki evlerinin balkonuna işedim diye küfür falan etmişti. Kepez'deki evin de bahçesine, anneannemin çiçeklerinin üzerine sıçtım. Evet bunu da yaptım. Çocuğum lan, ne var?

-

Edit: Resim de buldum.

Aha da Kepez'deki o malum bahçe ve de anneannem. <3

Yaşım dört ve mahallece küçük bir dükkanda sırayla sünnet olduk biz. Herkes ağlıyordu, bir durum var herhalde diye korktum, ağlayamadım **Spam/Adversiting**. Doktorlar da herkese beni örnek gösteriyordu. Ulan masaları filan şimdi hatırlıyorum da, korku filmi gibiymiş ya, şimdi olsa girmem dükkana. Demir masalar.. Başında iki beyaz önlüklü.. Ellerinde kesici aletler, zaten kesecekler de.. Anlatamam, çok değişikti.

Çerkesçe adı pastapqo olan mısır unu bizim evde çok olurdu değirmende çektirirdik bi çuval unu misafir salonunun her yerine dökmüştük ablamla asfgjk

Bir gün oyun oynamaktan vaz geçemeyip sınırlarımı zorlayınca altımı doldurmuştum ve Anneme bunu bildirmemenin de hiç bir yolu aklıma gelmemişti. Korkudan kaçtım ve bir yere saklandım. Çömeldim ve kara kara düşünürken uyuyakalmışım. Beni çok aramışlar.


Ondan önceki maceralarımı hatırlamıyorum.