- Ferideyi o halde bırakamadım. Bir de çocuğu öyle görünce
+Eee nereye götürdün şimdi?
- Gönül ablaya
+ Gönüle? Bu pavyon muhabbetinden önce mi?
- Hı hı
+ İyi etmişsin Gönül iyi kızdır öyle mırın kırın etmez
- Yok kalsın dedi istediği kadar sorun değil dedi
+ Sen napıcan lan bu kadınla
- ferideyle mi
+ Hee evlenicen mi niye bakıyon oğlum. Bak insanlık minsanlık dersen şişeyi kafana yersin ha
- Yok be amirim bizim insanlığımızdan ne olur
+ Eeee kadının haberi varmı duygulardan hııı
- Yok evli zaten
+ Hoştt evli mi?
- Ama kocası aylardır gelmemiş
+ La oğlum ya yarın bir gün gelirse kocası haa o zaman ne olacak. Hadi diyelim ki sen Ferideyle bir eve çıktın. Ya çocuk çocuğu kim bakacak la?
- Bilmiyorum ki amirim.
Feride gecekondudan komşumdu benim. Sabahları ara sıra denk gelirdik. Kocasını hiç görmedim, zaten bırakmış gitmiş Orosbu Çocuğu. Bu yanında ki çocuk varya bi kaç defa gülümsedi bana. Bi garip oldum. Bende babasız büyüdüm koydu yani harbiden koydu amirim. Ben Ferideye hiç yan gözle bakmadım. Yani bizim mahalle de olmaz zaten öyle şeyler. Yani rahatsız etmek bakmadım işte. Bi dozerler geldiğinde o gözle baktım. O da bana öyle baktı. Evimi yıkılmasını falan unuttum tabi. Akbaba var, sen varsın, Harun var sokakta kalacak değilim ya. Sonra Ferideyi buldum. Sana getiremezdim Gönül abla geldi aklıma, sana sormaya çekindim zaten. Napıcam ben amirim ya
