M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Oysaki hayallerim vardı umutlarım vardı , bu nankör hayata dair..
Iyı bir Insan olmak herzaman iyi bir insan olarak anılmak..
Oysaki bunun için çabalarken daha kötü oluyordum..
Kendimi tüketiyordum Ruh'en yok oluyordum..
Kim bilebilirdi benim içimde neler yaşadıgımı ? kim . Ama sizlere kızmıyorum kızamam sizlerde haklısınız..
şairin dediği gibi : "tükenmişdi inancım bu nankör hayata dair " Gelirmiydi tekrardan hayata olan güvencim insanlara Olan inancım
beş para etmez değerler için ONUR'larını ayaklar altına alan Insanlara?
Sanmıyorum , ben bunu kabullenemem En değerli varlığımı ONUR'umu ayaklar
altına alacak pasına inanmak..
Ben şunu bilirim "Damlaların büyüklüğü değil Sürekliliği önemlidir" hep bu mantıkla baktım önüme..
Mantık dedik...
Herzaman mantıkla baktım hayata ama yanlış yapmışım şunu unutmuşum Insanlar bir robot değil Onlarında bir kalbi var..
Sonra bir felsefe edindim kendime.. "Aklımla görüp kalbimle işitmek" bunu felsefe edindim..
Ve bu güzelliği öğreniyorum kavrıyorum eskisi gibi umursamamaya calısıyorum yasadıklarımı geçmişe bağlı kalmamaya çalışıyorum..
Ama geçmişim onlar benim çabukda bırakamıyorumki.. Geçmişi olmayanın geleceği ASLA OLAMAZ.
Şuanki durumumu bir labirente benzetiyorum..
Sürekli arayış içersindeyim Zaman karşı yarışıyorum...
Ali.E
Iyı bir Insan olmak herzaman iyi bir insan olarak anılmak..
Oysaki bunun için çabalarken daha kötü oluyordum..
Kendimi tüketiyordum Ruh'en yok oluyordum..
Kim bilebilirdi benim içimde neler yaşadıgımı ? kim . Ama sizlere kızmıyorum kızamam sizlerde haklısınız..
şairin dediği gibi : "tükenmişdi inancım bu nankör hayata dair " Gelirmiydi tekrardan hayata olan güvencim insanlara Olan inancım
beş para etmez değerler için ONUR'larını ayaklar altına alan Insanlara?
Sanmıyorum , ben bunu kabullenemem En değerli varlığımı ONUR'umu ayaklar
altına alacak pasına inanmak..
Ben şunu bilirim "Damlaların büyüklüğü değil Sürekliliği önemlidir" hep bu mantıkla baktım önüme..
Mantık dedik...
Herzaman mantıkla baktım hayata ama yanlış yapmışım şunu unutmuşum Insanlar bir robot değil Onlarında bir kalbi var..
Sonra bir felsefe edindim kendime.. "Aklımla görüp kalbimle işitmek" bunu felsefe edindim..
Ve bu güzelliği öğreniyorum kavrıyorum eskisi gibi umursamamaya calısıyorum yasadıklarımı geçmişe bağlı kalmamaya çalışıyorum..
Ama geçmişim onlar benim çabukda bırakamıyorumki.. Geçmişi olmayanın geleceği ASLA OLAMAZ.
Şuanki durumumu bir labirente benzetiyorum..
Sürekli arayış içersindeyim Zaman karşı yarışıyorum...
Ali.E