- Katılım
- Nisan 16, 2019
- Mesajlar
- 55,939
- Tepkime puanı
- 34,845
- Puanları
- 353
@Süreyya cığım,
Kendi adıma "Yasak Aşk" diye ifade ettiğim zaman, olayın aslı aldatmak değil. Yasak olan burada aldatmak eylemi değil. Yasak olan aşık olunan kişi yani kardeşin eşi-sevgilisi, arkadaşın eşi-sevgilisi ya da evli bir insan.
Yasak demeyelim de yanlış seçim diyelim fakat sonuçta ortada büyük bir hata var çünkü aynı zamanda sana güven duyan birileri var.
İnsan kardeşine eşini emanet edemeyecek de kime edecek?
İnsan sevgilisini-eşini bırakıp da arkadaşına arkasını dönemeyecek mi?
Evli bir insanla aşk aşamasına gelmeden önce aklını kullanamıyorsan, aşık olduğun noktada "Bu insan evli, uzak durmalıyım." demek gerekmez mi?
Gerçek aşk aynı zamanda fedakarlık da değil midir?
Elbette insanız ve yeri gelir aklımız hiç olmayacak birilerine kayabilir. Senin de dediğin gibi kimse kimsenin tapulu malı da değil ancak işte bu noktada aldatma eylemi devreye girmeden yolları ayırmak gerekiyor.
Aldatmak zaten başlı başına sorun fakat verdiğim örneklerde özne aldatmak eylemi değil, kişiler sorun ve yasak denme sebebi de bahsi geçen kişiler açısından.
Evli bir insan bu yola çıkarken ömür boyu birlikte olma sözü vermiş, taraflar birbirine güven duymuş fakat bu sözü tutmakta zorlanıyorlar mı? O zaman ayrılacaklar, başka seçenek yok. Aldatmak bir seçenek olamaz çünkü bu sözümü yargılayıcı kabul etsek de başlı başına bir irade sorunudur.
Kardeş ve arkadaş konusu ise çok daha büyük bir problem, hiç ama hiç bahanesi olamaz.
Aşık insan elbette kontrolü kaybeder, sağlıklı kararlar alamaz ama işte bu noktada yasak aşk dediğim örnekler söz konusu ise kendine işkence etmek pahasına uzaklaşmak zorunda, başka türlüsü mümkün olamaz. Bu da irade ister, cesaret ister. Kolay olandır aşkın büyüsüne kapıldım, çaresizim demek...
