Yas ve Melankoli

Lefty
  • Kullanıcı Lefty
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Derin Tartışmalar
🕒 Konu sahibi 3 saat önce aktifti
aegishjalmur' Alıntı:
Ölümün gerçek ve yaşamın vazgeçilmez bir parçası olduğunu kabullenmek gerekiyor ve belki de bu durumun provasını bile insan içinden ara ara yapmalı. Beklenmedik bir anda, yakın zamanda babamı kaybettim ben de. Sürecin/yasın insanın kendisinden öte, çevresinde yaşananlar daha sinir bozucu.
Hatıra saklama konusuna kısmen katılmıyorum, bir kaç küçük eşya mutlaka olmalı ama günlük hayatta sürekli görebileceğiniz bir noktada değil. Kısa süre de olsa anıları canlandırmak için yeterli diye düşünüyorum.
Sevdiğini kaybetmenin, boşluk duygusunun tarifi yok ancak milyar yıllık evrende 70-80 yıllık bir hayat 24 saat içinde ki 1 saniyeye bile denk gelmiyor. O yüzden sevdiklerinizi ertelemeyin, kayıplara -en azından mental olarak- hazırlıklı olun. Akıl sağlığı tüm maddi kayıplardan daha önemli.
Genişletmek için tıkla ...
Başın sağ olsun.

Ölüm gerçeğini kabullenmek ani kayıplarda insanı biraz daha güçlü tutsa da yine de yaşanan kaybı içselleştirme aşaması çok zaman alabiliyor.

Hatıra olarak saklanması sorun teşkil etmez ancak senin de ifade ettiğin gibi her an göz önünde bulunması, yas sürecini ve yaşanan acıyı daha da arttırabiliyor.

Bazı insanların hiçbir eşyaya bağlanmama sebebi de ölümün gerçekliği ve yaşamın geçiciliği üzerine sahip oldukları bilinçlenme ile alakalıdır. Bazıları ise sanki çok vakti varmış gibi sürekli yeni planlar peşinde ve sürekli bir şeyleri erteleyerek ömür tüketiyorlar. Sevdiklerine zaman ayıran insan sayısı günümüzde çok az ve değeri de kaybedildikten sonra anlaşılıyor.
 
Bazen hiç bitmeyecek bir süreç gibi gelse de insan bir şekilde kabullenmesi gerektiğini de biliyor.
 
Ani ölümlerde süreç bitmek bilmiyor. Bazen cok dipte bazen cok gereksiz keyiftesin. Ufacik bi anı başa döndürüyor, gectigin asamalar silinip gidiyor..
Allah hayırlı ölüm versin, saglam iman versin.
 
Icımde hep bır anne sızısı , anne yarası ...Veda edemedıgım ve asla edemeyecegım.
Cogunuza garıp gelebılecek tuttugum bır kavanoz topragıyla mutsuzken dertlestıgım , mutluyken anlattıgım sahıp cıktıgım hem kederım , hem sevıncım .
Kaybınız canınızsa eger yasınız ruhunuzda hep devam edıyor dısarıdan gorunmesede , gostermesenızde ınce bır sızı "ben hep buradayım " dıyor.
 
Ayın başından itibaren toplamda 4 taziye ziyaretinde bulundum. Sıralı ölüm diye bir şey olmuyor maalesef ve insanlar için her hayata veda eden kişi, ağır bir kayıp olarak yıkıntı yaratıyor.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri