Yalnızlığın Fırınlanmış Kokusu.

Konu sahibi son olarak 3038 gün önce görüldü
[YOUTUBE]-4gt5SEcSH8#![/YOUTUBE]


Rüzgar okşa onun saçlarını benim yerime
Fısılda kulağına sevdiğimi.
 
tumblr_ma2haiDDUb1qjo6i9o1_500.jpg



”tenin bir sirk çadırı olarak gerilip kurulduğu kuyu
tenin bir sirk çadırı olarak gerilip kurulduğu kuyularda uyu. ”
 
tumblr_mfcebfgNW91rbe0wlo1_500.jpg

”ovdun ve okşadın beni
çıktı içimdeki cin;
ondan ölümümü diledin.

sana dizlerimi​
sana tabi bileklerimi ve topuklarımı sundum;​
…​
ağzımda getirdiğim karsuyunu​
kalbine kaçırdım!​

ovdun ve okşadın beni
çıktı içimdeki cin
yatağa döküldü
yatağıma döküldün
yatağına döküldüm

en çok da dudaklarına sokuldum!
üşüyordum,
üstüme doğru çekip o kedi dudaklarını
bir tay sığınırmışcasına anasına
bana ölünle uyudum!​


ben zaten kendimi aşklarda
hep kalkışılınmış müthiş intiharlarla yaraladım!
koştum sürekli
bir hüzünden bir tersliğe dokunarak koştum

bazı sevdalarda hafızasını kaybeder ya insan​
telaşlanır, ağlar​
 
tumblr_mdlsqoC6Kr1r7w6a9o1_500.jpg



Yalnızlığı kabul etmeyişimin tek nedeni o istemesede hayatımda olmasıydı belkide.Sonra Tanrı ne yapıp ne edip alt üst etme işinde yine başarılı oldu ve iki kelimelik şu cümleyi çıkardı karşıma.Üşüyorum dedim kendi kendime.Burnum üşüyo en çok.Burnu üşüyenlerin annem tüm vücudunun üşüdüğünü söylerdi.Nasıl bir yerden inanmış bilmiyorum ama ben annemle inanmaya başladım üşümeye.Seninle bitirsek bu üşüme eylemini burnumu ısıtsak olmaz mı ?
 
[YOUTUBE]WnpuWwYjAFA[/YOUTUBE]


Bir gurbet olmuşken Ankara yüreğimde
Ellerim tutuldu sanki dudaklarım kendime kilitlendi



 
Geri