Yalnızlığın Fırınlanmış Kokusu.

Konu sahibi son olarak 3037 gün önce görüldü
522759_145557268926335_1040101938_n.jpg


:p
 
Artık karalayamıcak kadar az vaktim var derken bile kendime inandırıcı gelmiyorum.
Ne dakikalarım kısaldı ne de günlerimi elimden aldılar.Yaşa bizi diye bağıran dakikalarım ve umut ile uyandıran günlerim var aslında.
Mutsuzluğun içinde yaşamaya o kadar hevesliyim ki.Yaşamaya çalıştığım o minik şehirde havanın soğukluğuna aldırmadan ayakları çıplak gezen o çocuklara teslim etmek istiyorum mutluluğumu.
Dün birisinin yanından geçerken üşüyorum diye şarkı söylediğini duydum.
Ben sadece mutlu olduğumda şarkı söylerim bir de eti puf aldığımda.
Nerden çıkardın o şarkıyı kalbinden çocuk ?
Neden benim kalbimden çıkamadın ?
Dönsem bir daha karşılaşır mıydık bilmiyorum ama gözlerinde hayatımı değiştirecek kadar çok umut vardı.
Ayakkabılarımı alsan umutlarından azıcık verir misin ?




Eva.
 

küçücüğüm, bu senin sesin, güzel ırmak
önce rüzgarın öptüğü, sonra benim öptüğüm
bu bitmemiş şiirler, senin ayak bileklerin
soluğun, kokun, karnın, gölgeli gözlerin.
 
tumblr_mf1ivme3Fm1qkfdnao1_500.png

Her gördüğümde son cümleye kadar heycanla okuyup ilk kez okuduğumda gülümsediğim gibi içten gülümsediğim tek yazıya Merhaba diyebilirsiniz.
 
[YOUTUBE]V3AYq4TEBYc[/YOUTUBE]

Hasreti hafifletmiyor
Dokun bana gizli olsun
Dokun ne olursun dokun​
 
tumblr_mbaj8j1mzY1res5t8o1_500.gif





Sonra ayakta öptüm
Dudağından öptüm seni
Kapı aralığında öptüm
Soluğundan öptüm seni


Cemal Süreya.
 
Geri