Yalnız kalmayı istemek

Hüma
⚪ Konu sahibi son olarak 194 gün önce görüldü
Hiçbir zaman gerek duymadığım şey aslında.
Yalnız kalmayı sevmiyorum.
Yanımda daima sevdiğim insanların olmasını isterim.
Kötü anımda dahi olsa bile.
 
Acılı anlarında olsun, hissiyat anlarında olsun yalnız kalmak, düşünmek güzeldir.
 
Bu ihtiyacı çoğu kez ve derinden hissediyorsanız dönüp hayatınıza bir bakın, belli ki hoşnut olmadığınız kimselerlesiniz ve size yeterince iyi hissettirmeyen şeyler yapıyorsunuz. Aile yaşantınız, iş hayatınız, özeliniz, arkadaş çevreniz... Yolunda gitmeyen bir şeyler var, bunun bilincine varın. Bilinç her şeydir.

Bir de yoğun bir dönemden geçerken biraz kafa dinleme, kendinle baş başa kalma gibi bir durum söz konusu olabilir, o da birkaç günü aşmıyordur, oldukça insani ve anlaşılabilirdir, dillendirmeye dahi gerek yoktur.
 
Yalnız kalmak gibi bi servet var ve kıymeti bilinmiyor. Kalabiliyorsanız kalın suç sizde değil çevrenizdeki gereksiz çerezlerde.
 
Bu konuyu 2 şekilde ele almak lazım bence.
1. olarak yalnız kalmayı sevmem ben insanlarla bir arada olmayı seviyorum ailem, arkadaşlarım, dostlarım,kuzenlerimmmmmm:tatlı:
2. yönden ise hayatıma özel bir anlam katacak biri almayı düşünmüyorum bir süreliğine bu konuda yalnız kalmam gerektiğine inanıyorum.
 
yalnız oldugunda güzel kararlar alabiliyorsun
 
Öyle bi ihtiyaç sadece türk dizilerinde olur :) İhtiyaç değil tercihtir en fazla 1 gün sürer.
 
Saygı duyulmalı, saygı duymayana haddini bildirmeli.
 
Sadece bir şeyler yazacağım zaman yalniz kalmayi tercih ederim aksi takdirde kelime yazamam :)
 
Bazen cok ihtiyacim oluyo o bazenler de bazen cogaliyo
 
İmkansız bir şey bu benim için, rahat bırakmıyolar bi
 
Çok severim. Karanlık bir ortam, yalnızlık ve ölüm sessizliği olacak. Huzur, huzurrrr.
 
Gayet insani ve olagan bir durum ama ne hikmetse insanlar altinda hep bir sebep ararlar. Insan bazen kendini dinlemek ister, kafasini dinlemek ister, kimseyle konusmak istemez, karsisindaki insanlardan da bu konuda anlayis bekler. Bazilari anlar bazilari sitem eder. Arada oluyorsa insana cok iyi gelir.
 
Bazen herkes ister bunu anormal bir şey değil ki
Şöyle atsalar beni bir sahil kasabasında bir balıkçı barınağına ve unutsalar orda bir süre ne güzel olurdu
 
Sadece şöyle buz gibi bir odada, şömine çıtırtısıyla bastırabiliyorum o hissi.
Öyle çok severim ki, sığındığım tek bir yer vardır.
Düşüncelerimi ait olduğum yerlerde bırakıp, bir süre hiçbir şey düşünmem.
Nasıl güzel huzurdur o.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri