Vurak Aköz Şarkı Sözleri

Majestic
⚪ Konu sahibi son olarak 2 gün önce görüldü
Göz

İş düşer başa
Baş düşer taşa
Taş değer kaşa
Kaş akar yaşa
Göz olur paşa
Yürür telaşa
Bakamam kanlı yaşa
 
Göze Söz

Şimdiye değin
Nicesi söylendi için için
Hiç biri yetmedi lakin
derindir yerin
Hepsini toplasam övgülerin
yine de eksik kalır
Keşfedemediğim gizemine
henüz yok sözcüklerim
Doğmadı daha son sözlerim
 
Gözlerim

Bir şarkı okuyorum yağmura
Baharı kokluyorum saçlarında
Buseler konuyor yanaklarıma
Kapılıyorum endamına
Gözlerim kaçıyor boşluğa
Burnundan kayıyorum hasretin
çakılıyorum tıklat
Yoksa kalacağım burada
 
Gözlerim Aradı

Yoktun bir ara
Gözlerim seni aradı
Çoğalan yalnızlığımda
Soloğumu kesti nefesim
Sensizlikle fırtınaydı
Seni biçtiğim
Ruhumu sardın
Fikrimde sen beden
Canına mı susadın
Ya sen ya ben
 
Gözlük

Seninle bakarken
Daralır dünya
Yıkılır kaya
Akmaz derya
Buğulanır sema
Bakmam bir daha
Seninle dolunaya
 
Göztepe

Bakıyorum tepesinden göze
Uçan köprünün üstünden
Bir nur veda ediyor
Bin nazla kızıl öpücükler,
gönderiyor bize
Daldım tutmaya,
biraz daha kalsın diye
İşvelendi, aldırdı büyüsüne
Ayrılırken büründüm ardından mateme
Vefa borcum kaldı
Acı tebesüm içinde
 
Gurbet

Gurbet dolanıyor yanımda
Özlem kabarıyor dağ boyunda
Sıla devriliyor üzerime
Yorgun dönüyor yüreğim
Gönlüm efkarında
Tez geç efkar başımdan
Kararıyor gözlerim
Canımın yarısı çıktı gurbete
Yarısı parçalanıyor peşinde
Dileğim tez geçsin hasret
 
Gül

Gül dallanır
Katmere ulaşır
Renleri efkarını alır
Cilveleri dolanır
Kokusu bağlatır
Dalma büyüsüne
Dikenleri ağlatır
 
Gül Çocuk

Bakamazlar yüzüne
Ondan bu karanlık
Göremezler gözlerini
Yok ki yüzleri
Dünyayı aydınlatan
senin yüzün
Gülmeye devam et çocuk
Seninledir umut
Gül çocuk
 
Gülbeyaz

Görmeden baharı yaz bitmiş
Gitmeden yaz hazan kapıdaymış
Veda etmek zamanı
Kışa randevu alınmış
Ne karlar ne kışlar işler
Kış hep pusudaymış
Gülbeyazım hep koynumdaymış
Baharlar hülyalara takılmış
Ağlamam baharlara
Karlarım uçmasın koynumdan
Daha ne ayazlar doğar
Sarıl sıkıca gülbeyazım
 
ülgün

Derinde yüreğimin soluğu
Düğümlenir boğum boğum
Depreştikçe tıkanır sesi
Hep solusam biterim

Gözlerim cihanda yerimi
Küçülür giderim noktaya
Hep durursam aynı notada
Inan hiç vakite kalmaz giderim

Gözümü açtım gülgüne
Umutlar doldurdum içine
Nehirler benden yana
Güneşte olsa ısıtacak kadar
Uslanmayacağım
Onlar uslanana kadar
 
Gülmece

Çiçek saldım gözlerimle
Gül dedim gönlümce
Güneşler ufkumdan geçince
Hazine düştü gönlüme
Nutkuma tutundum günlerce
Yoktum sen görünmeyince
Gül dedim gülsün gönlümce
Gül ki günler dönsün gönlüme
 
Gülnazım

Ayazım beyazım
Nerde kaldın gülnazım
Biliyorum bana değil
Karanlığadır garazın
Hoş geldin ak yazım
Olsada ayazın
Bekliyor seni hasretim
Kızma sakın
Gülündendir avazım
Çığlığım sevincimdir
Kızıpta salma üstüme kızağın
Voltalarıma düşür mızrabın
Ayaklarımda sedalan
Titresin ruhum
Gitme
Saçlarıma konsun ak güvercinlerin
Yürü benimle
Ayazlı mehtapta narin narin
Taşırım seni köşküme
Konuk kalma köşelerde
Nur aksada üstüne
Yok olmaz gönül tahtımda yerin
Unutma dolan gel
Ama kedersiz
Seni bekliyor olacağım
 
Gülperi -1

Aşacaktı hayat engelini
Gönlü uçuk kalbi demir gülperi
Durmadan öğütürdü anası
Hüzünleri kederleri
Anlının ortasında bağırıp
dururdu hayat çizgileri
Bakarken anasına iç geçirmeyle
Koydu yerine kendini değişmeyecek
ona benzeyecek ömrü
Bıraktı kendini fırtınanın
deli rüzgarlarına
Döndüğünde umudu geçirecekti
kaderin boynuna
Yorgun düştü bedeni
törenin acımasız yasalarına
Yıkıldı bir vadide
yeşillikler içine
Ne çok özlemişti yeşili
çimenin kokusunu
Çekti içine derin derin
Uzanıp okşamak istedi
boynu kırık çiçeğini
kısaldı incecik elleri
Yetişemedi
Uzattı yüzünü okşayan gözlere
Güller açmaktaydı yüzünde
Döndü ışıltısında gözlerin peri gibi
uçuyordu döndükçe
Başı döndü yığıldı
Elleri uzanıktı çiçeğe
Bir tebesüm kaldı
feri sönen ışıl ışıl gözlerinde
Üzerine bir güneş doğdu,
kendi renginde
 
Gülperi

Vadesi dolan uzun boylu
Kısa benizli yalanlarını topla
Varsın acısı dursun köşende
Hepsini güzelce istifle
Otur şimdi üstüne
İster ye bitir
İster sakla
İster sergile
İster yürüt gidebileceğın son yere
Uğraştırma beni kendinle
 
Gülsen

Çatılan gözlerinden
Hüzün okuyor yüreğim
Bir gülüş uğruna
Bin gül veririm
Gül doğsun gözlerin
Bari meleklere gülsün ferlerin
Gözü kanadı olayım
Ufkundaki meleğin
 
Gülüm

Tünekte gülüm
Uçmuyorsun diye
Dargın direğim
Al özlemlerimi
Kanatlarına
Uçur köyüme
Selam söyle
Benden menekşelere
Kokusunu al koynuna
Tez getir bana
 
Gülüyorum

Gülüyorsun deli kız niye
Azade misin
Piyango mu vurdu yoksa
Şavkın vuruyor yüzüme
Güneşte yok tepende
Deli,deli gülerim bazen
Öğrendim bir şeyi
Özüme yalan söylemeyi
Ondan gülerim böyle
 
Gümbürtüye

Günler sallanıyor hazanla
Yapraklar savruluyor yüzümüze
İşleniyor rüzgar iliklerimize
Okunuyoruz kış ile birlikte
Görüşüyorlar devin köşkünde
Bileniyor kanlı gözlerinde bıçakları
Kurbanlığa seçmişler seni beni
Çözemezsek ipleri
Gideceğiz gümbürtüye
 
Gün

Gün yorgun,bitgin,bezgin
Yürüyordu karanlıkta
Yarıp getirmiş toprağı sular
Gün çamur içinde
Yürüyordu,su çamur içinde
Bir bahçe var ki karanlıkta
Sızan ışıklarla aydınlık
Bahçede çiçekler, ağaçlar
Duvarında bahçenin böğütlenler
Salkım,salkım ışıklarla parıl,parıl
Yürüyordu gün çamurda suda
Tutunarak duvarlara
Ayakları çıplak çamurlu ıslak
Kafası allak bullak
Bata çıka çamurlara
Yetişmeye uğraşarak giden günlere
Bir kapıya vardığından habersiz
Kapı büyük han kapısı
Tepesinden kubbeli
Çarpınca gün hızla kapıya
Sıçradı asılı kaldı kubede
Yeni günler yetişmekte
Kapı açılır yeni günlere
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri