"varmak için heplere önce hiçi göze almalısın"

M
  • Kullanıcı Maria puder
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
insan olmak, yani gerçek kendi vüdununa sahip, kanlı canlı bir insan olmak dahi bize güç geliyor; bundan utanıyor, ayıp sayıyor, bildik, genel anlamda insan olmaya çabalıyoruz hep. aslında biz ölü doğmuş yaratıklarız; zaten çoktandır canlı olmayan babalardan dünyaya geliyoruz ve bundan da gittikçe daha çok hoşlanıyoruz. bundan zevk alıyoruz. yakında bir kolayını bulup doğrudan doğruya fikir dölleri olarak dünyaya geleceğiz. ama yeter bu kadar; daha fazla “yeraltından” yazmak istemiyorum…
 
"sevilmemek yalnızca şanssızlıktır. hiç sevmemek mutsuzluktur. bugün, hepimiz bu mutsuzluktan ölüyoruz. kan, kin yüreğin kendisini de kurutuyor da ondan; uzun süren adalet isteği aşkı tüketiyor, oysa aşk doğurmuştu onu."
 
kadınların durumu daha acıklıdır. çocukken babalarının okuduğu her masalda ortaya çıkan beyaz atlı prens yerine, etraf tatmin edilmemiş libidoları suratlarından sivilce olarak patlamış siyah saçlı jöleli apaçi doludur. ne yapsın kızlarımız.
bu masalların travmasını atlatabilenler, beyaz atlı gelmedikçe en olmadık adamlara âşık olurlar sürekli.
 
bir insan, içini içtenlikle ortaya dökmeyi neden duygularına hakaret olarak kabul ediyor?
 
gelecek, geçmişin bok yemesinden başka bir şey değildir zaten biliyorsunuz; ne yaparsak yapalım, bir mucize olmadığı sürece bu gerçeği asla değiştiremeyiz.
 
hepsi ayrı ayrı geliyorlar, birbirlerini kötülüyorlar bana. her biri de, anlatmadan önce sanki kendisinden yana çıkacağıma güveniyormuş gibi görünüyor. ben de -bu sanrıları gerçekleşsin diye- ayrı ayrı hepsini, baş sallayarak dinliyorum.
 
"kendimi senin gibi yalnızlara verdiğim günden beri hüznüm bin kat arttı."
 
yıllar sonra tekrar görüşen iki insanın heyecanını hayal ediyorum. bir zamanlar sık sık görüşmüşlerdir ve bu yüzden de, aynı yaşanmışlıklarla, aynı anılarla bağlı olduklarını düşünürler. aynı anılar mı? yanlış anlamalar burada başlar: anıları aynı değildir. ikisi de geçmişten iki ya da üç durum hatırlamaktadır, ama herkesinki kendinedir; anıları birbirine benzemez, birbiriyle örtüşmez; hatta nicel olarak bile birbirleriyle kıyaslanamazlar; biri öteki hakkında, onun kendisi hakkında hatırladığından çok daha fazla şey hatırlar.
 
sen onunla uyurken üzerini benimle örtüyorsun ya.ben çok üşüyorum.örtme
 
korkaklar her zaman için cesur insanlardan daha tehlikeli olurlardı. bir kere sayıları daha fazlaydı. sonra, arkadan vururlardı. vurdukları zaman da kötü vururlardı. çünkü sağ kalırsanız öç alacağınızdan korkarlardı.
 
Merhaba sayfa!
Ne zamandır görüşmüyoruz seninle.
Sorma ne haldeyim. Pek iyi değilim. Kötü de değilim işin tuhafi hiç biseyim.
Herşey iken hiç olabilmenin keyfindeyim.
 
insan hiçliğede alışıyor yokluğada. yalnızlık ne ki. kendini dinleyip dost olursun kendine, kötü mü. korkma sen sana ihanet edemiyorsun.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri