Blackheart
Gümüş Üye
- Katılım
- Ocak 3, 2016
- Mesajlar
- 7,338
- Tepkime puanı
- 5,209
- Puanları
- 348
Uzaktan uzağa olmaz. İstediiğin an yanında olamadıktan sonra güvensen ne olur?
-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Nein
Hyr.
kült ablası
Altın Üye
- Katılım
- Mayıs 31, 2015
- Mesajlar
- 12,952
- Tepkime puanı
- 10,012
- Puanları
- 369
km azaldıkca adamın karakteri mi degisiyor
Otantik Varoluş
Bronz Üye
- Katılım
- Haziran 4, 2022
- Mesajlar
- 4,269
- Tepkime puanı
- 5,025
- Puanları
- 288
Güvenmediğiniz birileriyle ilişki kurmayı bırakırsanız bu soruları daha kolay aşarız arkadaşlar.
Stockholm Sendromu
Elmas Üye
- Katılım
- Kasım 15, 2012
- Mesajlar
- 24,683
- Tepkime puanı
- 40,852
- Puanları
- 354
ben genel olarak uzak mesafe ilişkisine karşıyım; flört ettiğim biri bile anadolu yakasından çıksa, elim ayağım titriyo.................
Kıyıdayım canım
Güven mesafe ile ilişkilendirilebilecek belki de son şey. Artık her şeye ulaşabilmek mümkün. Yakınınızda olur sırtınızı döndüğünüz anda güveninizi suistimal eder, uzak olur duyduğunuz güveni asla boşa çıkarmaz. Kısacası uzaktaki sevgiliye güven duymak tabii ki mümkün fakat uzakta olması duygusuyla baş edebilmek pek mümkün değil gibi..
Hyr
Hyr
Ocean
Bronz Üye
- Katılım
- Mart 25, 2019
- Mesajlar
- 4,268
- Tepkime puanı
- 4,232
- Puanları
- 349
ne zaman uzak mesafe ilişkisi ile ilgili bir konu açılsa daha önce okuduğum şu hikaye aklıma gelir. ders niteliğindedir.
sene 2012, mersinde yaşıyordum, çok iyi giden 1 senelik ilişkim vardı. ben istanbula gelmek zorunda kaldım. gelmeden önce de dedim ki bana bilekliğini ver bileğimden hiç çıkarmayayım. kırmızı bir bileklik verdi bana. taktım bileğime, hadi istanbul yolları.
anadolu çocuğuyum, garip geldi bana istanbul. çok büyük. sabah akşam çalışıp her fırsatta mersin'e gidiyorum. sevdiğimi görmeye.
ara sıra birileriyle tanışıyorum ama sadece tanışmakla kalıyorum, sevdiğim var diyorum. çok sevdiğim. yaklaşmıyorum kimseye, iş güç ev. bazı geceler de rakı içiyorum, rakıyı çok severim.
1 sene sonra sevdiğimin tayini izmir'e çıktı. iyi güzel dedim, gittiğimde gezeriz en azından. "tabi aşkım" dedi.
düzenini oturtana kadar para gönderdim, aramızda para hesabı hiç olmazdı. 3-4 ay sonra bi soğuklaşmaya başladı. anlam veremedim.
kısa süre sonra işten istifa ettim, yeni iş arıyordum. maddi anlamda sıkıntıdaydım anlayacağınız. ama bunu ona hiç söylemedim. bana verdiği bilekliği okşuyordum ara sıra. sadece bu kadar.
baktım iş bulamıyorum, barda işe girdim, iki barda aynı anda. gece bir yerde, sabaha karşı başka bir yerde.
italya'ya tatile gitmek istiyorum dedi, gidelim dedim, başladım para biriktirmeye. bu sırada beni sürekli yokluyordu "ne zaman" diye. ben ise kendi paramı çoktan biriktirmiş onun parasını da biriktirmeye çalışıyordum. onun parasını da ödeyeyim dedim. jest.
biyometrik fotoğraf randevum 2'deydi, mutlu mutlu saati beklerken 12'de ayrılık mesajı geldi.
6'daki uçağa atlayıp izmir'e gittim,9 buçuk gibi kapısındaydım, çaldım. açtı. konuşacak bir şey yok dedi. içerden bir gülme sesi geldi. girdim içeri. bir erkek, benden yakışıklı, masanın üstünde mercedes anahtarı. çocuk bizi yalnız bıraktı, neden dedim. 6 aydır aldatıyordum, belki bir şeyler düzelir diye tatile gidelim dedim dedi. sonrasında çocuk onu tatile götürmüş ben annesinin yanında diye konuşamıyor sanıyorken floransadaymış. bu ve bunun gibi detaylar dinledim.
mutluluklar dedim.
istanbul'a döndüm geldim, havaalanında x-rayden geçerken bilekliği çıkardım yine. x-rayden geçtikten sonra da geri almadım.
sene 2012, mersinde yaşıyordum, çok iyi giden 1 senelik ilişkim vardı. ben istanbula gelmek zorunda kaldım. gelmeden önce de dedim ki bana bilekliğini ver bileğimden hiç çıkarmayayım. kırmızı bir bileklik verdi bana. taktım bileğime, hadi istanbul yolları.
anadolu çocuğuyum, garip geldi bana istanbul. çok büyük. sabah akşam çalışıp her fırsatta mersin'e gidiyorum. sevdiğimi görmeye.
ara sıra birileriyle tanışıyorum ama sadece tanışmakla kalıyorum, sevdiğim var diyorum. çok sevdiğim. yaklaşmıyorum kimseye, iş güç ev. bazı geceler de rakı içiyorum, rakıyı çok severim.
1 sene sonra sevdiğimin tayini izmir'e çıktı. iyi güzel dedim, gittiğimde gezeriz en azından. "tabi aşkım" dedi.
düzenini oturtana kadar para gönderdim, aramızda para hesabı hiç olmazdı. 3-4 ay sonra bi soğuklaşmaya başladı. anlam veremedim.
kısa süre sonra işten istifa ettim, yeni iş arıyordum. maddi anlamda sıkıntıdaydım anlayacağınız. ama bunu ona hiç söylemedim. bana verdiği bilekliği okşuyordum ara sıra. sadece bu kadar.
baktım iş bulamıyorum, barda işe girdim, iki barda aynı anda. gece bir yerde, sabaha karşı başka bir yerde.
italya'ya tatile gitmek istiyorum dedi, gidelim dedim, başladım para biriktirmeye. bu sırada beni sürekli yokluyordu "ne zaman" diye. ben ise kendi paramı çoktan biriktirmiş onun parasını da biriktirmeye çalışıyordum. onun parasını da ödeyeyim dedim. jest.
biyometrik fotoğraf randevum 2'deydi, mutlu mutlu saati beklerken 12'de ayrılık mesajı geldi.
6'daki uçağa atlayıp izmir'e gittim,9 buçuk gibi kapısındaydım, çaldım. açtı. konuşacak bir şey yok dedi. içerden bir gülme sesi geldi. girdim içeri. bir erkek, benden yakışıklı, masanın üstünde mercedes anahtarı. çocuk bizi yalnız bıraktı, neden dedim. 6 aydır aldatıyordum, belki bir şeyler düzelir diye tatile gidelim dedim dedi. sonrasında çocuk onu tatile götürmüş ben annesinin yanında diye konuşamıyor sanıyorken floransadaymış. bu ve bunun gibi detaylar dinledim.
mutluluklar dedim.
istanbul'a döndüm geldim, havaalanında x-rayden geçerken bilekliği çıkardım yine. x-rayden geçtikten sonra da geri almadım.