bunu ben la casa de papel ciktiginda yapmistim. tokyo'nun sac stilini cok begenmistim ve kendi kendime ayna karsisinda keserken sacimi, anacum iceri girdi ve depresyonda oldugumu dusunerek aglamisti. ''ya anne yanlis anladin beni'' diyorum, aglamaya devam ediyordu. tokyo'yu gosterdim de ikna olmustu. o zamandan beri saclarimi bir turlu uzatamadim. hep boyle kisa kaldi, omuzlara kadar en fazla