Toz Kaçtı..!

Konu sahibi son olarak 3162 gün önce görüldü
Maviye ve doğaya, adilliğe, şahsiyete, insana yakışır yüreğe tutkuluyum.
 
406865_10151176832548106_1439325307_n.jpg


Gidiyorum ben kendimi geç hadi bir kalem, senden cayarak gidiyorum.
Biz olamayacaktık seninle, hep eksik bir tanımlama olarak kalacaktık ne yazık ki.
Aşkla zorumuz vardı bizim evet, aşkı çok yanlış anladık.
 
Ask yagmurda ıslanmaya benzer
Sırılsıklam olursun üşümekten titrersin
Ama hep yalnızsın ve tek basınasın
Hiç dusunmezsın derdı tasayı hiç umurunda olmazdunya......
 
Seni olduğun gibi seven insan için iyi gün kötü gün yoktur.
Ne zaman yanında olması gerekiyorsa o zaman yanında olur.

- Cemal Süraya
 
5000000001882128.gif

Sevmek böyle özdeşleşmemeliydi isminle. Ve sen bunca yoğunluklar içinde sıyrılıp sonsuzlaşmamalıydın içimde. Kaçsam bu duygudan, kurtulabilir miyim(?) bilmiyorum. Kurtulmaya çalışsam pesimden gelir mi bu sevgi? Bilmiyorum. Sen bir bilinmez olarak devam edip gidecek... Ne yazık , çok yazık! Ben seni insanlarla paylaşmak istiyorum. Oysa insanlar seni kendilerine ait kılmak istiyorlar. İnsanlar seni benimle paylaşmak istemiyorlar. Korkuyorlar benden. Evet, içimdeki yüceliğini, içimdeki sonsuzluğunu biliyorlar da korkuyorlar benden. Seni benimle paylaştıkları zaman seni çekip alacağımı ve hatta senin kendiliğinden bana geleceğinden korkuyorlar. Ve susmadığım zaman biliyorlar ki sen büyüyeceksin içimde. Benim sözcüklerimle yüz yüze gelmek istemiyorlar onlar. Biliyorlar ki sözcüklerle gelsem sığdıramayacağım seni hiçbir şeye. Ve onlar bütün bütün bunlara rağmen seni küçük sevgileriyle anlatmakla yetiniyorlar. Seni büyülten ve yücelten bir duyguya bir sevgiye karşı durup, onu sindirme cesareti bulamıyorlar kendilerinde ... Ve sen, tüm bu insanlar içinde evet sen bile o küçük hisciklerle yetinmek istiyorsun., istiyorsun çünkü o hisçikleri görüyor, kabulleniyor ama beni farketmiyorsun bile. Düşüncelere sürüklüyor bu beni. İnsanlar evet korkuyorlar ama ya sen? Sende öyle olacaktın? Sende mi onlar gibi olacaksın? Anlamıyorum ya senin korkun nedir! O küçük göllerde yüzmekle yetinip bu koca deryadan neden kaçarsın bilmem? Enginliği ve sonsuzluğu mu seni korkutan, limansızlığı, geriye dönüsü olmamasından mi? Evet, bu yola girersen geriye dönemeyeceğinin korkusunu yaşıyorsun. Oysa ben seni yüreğimin bir yerlerine hapsedecek değilim. Sevgi tutsaklık değildir hiçbir zaman. Sevgi hapsetmez seni yaşatır. Sevgi salar, sevgi özgür kılar sevgi özgür kılar. Aslında sen o küçük hisçik göllerinin içine hapsolmuşsun da, haberin yok be sevgili! Bana gelsen, tutsaklıktan çıkacaksın oysa. Oysa! Biliyorsun iste! Bilsen! Bilsen! Bilsen benimle yeni bir doğuşa varabilirdin. Sevmeden de sevilebileceğini görürdün. Ben seni insanların yasadığı bir yerde bekliyordum... Belki de biliyorsun. Nedir sendeki olup bittiler bilmiyorum ki, bir kerecik olsun bile onlardan sıyrılıp da "SEN DE BENİMSİN" demedin ki bana. Nerden bileyim. Sen benimdin ama ben senin değildim. Sen sana ait olmayanlara sahiplendin, bense yaşadıklarıma. Sen, ah sen! öyle uzaksın ki... .
Öyle uzaksın ki ey sevgili, SENİN İÇİN ÖLEMİYORUM AMA, SENİN İÇİN YAŞIYORUM
 
Izin verdigim kadar bilebilirsin beni... Gerisi sadece `` Zannettiklerin `` En güzeli aslinda `` Ögrenemeyeceklerin `SEFIL` bir insan uzanamadigi yürege sahte der, Gülüyorum hayatimda yer vermedigim,önümde bile yer alamayan sözde `Harbi insan ` modellerine... Fragmanimla idare edip devamini rüyasinda bile göremeyenlere. Iyi seyirler diliyorum, hayatimi uzaktan izleyenlere...!!!​
 
390179_310376672334127_1581199239_n.jpg


İnsan Dünya Gibidir, İçinde Yüzlerce FIRTINA Kopar, Ama HERKES KENDİ YAŞADIĞINI Bilir..!!
 
Yoklugunun sogugunda üsümektense varliginin atesinde yanmak isterdim.
Üsüyerek yanmayi yanarak üsümeyi yazik ki ben senden ögrendim.
 
Hersey yolunda gitmiyor bazen,
Ne yaparsan yap olmuyor yinede
En zoru da bunlara ragmen gülümsemek zorunda kalmak iste..​
 
Sen daha fazla yorma beni. Ben fazlasıyla ödedim
senin uğruna kaybettiklerimin bedelini...
 
elvedape4.jpg

limanın kapısına bırakıyorum seni
denizin dalgaları üstüme geliyor ama
geminin halatları içimi boğuyor ama
tüm martılar adını çağırıyor ama
gökler onu bırakma, diyor ama
ama elveda
ela gözlüm elveda
tutsak yüzlüm elveda
şirin sözlüm elveda
ama elveda

kıyının kenarına bırakıyorum seni
bu aşk gediği adamı batırır ama
fırtınalar dört yanı sardırır ama
korsanlara serveti soydurur ama
idam kalemimi kırdırır ama
ama elveda
tarifsiz aşkım elveda
yürek yangınım elveda
canımın içi elveda
ama elveda

uzak şehirlere bırakıyorum seni
bu ayrılık çile bendini yıkıyor ama
ruhumu bataklığa sürüklüyor ama
sensizliğin adı: ölüm konuyor ama
yalnızlık gözümü bağlıyor ama
ama elveda
hayatımın anlamı elveda
sözlerimin sultanı elveda
şiirlerimin meleği elveda
ama elveda! ..
 
ama herkez gibi sende sende beni aglatın
yapmayacaktın soguk duvarlar arasdında
beni sende biraktın​
 
Hani o gülümsemenin verdiği rahatlık var ya
Hani o sevme var ya
Hani saatin altıyı gösterdiği an var ya
Hani cumartesi sabahı yataktan kalkmanın keyfi var ya
Hani uzun süredir görmediğin birini görmenin sevinci var ya
Hani ihtiyaç sahibi birine yardım etmek var ya
Hani ummadığın bir iyilik ile karşılaşma var ya
Hani bir sıkıntıdan kurtulma mutluluğu var ya
Hani işlerin yolunda gitmesi var ya
Hani sevdiğin insanları sevindirmenin zevki var ya
Hani severek bir işi yapmak var ya
Hani düştüğünde sana destek çıkacak birinin olduğunu bilmen var ya
Hani karşılık beklemeden seni sevebilecek insanların olması var ya
Hani bu düzeni bozuk dünyada bir umut ışığı var ya
Hani bir yudum kahveyi içmenin hazzı var ya
Hani yapman gerekenleri yapmanın verdiği rahatlık var ya
Hani güneşin batışını seyretmenin zevki var ya
Hani sevdiklerinle beraber olmanın mutluluğu var ya
Hani paylaşabilmenin güzelliği var ya
Hani akşam yorgun bir şekilde uykuya dalmanın tadı var ya
Hani birşeyler öğrenmenin zevki var ya
Hani o gönül rahatlığı var ya
İşte bunlar var ya bunlar
Hayatı yaşanır kılsa da
Canından fazla sevdiğin bir dostunun veya arkadaşının
Sana olan samimi içten yapmacık olmayan gülümsemesi...
İşte o gülüş var ya o gülüş





İnan bir ömre bedel...
 
Şu Gecen Zamana..
Yazık..
YaLanmıydı..
ßiz mi Aldandık..

NasıL böyLe Erken Yıprandık..
ßöylemi
Sona
Erecekti..

ßöyLe Parca Parca mı Olacaktık..

ßu Kadar Yalan mı!
Yasandı Hersey..
SöyLe!
Hem Sana
Hem ßana
Yazık..
 
Ne güzeldir birine ' İyi ki Varsın' Diyebilmek..
Bu ' biri' hayatınızdaki o boşlukta iyilerin derinliğini bırakmıştır.Bıraktığı derinlik de,
devamında iyi damlalarını ardından getirmek de gecikmeyecek ve 'İyikiler' denizini oluşturacaktır.
Bu deniz berraktır.Ayaklara batacak çakıldan ıraktır. Ne kadar derine giderseniz gidin denizin dibi
aynı mavilikte olacaktır.
Bu deniz sukundur.Sizi fırtınalarında savurmaz. Başka denizlerdeki fırtınaların önceden habercisidir.
Onu izlerken dalıp gidersiniz hayallere, ama şu anki gerçeklerle..
Bu deniz Filizdir.Yeşilinin taze kokusu,yeni doğuşların müjdesidir. Emekle beslenir,meyveleri
çeşit çeşit renk renkdir.
Bu deniz paylaşımdır. Lokman ağzındayken, kursağı boş olanları düşünmektir. 'Ne fark eder ki' deyip geçmemektir.Binlerce deniz yıldızı sahile vurduğunda,'hangi birini okyanusa geri göndereceğiz' dememektir. Bir tanesi için bile çok şey fark ettiğini bilmektir..

Bu deniz ' Sevgi' dir.. Her harfinin hakkını vererek söylemek,değerini bilerek yaşamaktır.
Sözde değil Özde Sevmektir...
Bu gün kaç kişiye ' İyi ki Varsın ' dediniz..
Hayatlarımıza zaman eklenirken,Zamanlarımıza hayat eklemeyi unutmayalım...

İyiki Varsın.
 
407739_305262836178844_1888076217_n.jpg

Mutluluk sürpriz yapmayı seven bir aşık gibidir ve hiç ummadığın bir anda usulca gelip yüreğine dokunur..
 
Bavulları hep toplu durmalı insanın...
Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...
Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...
İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...
Yalnızlığa alışmalı...
* * *
Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti. Dayanışma... günümüz borsasının değer kaybeden hisse senet*lerinden biri artık...
Bireyin keşif çağı, geride kı*rık dökük yalnızlıklar bıraktı.
Terörün bile bireyselleştiği çağdayız. Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır.
* * *
İşte o yüzden alışmalı yalnız*lığa...
Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan... Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı... Hüzünlü bir şarkıyla paylaşı*lan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli... Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...
Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...
"Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne...
Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kim*se yok" denmeli, "... belki de hiçbir zaman olmaya*cak..."
Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...
* * *
Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.
Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür.
O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan...
Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı... Kendiyle he*saplaşmaya çalışmalı...
Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır ol*malı...
Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli...
Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...
* * *
Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...
Yollarla barışmalı...
Yalnızlığa alışmalı...
 
402909_313112952060499_626034914_n.jpg

Soluksuz Bir Koşudur Umuda Giden Yolculuk, İlk Varan Yada En Son Ulaşan Ol Ne Fark Eder, Zaten Payına Düşen Kadardır Mutluluk..
 
Geri