Toz Kaçtı..!

Aşk
S/onsuz acıdır..


Ne zaman yağmur yağsa bu şehre toprağın kokusu işler içime . Ne zaman göz yaşı yağsa yüzüne . Güneşin nefesi değse sesine . seni ben içime saklarım . Bedenim yüreğimsin . Sevmeler emek ister sen benim emeğimsin. .​

нαηi кσηυşα¢αккєη кєLiмєLєя уєтмєz düşüηüяѕüη, нαηi вσğαzıηα вiя
düğüм¢üк σLυя diуємєzѕiη, нαηi çσк ѕєνѕєηdє ѕσηυ уσк göяємєzѕiη
işтє içiмdєкi ѕєη, ѕαηα diує¢єкLєяiмi вiLємєzѕiη...




Śέйî KάІbíмέ Ŷάźмάđιм Śέйî Kάłbîмέ Kάźιđιм !​

dü$ler...yalnızlıgın tangosu
sen gelene kadar sahnede dansım kalsın
sevgilim,geceyi dü$lere boya
ama tuvalde bir öpü$ kalsın
°●O ♥ O●°​

Kalabalık cümlelerin arasında bir ben…
Tenhalarda beni arayan kocaman yürekli sen…
Bir de kıyısı olmayan sarı sonbahar..
Bir de siyah - beyaz fotoğrafları işgal eden bir türkü…
Sonu hep hüzünlü biten…

Ben kadar yürüdük / sen kadar yaşadık ve “ biz “ kadar “ öldük…​

Uykularım paramparça… Sıkılgan bulutlar geçiyor üzerimden.

“cama çıkma sevgilim”

Kasımda geliyor, bütün matemiyle…
Müzikler en ağır aksanıyla ses veriyor plaklara…

Ve ben bu gece yeniden, yineleyerek kelimelerimi
Tuz basıyorum yaralarıma…

İstanbul dar geliyor…

Nereden çıktı bu şarkı? Nerede başladı bu kesik dans?
Binlerce sorunun içinden “sen” doğuyorsun yine geceme ve yaralarım yeniden kabuklarını atıyor…
​

Aşk’tım
Aşık’tım
(vaz) gecebilirdim
Gectim.
Gitmelere dönüyordum,
Nice seller götürüyordu
Yaşanmışlıklarımı beraberinde.
Bir ana sığdırdığım,
Bin ömür hayatım.
Vazgeçmek aşkın kendisiydi,
Ben seni değil
Aşkı sevmiş,
Vazgeçmeyi kabullenmiştim...
Şimdi güncemde bana kalan
Sensiz yokluk
İçinmde eriyen,
İçimde eriten,
İçimi sarsan,senden bana kalan bir ömürlük alıntılar...
Ben seni, kimseler olmadığı için değil, kimse olamadığın için sevdim.
Aşkı en mutena yerimde yoklayıp, sana yürümeyi yeni öğrenen bebekler gibi düşe kalka geldim.
Ellerimden tutmaya bilirdin.
Beni sevmeye bilirdin.İçinde bana akan teninin adını “aşk” koymaya bilirdin
ki sen yine bilirdin herşeyi bildiğin gibi...
Sen beni gizli seviyordun, bense en aşikarlığındaydım sevdamın.
Vazgeçmelerin bana düşeceğini nerden bileblirdim? ..
Bu senden kaçmak değil, bu içimde yitirdiğim kendimdendir.
Çünkü ben sana, gelmekle tüm bildiğim, öğrendiğim beni ben eden herşeyden vazgecerek geldim.
Ben sana gelirken kendimden geçtim.
Aşk için şimdi senden geçiyorum.
Bir ömrü bir lahza ya sığdırarak kendimi, senli düşlerin en törpüsüz yerine itiyorum.
Her uykuya dalışımda törpülenmeyen yanlarının yüreğime, tenime takılıp acıtsın diye...
Sen adını bana acı ile öğreten kadın...
Adını biliyorum
Adını öğrendim
Adın Aşk...

Suretinse bir yokluk.
Suretinse unutulmaya mahkum
Suretinse hiç yaşamamışlığım
Aynaların aksinde...

Yoklukla barışmayan ruhum, varlığına inandığı günlerde Araf’ı tanıdı.
Sen ne cennet olabiliyordun ne de cehennem.
Bir boşluk hülyasında sendeliyordun. Sendeliyordum seninle.
Ne dokunabiliyorduk ne de yanabiliyorduk ellerimiz de...
Rüyalarımda gördüklerim, aynadaki ters iz düşümleri gibiydi.
Seni tanımıyordum Aşk’ı görüyordum. Yaklaştıkça sana...
Sana yaklaştıkça biraz daha yabancı oluyordum.
Gecenin en muladi noktasında, kendimden yitiyor
sana doğamıyorken senin Araf’ında kayboluyordum...

Bizimkisi suretsiz bir Aşk’tı.
Araf ‘a sıkışan ruhların ruhların tecellisi gibi.
Cennet ile müjdelenen iki yüreğin,
Nasıl olurda bir birini tanımamaları gibi...
Sen beni, ben seni sende tanımıyorduk.
Tanıdığımda ise Aşk’ın vazgeçmek olduğunu hatırlamak bana düştü...

Sen kendini karanlık olarak nitelerdin.Bense aydılığında, yürüyordum senin.
Aramızda ki yabancılık böyle başladı.
Sen ben de seni, ben de sen de beni görmüyorduk.
Aynalar yalancı, Araf ise gerçekti bize...
Gerçeklikle, olmayışının arasında beliren farkın en iyi tarifi Araf yeri olurdu.
Adının anl***** Cennet manasını uyak düştüğüm günler henüz eskimemişken,
senin Araf’ın; içimde ki adının anlamını kapladı.yitirdiğim bendim, senin adının anlamı ile birlikte...

Susmalarının ardında saklanan Araf aslında seni yansıtmıyordu.
Ben sen de Aşk’ı görüyordum.Aşk varsa araf olamazdı.
Bunu farkettiğim de ise bana Aşk’ın vazgeçilmezi olan (vaz) geçmeği kabullenmek kaldı...
Sen yoktun sende.benim tanıdığım adına Cennet_i uyak düştüğüm sen yoktun.
Sen Araf’tın ben de artık...
Ben ise sen de kendini yitiren Mecnun...
Senin Araf’ında toprak olmayı bekleyen...

Şimdi biz; bir birini tanıdığı kadar birbirine yabancı iki Aşık, İki insan iki Adı konulmamış bir duyguyuz.
Ben Aşk’ı kuşanırken, sen Araf’ında kayboluyordun.
Kuşandığım sevdamın ucu ulaşmıyordu sana...
Ben sana gül bahcesi vaat etmemiş olmamama “rağmen” canımdan ektiğim tohumları çıkardın sen...

Aşk’tım
Aşık’tım
(Vaz) gecebilirdim
Geçtim​

Sana..

Kördügüm günlerin, zifiri kara gecelerin içinden sesleniyorum sana..


Kirinti anilarla avunmaya çalisan bir yüregin biriktirdigi yorgun cümlelerin azat fermani bu..
Duyar misin bilmem! Telâffuzu da çetin, telafisi de..


Dinle..


Agir bir yüke talip olmakti seni sevmek. Koca dünya içinde soguk,boguk,daracik bir hücreye razi olmak.Koparip atmak tüm iplerini hayatin ve dibi olmayan bir kuyuya son sürat yuvarlanmak, her seyi hiçe sayarak, bir hiç olmaya namzet olarak..


Duyuyordum, seslenen sendin o kuyudan, yillardir.."Gel" diyen sendin bana. Sendin, o tüm kaçislarin bittigi yer. Sendin tüm rüyalarin esas oglani, hayallerin tek sermayesi. Tüm kiyaslamalarin galibi kiyas götürmez sevgili..


Evet sensin tutarsizca, hesapsizca sevilen. Sensin ugruna yürek feda edilen. Sensin yolunda takatsiz kalinan sevgili..


Duysan da duymasan da sensin bu mahcup cümlelerin sahibi..


Dedim ya,telâffuzu da zor telafisi de..


Duyar misin bilmem..?


Deger misin bilmem..?​

KesKe yanımda Sen oLsaydın
Her sabah mutlulukla uyanırdım uykudan
Günaydın derdim penceremden doğan güneşe
Yüzümde tebessüm olurdu,her anımda neşe
Yanımda sen olsaydın


Hiçbirşey bu kadar zor gelmezdi bana
Yüzümü ekşitmezdim beklediğim sabaha
Ağlatmazdın hergün,kıyamazdın gözyaşlarıma
Yanımda sen olsaydın


Bir başka atardı kalbim seni görünce
Dünyalar benim olurdu,bana gülünce
Hiç özlem duymazdım,aramazdım seni,bende kendimce
Yanımda sen olsaydın


Fırtınalar kopmazdı içimde söz verirdim
Senin için tüm sevdiklerimden vazgeçerdim
Senden sonrası yoktu derdim ,hepsini silerdim
Yanımda sen olsaydın

Aynı pusula ile yollarımızı bulmamıza rağmen,
Aynı görünmez yollardan kendimize rotalar çizmemize rağmen,
Kimselerin bilmediği aynı normlar hayatımızın içinde olmasına rağmen,
Bir daha asla yollarımız kesişmeyecek..
Ben denize döndüğümde, sen limanda kalacaksın
Tenime su değdiğinde, senin izlerin çoktan silinmiş olacak..

-Deniz kızı-​

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
Bu melodiyi dinlerken, hayatımın en güzel melodisinin sen olduğunu hatırlamanı isterim
her şekliyle her geçişiyle biraz yürek sızısı, biraz eskilerin eşsiz kokusu,

birazda bahar esintisi Canımsın sen
bunca yıl rüyalarımı süsleyen prens olarak kalacaksın,
kim ne derse desin, kim ne yapsa yapsın,hayatımın değişmez sevgilisi , tek rengi,
en güzel köşesi olarak kalacaksın,
son nefesimde elimden yine sen tutacaksın....
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
​

/...ƒaîLî mé¢huL bir åşkın kîmLîğînde sakLı kåybım…////.​

(...)//kåLёmî kıяıK''bî $åîЯîn şîZǿfяёn պıSrålåŕınDåўım ßёn//(.წ.)​

. ..[.HayaLLérimiz.] düşündürür ßazén üşütür​

Kırılмaмış soИ kaLbί kırмaya qeLdiм
Çok deqίştίм beИ artık мeLek deqίLiм..​

dєLi σLuγσяuм
вєLкi dє aкLıмı ςσктaη кaγвєттiм
aятıк вєηiм σLмaSaη da öмяüмü Saηa тüкєттiм

Sєωєćєğiηi вiLSєγdiм
γaLωaяıя Saηa ηє σLuя döη dєяdiм
döηєćєğiηi вiLSєγdiм
γσLuηa мiLγσηLaяća qüL Sєяєяdiм

zaмaηSız qєLdiη вiяaz, вєη dє тaм ağLıγσяduм
єLiмdє вaωuLuм вuяda ςєкip qidiγσяduм
γaηıмda вaηa aLdığıη uFaк σγuηćağıм
Sσямa ηєdєη diγє
Sєη aηLaмazSıη
Sση aşкıм σLaćaкSıη

ćaηıмdaη кσpuγσяSuη
qєćєLєя uzadıкςa qüηdüzLєяi γσк єттiм
Saηa aηLaтaмaSaм da
quяuяuмu hapSєттiм

Sση aşкıм σLaćaкSıη . .​

.. AsıĿı kâĿır qôzĿérimdé bir pérdé , hép séni oynâyân qôrûntûĿérĿé ..​