Tartışmak İlişkiyi Güçlendirir mi, Yıpratır mı?

Konu sahibi son olarak 1196 gün önce görüldü
tatsima.jpg



Basit tartışmalar herkesin hayatında olabilir. İkili ilişkilerde tartışma kavgaya varılmadan tatlı dille bitirilmeli.. Sonra tadı kaçabilir ve size zarar verir. Kötü bir gün geçirmiş olabilirsiniz. Bu illa ki sevgiliniz veya eşinizden acısını çıkarmanız anlamına gelmemeli. Yapıcı yönde tartışmalar aksine ilişkiyi güçlendirirken, öfkeyle başlayan zararla oturtan tartışmaların sonu malum. Uzmanlara göre ise sağlıklı bir ilişki için tartışmak zaman zaman gerekli. Fakat dozunu iyi ayarlayıp sadece saygılı ve karşılıklı fikir alış verişi ve dinleyip anlayarak yapılan tartışmalardan bahsediyorum.


En yakınımız bile olsa her konuda uzlaşmamız mümkün değil. Herkesin fikri, görüşü, tepkisi farklıdır olaylara karşı. Eşimiz veya sevgilimiz ile yaptığımız tartışmalar, ilişkimizi sarsmamalı. Hayatın sıkıcı rutininden sıyrılmak adına kadınlar hayatlarına heyecan katacağını ve erkeğin ilgisini çekeceğini zannederek, bazen tartışma çıkarıp nedensiz yere onu ciddi noktalara da getirebiliyor. Bir erkeğin nefret ettiği şeylerin başında da bu tür boş tartışmalar geliyor. Hani derler ya, yuvayı dişi kuş yapar, erkek kadın dırdırından kaçar diye.


Çok doğru. Aldatılmadığımız ve kandırılmadığımız sürece eşlerimizi tatsız yere yormayalım. Ha bu tartışmalar sadece kadından mı çıkıyor? Hayır. Bazen kendinde eksiklikler gören erkekler kadınların daha üstün olduğu durumlarda gereksiz tartışmaları kavgaya getirebilir. Ego davasına, sen ben kavgasına döner olay.. Bu da ilişki için tehlikeli bir konudur. Birbirine çoğu yönden denk olmayan çiftler, ilişkinin başında herşey toz pembeyken aşıkken, bu ilişkinin süreceğine inanır.


Bir zaman sonra evlilik veya ilişki ağır gelmeye başlar. Ruhsal bir sorumluluk duygusu, eksiklik hissi bir gocunma durumu ortaya çıkar. Kadınlar dırdırda gayet iyidir tabii ama, ego yarışlarına girenler ve sırf kendileri bir adım geride diye kadınları üzen de erkeklerdir! Bu durumdan etkilenen ve biten birçok ilişki görüyoruz etrafımıza. Tehditlere, suçlamalara, küfürlere, hakaretlere, takma adlara hatta maalesef şiddete kadar varan durumlarda ilişkinin bitmesi bir yana ruhumuz paramparça olur. Bunun da geri dönüşü olmaz.
İnsan yara alır ve bir daha kimseye güvenemez. Bir ilişkiye başlamadan önce iyice düşünüp, ölçüp tartıp sonra karar vermek gerekir. Kendi ilişkilerinizi bir düşünün. Tartışmalar elbette olmuştur. Peki aşırı boyutlara ulaşıyor mu, kırıcı ve geri dönüşü olmayan yerlere varıyor mu? Siz ona karşı ne kadar anlayışlısınız? O size saygılı mı?


Anlayışlı olmak da ilişkiyi ayakta tutan değerlerden biridir. Saygı, sevgi, anlayış, yapıcılık.. Bu değerlerin hepsi özveri ister. Ailenizi ayakta tutar. Yapılan hataları belki geri getiremezsiniz fakat hoşgörü ve iyi niyet varsa, kabul edilmeyecek ve affedilmeyecek bir şey yoktur bence. Tartışmalar ilişkinin kaçınılmaz sonudur aslında. Hiç kimse robot değil sonuçta bir gün ters günü olur ve size patlar sebepsiz yere.


Bu nedenle ortaya çıkan tartışmaların ucu açıktır. Aynı zamanda değer taşımadığı için önemsizdir. Mühim olan, size, sevdiğinize ve hayatınıza zarar verecek boyutlardaki tartışmalardır. Bu tarz münakaşalara girmemek biraz bekleyip sakinleşerek medeni bir şekilde ortak noktayı bulmak en doğrusu ve sağlıklısı olacaktır.. Bu konudaki önerilerinizi bekliyorum..
 
Her şeyin fazlası zarar tartışmanın da sakinliğin de ortayı bulmak lazım.
 
Şöyle ki; Tartışırken fikir ayrılığına rağmen karşındakine saygı duyabiliyorsaniz hem tartışmanın hakkını verirsiniz, hem ilişkiyi güçlendirirsiniz.

Yok eğer her şeyin en iyisini sık sık ben bilirim diyip karşınızdakinin üzerinde üstünlük kurmaya çalışır tartışmayı kavgaya çevirirseniz iste o zaman tadından yenmez.!
 
Mantıklı sebebe dayanmayan tartışmalar sadece yıpratır
 
Eğer duyduğu aidiyet ile samimi bir tartışma ise, tersine giden bir şeyleri düzeltmek adına güçlendirir diyorum. Duruma göre aksiyon gösterir açıkçası, şöyle ki; ortada bir hata varsa ve bu hatanın düzeltilmesi için sürekli bir tartışma çıkıyorsa bu hata doğruluğa bir yol almamakta diretiyorsa çıkılacak son kapı bellidir.
 
Tartışma bir çözüme ulaşmak için yapılıyorsa ilişkiyi besler yok eğer sadece sorun odaklıysa da zedeler.

Şu da bir gerçek ki insan yorulduğunda tartışmaya bile gerek duymaz bu da o ilişkiye olan inancın bittiğinin kanıtıdır.Tartışmanın hiç olmadığı bir ilişki bitik ilişkidir.
 
Tartışmak ilişkilerin her türlüsü için pahabiçilmez bir gerçeklik gözlüğüdür. Karşınızdaki insanın ne kadar gelişmiş olduğuna tanıklık edersiniz. Sizin için doğru insan olup olmadığını anlamanın en pratik yolu tartışmaktır.

-Sizinle tartışacak kadar kendini ifade edebilen insan bir adım öndedir.
-Tartışma esnasında size söz hakları tanıyan insan iki adım öndedir.
-Tartışma esnasında çizgilerini bilen ve yapıcılığı elden bırakmayan insan final çizgisindedir.

Tabi aynı maddeler sizin için de geçerli. [emoji1652] belki de karşınızdaki insan için parazit olan sizsinizdir kim bilir?
 
Adabıyla tartışmayı bilen, tartışıyorken saygısını yitirmeyen, tartıştığınız konu her ne olursa olsun haklı olma gayesinden ziyade konuya analitik yaklaşmayı öncelikli kılan biriyse karşınızdaki ilişkiniz beslenir ve tartışmasız güçlenir.
 
bu konuda gorusum tartismak iliskiyi guclendirir fakat tatli sert atismalar fazla uzatilmamali ve karsilikli saygi ve sevgi korunmali saygi biterse iliski biter
 
Fikir ayriliklarinin boyutu cok onemli. Hayata bambaska pencereden bakan iki insan bir iliskiyi yurutebilir ne zaman cocuklar olur bir yuva kurulur ayni evin icine girilir, azami musterek olmuyorsa o tartismadan hayir gelmez.
 
Teoride tartışmak/tartmak gizli kalmış bir şeylerin açığa çıkması ya da çıkarılması olarak anlaşılmalıysa da insanoğlu için bu bir erdem idesi olarak kalmıştır.

Tartışmadan salt münzara anlaşıldığı sürece insan, tartışmadan kaçacak ve kendi yarattığı birtakım duygularla kendini uyuşturacaktır.
 
Sorun baştan halledilmeyince,kar topu misali ilişkiyi yerle bir eder.Gerektiğinde,şiddetli olsa dahi,sorun tartışılmalı.Fikrimce insan, tartısmadıgı kişiyi önemsemez.Tartışma çözüm ve düzeltme yönlüdür.En azından bu minvaldeyse tartışma olmali.
 
Yıpratır şekerler oto şekere tartışırsanız yıpranırsınız ancak verimli bir tartışma yaparsanız yani çözüm odaklı bir tartışma güçlendirir. Tartışma ille kavga ederek boş gürültü ile olmaz. Örnek olarak makalelerin tartışma kısımlarına bakınız;açıklamaya üşendim de ;d
 
Konuşup gerektiğinde tartışılmazsa kilim altına süpürülen toz gibi birikir. Duygusal ve iletişim anlamında iki kafa arasındaki uzaklık mesafeler artar. Ve bir zaman sonra anlaşılmadığını, birbirini tanımadıklarını hissederler.

Benim ilişkide hassas noktam tartışmayı insanların yanında başlatmamak. Uzatmamak konuyu. İki kişi arasında kalmalı. Başka insanların gözü önünde yapılmamalı.
 
sakız gibi uzamaya başladıysa konular ayrılın gitsin
 
Hiç sorunsuz , güllük gülistanlık bir ilişki beklemek yersiz bir beklenti.
Hiç tartışma olmayan ilişkilerde bir taraf mutlaka yalan söylüyordur.
Doğru ses tonuyla , tamamen çözüm odaklı tartışmalar ( Kavga değil) ilişkiyi güçlendirir. Nihayetinde çözülmeyen kucuk sorunlar daha buyuk sorunlara neden oluyor.
 
Geri