Söyleyeceklerim var.

Anlatmam gereken okadar çok birikti ki.
O kadar özledim ki içim çıka çıka dökmeyi içimi.
Başıma neler geldi nasıl boğuyor herşey beni. Pek yakında!
Çok borca girdim çok. Şu son iki aydır sıkıntıdan stresten asabiyetler kraliçesine döndüm.
Ama şu ev bir satılsın işte o zaman rahata ereceğim. Az daha sabretmem lazım biraz daha sıkmam lazım kendimi.
Şu buz dolabı beni çok sıkıntıya soktu 4bin 870 tl öde öde bitmez şu toplu para geçsin elime komple bir kere de bitireceğim borcu. Sonra bir telefon bir laptop bir de güzel bir tatil yapttmmı bu yazdan sonra daha da bir şey olmaz.
Ay yine yarım saatte anca yazdım nasıl işkence geliyor şu telefonla yazı yazmak.
Kıyamam annemde benim telefonu al ben napcam ki diyor . Anneler böyle işte.
Nasıl elinden alayım da kullanayım ya canım benim . Neyse neyse az kaldı sıkıntılarım bitecek
Az daha sabır vagueciğiiim . Yine donmaya başladı kapanır birazdan telefon . Hadi kaçtım ben

Hayaller hayatlar değil mi vegciğim? :d
Aynen öyle oldu . Başka da diyecek bir şeyim yok

Düşündüğüm;
19.00 : Eve gideyim erkenden uyuyacağım
19.15 : Oh be evdeyim bir yemek yiyeyim uyurum (Ah evet erken gittim akşam eve :d)
20.45 : Azıcık televizyon izleyeyim uyurum
23.00 : Şimdi kafayı koyduğum gibi uyurum
01.30 : Lanet olsun uyumak istiyorum artık!
Aslında olan.

Bu sessizliğim normal değil. Aylardır bir şeyler yazmadım. Aslında kendi kendime çok sey söyleyip pek yazıya dökemediğimdendir.
Artık azalmak istemeyeşimdendir.

Hani insan okulu kırarda ama yine de aklı okulda kalırya. Hocalar bir şey dedi mi acaba? Ne ders işlendi? Ne kaçırdım acaba önemli mi? Diye yer kendini. Bugun tatil ama yine de böyle hissediyorum. Garip bir duygu. Hem işe gidesim olmuyor hem de işe gitmediğimde tuhaf hissediyorum. Bu nasıl bir çelişkidir?
Endişeye alışmış bünye. Rahatlık dokanıyor!

Ben kimseye benzemem diyen herkes başkaları gibi çıkıyor. Ne komik.
Canım sıkkın. Uykum var! Yorgunum. Pazarı beklerken Cumartesi 'yi yoketmek istiyorum.
Yaşanacak günlerim var ama çok üşeniyorum.
Direkt atlasak olmuyor mu?

Evdeyken çabucak geçen zaman. Şimdide geçsen ya bir an önce!

Hayat bazen mutluluğu layık görmüyor insana sanırım. İçimiz hüzün,dışımız güçlü durmanın çabasında. Ne kadar uğrasırsan ne kadar koşarsan varacagın yer o kadar uzuyor. Uzadıkça daha çok yoruluyor ruh.

Hayal kırıklıkları, bileklerimizi keserken.
İnadına yaşamak. Ne zor.

Şarkı iliştireyim mi? Oldu bil.

Annem olsa sarılırdım. Ama gelmedi bende sigaraya sarıldım. Keşke içmesem . Canım canımı sıkacak kadar sıkkınken. Kime sarılacagım?
Dramaya bağladım iyice. Hava alayım ben hava
Anca havamı alırım zaten .

Annem dün gitti, şimdiden çok özledim. Ya gelme yada gitme diyorum. Ne yapayım kendimi ikiye mi ayırayım diyor. Kadın haklı! Abim yanımda. Babamı bir aydır görmüyorum sanırım. Abime sen biraz git babam gelsin diyorum. Banane ben gitmem diyor. Yeni aile üyemiz Ceylan da anasından kardeşlerinden ayrılmak istemediği için sabah gelip akşam gidiyormuş . Tahtopuk!
Dedim ama büyüyünce gelmez diye. Çakıl gibi bir iki aylıkken alacaktınız ki alışsın dursun. Ama nerede? Dinlenmiyorum işte. Belim ağrıyor.
Pazar gününden bir şey anlamadım. Dükkan yoğun,yoruluyorum hiç dinlenmiş ve dinç hissetmiyorum. Uykum var, açım. Sıkılıyorum.
Ben de durumlar böyle. Senden naber?

Perşembe, cuma, cumartesi üç gün mü yani?
Acilen toparlanmam lazım pazar günü yatmak yerine alışverişe çıkmam lazım. Günler yavaş, akşamlar hıphızlı geçiyor. Keşke tam tersi olaysı. Hemencecik akşam olaydı eve gideydim sabah hiç olmayaydı açeydim gollarımı getme diyeydim.
Öhöm tamam ciddiyim. Şiir mi yazayım illa ki!

Sonbahar geldin. Ama hiç gelmemişsin gibi.
Ne hüzün var içimde ne de bir mutluluk parıltısı. Aslında mevsimle de alakası yok.
İstemiyorsun bu hayatı yaşamayı.

Peh sevmedim. Ölüyorum yaşamaktan.
Yada yaşıyorum ölmekten . Yada nerneyse.
Ölmekte istemiyorum, yaşamakta. Ne kadar memnunsuzum ? Sahi bu insanlar nasıl memnun bu hayattan merak ediyorum.
İstememek mi? Alışmak mı? Bilmiyorum.
Neyse ne yaşıyoruz işte ölene kadar.

Bence benim canım sıkılmış. Eve gidince düzelirim! Erken çıkarsam tabi. Ama yoğğğ! Daha bir sürü var bir sürü. giderken maske almayı unutmayayım bari.
İşe gel kahvaltıda ne yapsam derdi.
Eve git yemek ne yapsam derdi. Şöyle aşçı bir koca bulmam lazım :p eve gidince ortalığı toplamış yemek yapmış falan. Tabi tabi bana anca galk gız çay koy da içeaak diyen denk gelir.

Ay neyse moralmanlarım sinirlendi :d
Gidiyorum bay beyb.

Bugunu saymazsa son bir gün. Ailem geldi belki bugun geri giderler. Bu sıra anneme çok ihtiyacım var keşke kalsa... Hiç gitmese. Ama buradaykende çok yoruluyor kıyamıyorum da.
İyi değilim, kötü de .
Mutlu değilim, üzgün de.
Ölmek istemiyorum, yaşamakta.
Hayat ilgimi çekmiyor uzun zamandır.
Elimde olsa giderdim , ama ben gitmeyi beceremeyenlerdenim.
Belki de bana biraz renk gerek! Biraz mavi, biraz mor.
Biraz yeşil gerek belki , belki biraz kırmızı.
Grileri sevmem bilirsin. Biraz beyaz gerek, en çok siyah.

Şarkı da iliştireyim.

Yapamadığım birçok şey var.
Hem tatminsizim, hem günahkar!
Sen beni bu şehirden kurtar,
Bir yer bulalım ,dünyadan uzak.

Kendimi oyalama çabalarım bilmemkaç.
Anca kolaya kafam basıyor.
Bitse de gitsem zamanda geçmiyor 2 saatim kaldı. Oysa ki sabah çabuk geçmişti .
Neyse yazasım yok.kahvem geldi bir keyif yapayım.

Geç gelen yeni yıl hediyem. Kokusu pek tarzım olmasa da güzel bir koku. Hediye almayı da vermeyi de pek sevmem :d niye aldın ki ne gerek vardı diye bir tepki vermem yakışmadı. Kendimi kınım kınım kınıyor, hediye için teşekkür ediyorum :p

Hoş geldin @Rose

Lefty' Alıntı:

Hoş geldin @Rose

Genişletmek için tıkla ...

Teşekkür ederim , hoş gördüm

Ama umutlandırıyorsun beni!

Her sarışın yarı keli Hans sanıyorum! Lağğnet!

Bir saat önce..
Çok tatlı kar yağıyor, tutar bu çıkıp oynarım akşam !



Bir saat sonra..
Güneş çıkar, hayaller kar gibi erir.



Ya yağ kar yada umutlandırma! Üzdün...

Ay bayadır içimi dökmüyorum neler olmuş anlatayım azcık. Oynat bakalım...

Tatsız bir sohbet yaşadım az önce.

Akrabanın biri yanıma uğradı, eşini sordum.
İyi nasıl olsun , hamilelik işte yaklaştıkça zorlaşıyor dedi. 3.ye mi hamile e yuh siz de tavşan gibisiniz dedim bir anda. Uğursuz bir sessizlik kapladı ortamı.. Sana kolay gelsin kardeşim dedi. Teşekkürler abi sana da kolay gelsin dedim...

Adamın karısı da benden bir yaş küçük. Ve 3. Çocuk. Duygularım karmakarışık.

Hım başka..
Annem ayağını kırdı demiş miydim?
bir kaç ay oldu işte Erdekten Bandırmaya gelmeleri, annemin ameliyatı, iyileşme süresi vs. Gelenler gidenler, iş bir taraftan bir taraftan ev bir taraftan boş kalmayan evim.. rezillikti resmen. Başıma gelmeyen kalmadı ama merak ediyorum ben bu kadar şanssızlıkla nasıl covid e yakalanmadım? Hayır şikayet ettiğimden değil ama insan merakta etmiyor değil. Nerede kalmıştık? Heh işte geri gitti evine dedim hah artık yalnızım eskisi gibi yihular, huuhuular derken , anam alışmışım evde her an her köşeden her odadan birinin çıkmasına bir ıssız, bir sessiz geldi ev dedim ne oluyor ? Tabi ki hemencik alıştım. Canım evim, canım odam, canım salonum vs diye diye laylaylaaylom tadını çıkarıyorum. Gören Heidi sanki Alp dağlarında Peter la kırlarda koşuyor.
Tabi ki kısa sürdü annemin kontrolleri, ilaçları, aşısı vs derken yine geldi başımın tatlış minnoşu . Özlemişim ballımı. Haftaya gidecek sanırım. Bana kalsa hiç bırakmam . Tam bir anne aşığıyım napayım.
Ah benim Çakılbalım da aşırı büyümüş. Tabi ki gidemedim yanına videolarla fotoğraflarla idare ediyorum ne yazık ki. Artık benim oğlum değil, anne babamın oğlu oldu beni unutmuştur belki de ;( neyse duygusala sarmayacagım.

Başka ne oldu? Ay bir sürü şey ama çok üşendim suan canım. Aşırı uykum var günlerdir gözümü zor açıyorum, bir halsizlik, bir tatsızlık neden böyleyim bilemedim aşırı enerjim düşük. Acaba kendime bir kaç volt elektrik versem düzelir miyim? Tabi tabi git parmağını prize sok Gülcüm.

Eveeet bugünlük hezryanlarım bunlarla kalsın, hoş kal. Ben güle güle giderim.