insanin fazla gereksiz bos vakti olunca oyle oluyor gibime geliyor. kafa kaldirmiyor her seyi, insan ruhunu. insan kendini rahatsiz etmekte on numero olabiliyor sanki. mesgul olmak, gerektigi kadar dinlenmek, bakim yapmak ve netice olarak seni seven bir aile ve partnerinin olmasi, dunyanin en buyuk dertlerini ufaklastiriyor, unutturuyor, yok ediyor. oyle bir ailen yoksa, kendin oyle bir aile var et, senden baslasin her sey. bilmem iyi cevap oldu mu :'
amert'in sorusunu tekrarlayarak, ''peki ya sence?'' diyorum