her dönem aynı martavalları okuyup duruyoruz valla. seçimler öncesi "kürtler akp" ile anlaştı anlaşacak diyordunuz şimdi anayasaya referanduma bağlıyorsunuz. ülkede "başkanlık" seçimi oldugunda demirtaş kürsüye çıkıp "seni başkan yaptırmayacağız" demeyene kadar yine aynı söylemlere sarıldınız. yok olmuyor abicim bu göl o mayayı tutmuyor, işin içinde ucuz bir al gülüm ver gülüm pazarlığı yok. pkk'nin de askeri operasyonlarla bittigi filan yok.
bitecek olsa 99'da, apo getirildiğinde biterdi işte. biteme(z)di. çünkü bu asker zekasının gördüğünün aksine bir asayiş meselesi değil. geçtiğimiz yıllarda akp de askeri bakışa saplandı. bu yollar yol değil. denenmiş ve çökmüş yollar bunlar. ne ülke bölünecekti ne de pkk bitecekti. sadece insanlar ölecekti ve binlerceside öldü.
"apo yakalandıktan sonra terör bitmişti, akp yüzünden yeniden başladı" saçmalığı yaygın. bir şey bitmemişti bilader. pkk üst üste ateşkesler ilan etti. görüşmelerle çözelim dedi. imralı'da da askerlerin borusu ötüyordu. ne zaman ki askerlerin çenesi kapandı, imralı da sivil yönetimin etkisine açıldı ve aynı teklifleri akp'ye yapmaya başladı. barış, çözüm vs. ondan sonra gündem oldu.
evet ilk kez duymayacaksınız fakat en insanca çözüm yolu diyalog ile sorunları çözmektir. zaten her şey tartışılabilsin diye siyaset yapılmalı değil mi? konuşarak sorunları çözelim demek zayıflık değil hem erdemdir.
yanisi benim kardeşim, abicim histerik bir hezeyanla şovenist gösterilerine moral taşımak dışında bir halta yaramaya insanların da son zamanları. bu vicdan okşayıcıları acı üzerinden etkileşim arayıcıları da ergenekoncular kadar kaybeden tarafta olacak. haliyle milliyetci histerilerinize kulak tıkıyorum, skik kibir ve nefretinizden de kurtulmayı diliyorum. allahu ekber ve amin.
