Öncelikle başlığı bir düzeltelim...
Ağlamak güçsüzlüğün belirtisimidir? Bu şekilde daha doğru olacağınındüşünüyorum... Zayıflık ve güçsüzlük farklı kavramlardır... Duygu ve Merhamet gibi...
Aslında olaya nerden baktığınızla alakalıdır...
Olaya duyguların depreşmesi olarak baktığımızda Ağlamak güzeldir; ağlarken duygularımız ne olursa olsun, insanca bir duygu bu kalbinin sızlaması; hele bir başkası içinse bu duygu daha da bir güzel, daha da bir güzeldir ağlamak.
Bu senin, insancıl tarafını ne kadar duyarlı oluşunu gösterir; karşındaki insanın dertlerine veya sevinçlerine ortak olman, paylaşman senin duyarsızlıktan uzak, duygusal insan oluşunu gösterir. Ağlamak, rahmettir; o andaki iç halinle, ruh halinle hem insanların, hem de Rahman'ın merhametine vesile olur. İnsanlara daha da bir yakın olur, ağlayan insana kimse duyarsız kalamaz, ağlayan insan vicdanın sızlayarak ağlanıyorsa, insancıl bir duygudur, ağlamak, bir o kadar güzeldir.
Ya yaşadıklarımız ağlatır bizi, ya da yaşayamadıklarımız; içimizdeki duygu ne olursa olsun, bize dert olur. Gözün görür, aklın erer, vicdanın sızlar, kurumamışsa kalbin,
düşüncelerimiz, duygularımız yanağımızda sel olur; ağlamak güzeldir.
Peki kimler ağlamaya güçsüzlük olarak bakar...Merhametin ahmaklık olduğunu iddia eder... Belki Qasem Batı ile kafayı bozdu diyeceksiniz ama gerçek şuki ; evrimci felsefe için, merhamet güçsüzlük, zayıflık işaretidir. “Doğal ayıklanma” ilkesine göre en güçlüler yaşayabilir, çevrelerine iyi uyum sağlayabilenler hayatta kalır. Bu ilkeye göre büyük balık, küçük balığı yutacaktır. Büyük balığın hazırladığı hukuk kuralları küçük balıklara kabul ettirilecektir. Küçük balıklar zekâ ve becerileriyle varlıklarını sürdürmek zorundadırlar. Dolayısıyla herhangi bir canlıyla gösterilecek merhamet, mutlaka maraz doğuracaktır.
Batı kültüründe vardır. Makyaveli’den Nietsche’ye, Charles Darwin’den William James’e uzanan felsefi çizgide merhamet duygusu , nefret edilen, insanı güçsüzleştiren bir duygu olarak karşımıza çıkmaktadır. Oysa “Aman diyene kılıç kalkmaz!” özdeyişiyle insanlığa örnek olanlar, akılsızlıkla itham edilebilmektedirler...
Dediğim gibi...
Kişiye
Yere
Zamana göre değişir...
Tevhid - Adalet - Özgürlük