geçen gün forumda aklını fikriyatını özel bulduğum hatun kişilerden biri bana şu cümleleri kurdu: "hissetmeyi çok seviyorum. birini sevdiğim zaman bile mesele aslında hiç kişiler olmadı. onları elçi ettim kalbimdeki köprüye. hissetmeyi çok sevdim ben. bu hep böyleydi"
ben bu cümlelerden hem hüzünlendim hem etkilendim biraz. bazıları için sevme eylemi,kişilerden bağımsız bir duygu olarak çok özel.
bana gelince, ben çok kesin ya da keskin konuşmamakla birlikte sevilmediğimi, değer görmediğimi hissettiğim yerde sevmeyi bırakabilirim. öncelikli duygum hangisi aslında bilmiyorum. sadece sevildiğim için birini sevmem de mümkün değil. galiba biri olmadan diğeri de benim için etkisiz. o yüzden sevişelim. hayır hayır, konu yine sekse gelmedi kdjskl öyle değil. karşılıklı birbirimizi sevelim. işteşlik. duygusal olarak yani .d bağlayamadım ama siz anladınız