Göz göze gelirler bi müddet, kamera bu iki bakışan kafanın etrafında 7, bilemedin 8 tur döner hızlıcana ama bakışmalar slovmoşındır. Erkek elini tutar kızın gözlerine bakarak, kız başını yavaşça öne eğer elini tutan ele bakar, bi damla yaş düşer ellerine, sonra kafasını kaldırır hiç ses etmeden, ellerini ayırır adamdan ve karşısındaki kapalı kapıya yönelir kapıyı açarkenki gıcırtı izleyenlerin dalgınlığını dağıtır, kız arkasına bakmadan slovmoşın açtığı kapıyı highmoşın şekilde kapatır, ekran kararır. Siz "acaba şimdi ne olacak? adam kızın peşinden koşacak mı?" diye bi 4 bilemedin 5 saniye düşünürken alttan yukarı doğru kayan "cast" yazısını görürsünüz. " ne oldu **Spam/Adversiting**" diye iç geçirirsiniz, önce yönetmene sonra filmi öven eleştirmenlere içinizden sallarsınız.
işte o kapanan kapının ardından 4 bilemedin 5 saniyelik karanlık var ya hayat işte odur. Bundan sonra ne olacak diye beklerken biten sanat filminin "cast" yazısından önceki zaman dilimidir.
Yani hep bi ne olacak şimdi ile devam eden hayat.
Bunun farkına vardım ben. o yüzden de o kapının kapanmasına izin vermiyorum artık.
Çünkü karanlığa girmezsen, karanlıktan çıkabilecek miyim kaygısını da yaşamazsın.
