İlgi çekmek istemiyorum, herhangi biriyim, yazdıklarımı tekrar okuyun, ayın 26'sı ya da 27'si diye düşünüyorum, keyfim yerinde, işinize yarar diye belki hiç tecrübe edemeyeceğiniz bir duygusal süreci paylaştım, biri saçma sapan espriler yapar, diğeri vaaz verir, diğeri vazgeçirmeye çalışır, Fernando bir başka alem zaten, evet çok üzgünüm, ne olur acımı paylaşın filan mı yazmışım anlamıyorum Eksen, dertleşmiyorum, deneyimimi aktarıyorum, intihar etmek isteyen insan şöyle yapar, böyle yapar diyorsunuz, bak demek ki böyle şeyler de yapıyormuş, size bilgi olsun, terminatörü izlemeden gitmem bir yere, sonrasında uyuyacağım, bir daha uyanmayacağım hepsi bu, cehennemde yanarsam kendime, toprak olup yok olursam kendime, ne olacağını göreceğiz, inançlıyım ama bana bir şey olmayacakmış gibi geliyor, ölüm basitleştikçe anlamını yitiriyor bazı şeyler, en azından bende böyle oluyor, yani şimdi öleceğim, sonra azrail gelecek, sonra yanacağım, kazıklar, ateş, ya da huriler, pınarlar vs. biraz gerçekliğini yitiriyor gibi oldu bana mesela, başkası ne hisseder bilmiyorum, his işte...