Bize gelenler de gidecekti ve biz bu hayatı gidenlerle sevecektik.
Sevmek, yalnızlığı da göze almaktı ve her şeye rağmen aşk acısı çekmek bir bedenin en büyük lüksüydü...
Ve bugün hala ölüyorsa açlıktan çocuklar ve her geçen saniye insanlar dermanı olmayan hastalıklarla boğuşuyorsa, en önemlisi ne zaman öleceğini bilmiyorsan ve günde ortalama 300.000 kişinin öldüğü bir dünyada yaşıyorsan, senin aşk acısı çekmek gibi bir lüksün yok!
İşin aslı; sen şu son cümleleri okurken bile gitti birileri ve kalbinden aşk acısını götürdü.
Ne boş bir acı de mi? İşte aşk acısı büyük lüks!!!
Belki aşk acısı lüks görülebilir ancak bunu çekmeye hakkın yok lafı tamamen bana göre asılsızdır. Bakış açısına göre doğru bir yorum olabilir ancak 300.000 kişinin günlük öldüğü bir dünyada 500.000 kişide doğuyor. Hastalıklarla boğuşanların yanında bir o kadarıda bu hastalıktan kurtuluyor. Bakış açısı değiştiğinde her acı lüks oluyor