-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Kendinize kendi gözlerinizle bakamazsınız.Varlık kendini hiçlikte bulur.Varlığınız beden ve benlikten çok daha derin bir kaynaktan gelir.Her şeyin var olduğu özden, buna ne ad verirseniz verin.Fakat onu bir biçime yada forma sokarsanız varlıktan uzaklaşır zamana hapseder egonuzla özdeşleşmiş halini görürsünüz.Zaten kendimiz dediğimizde asıl kendimiz değildir genelde o ego durumunda fark ettirir kendini.Kendine bakamazsın kendini bulursun o hep ordadır, seninle ilgili her şeye şahit olursun, tanıklık edersin.Onu bulduğundada ben her şeyi buldum değil sadece yolda kendimi buldum diyebiliriz.Kendinizi bir kez bulduğunuzda ona bakmayın o olun.
Kendimizi aramaya çıkmışız, başkalarının gözüyle... başkaları ile kendi hayatımızı sürekli kıyaslayarak, kendimizi bulmaya çalışıyoruz. Tıpkı bir çocuğu aramak gibi, kendimizi başkalarının gözüyle aradığımızda, kendimizi değil, başkalarını bulacağımızı hiç tahmin etmiyoruz.
Zayıflamaya çalışıyoruz ama bir şişman gibi. Şişman bir insanın gözünden dünyaya bakıyoruz. Zayıflamaya çalışıyoruz ama bir şişmanın gözüyle, Çikolatalı, pastalı, yemekli ödüllerle. Şişman gibi düşünüp, şişman gibi hareket edip, ödül olarak tatlı koyup sonra zayıflığı bulmayı hayal ediyoruz. Zayıflayınca her şeyi yiyebilecek miyiz diye soruyoruz. Tıpkı diyet yapmaktan korkan birinin kaygılarıyla. Aramaya çıkmışız ama kendimizi bulacağımızı hiç farketmiyoruz.
Ruhsallığı arıyoruz, tutsak gibi. Odalara kapanmış tütsüler, mumlar ile. Zihnimizin tutsaklığından kurtulmak için yine kalıplarda arıyoruz. Yerde bağdaş kurup meditasyon yapmadan aydınlanamayacağımızı düşünüyoruz. Aydınlanmanın ne olduğunu bilmeden ne olması gerektiğine takılıp kalmışız. Halbu ki özgürlüğü henüz tatmadan…
Zayıflamaya çalışıyoruz ama bir şişman gibi. Şişman bir insanın gözünden dünyaya bakıyoruz. Zayıflamaya çalışıyoruz ama bir şişmanın gözüyle, Çikolatalı, pastalı, yemekli ödüllerle. Şişman gibi düşünüp, şişman gibi hareket edip, ödül olarak tatlı koyup sonra zayıflığı bulmayı hayal ediyoruz. Zayıflayınca her şeyi yiyebilecek miyiz diye soruyoruz. Tıpkı diyet yapmaktan korkan birinin kaygılarıyla. Aramaya çıkmışız ama kendimizi bulacağımızı hiç farketmiyoruz.
Ruhsallığı arıyoruz, tutsak gibi. Odalara kapanmış tütsüler, mumlar ile. Zihnimizin tutsaklığından kurtulmak için yine kalıplarda arıyoruz. Yerde bağdaş kurup meditasyon yapmadan aydınlanamayacağımızı düşünüyoruz. Aydınlanmanın ne olduğunu bilmeden ne olması gerektiğine takılıp kalmışız. Halbu ki özgürlüğü henüz tatmadan…
Bu insanlık dışı dünyaya neden gözlerimi kapatmak zorundayım ? Bir şarkı düşlüyorum...nasıl da horluyorlar ay yüzlerini ölüme boyarken...sabah hepsi uyanacak ve kaşınıp küfredecekler martılar solgun gözlerine dalmak için dolanırlarken. C.B.
Maskeleri çıkarmak zor olabilir.Yada kendince geliştirilmiş savunma mekanizmalarını mı demeliyiz.Hangi maskeyi takarsa taksın azda olsa görünenin ardındakini görebildiğimiz insanlar vardır hayatımızda.Dahamı dikkatli, yürekten mi bakarız onlara.Gülüşünün arkasındaki hüznü, öfkesinin ardına saklanmış yaralarını hissettiklerimize.Gözlerimizle duyup, kulaklarımızla görmeyi yeni yetenekler mi geliştirmeli.
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız. Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,Gerisini karşı tarafa bırakırsınız. Öğrendim ki... Güveni geliştirmek yıllar alıyor, Yıkmak bir dakika. Öğrendim ki... Hayatında nelere sahip olduğun değil Kiminle olduğun önemli. Öğrendim ki... Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek. Öğrendim ki... Kendini en iyilerle kıyaslamak değil Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir
yanlışlar olmasaydı doğrular olmazdı, iyi olmasaydı kötü güzel olmasaydı çirkin zengin olmasaydı fakir akıllı olmasaydı aptal diye bir şey olmazdı farkındalık zıttıyla sabittir fakat topyekün bunların idrakına varmak yürüdüğün yola göre hesaplamak kişinin kendinde olan erdeminin farkındalığıdır
Aşk kesinlikler hormonların bi oyunu. hormon seviyesi normale döndügünde oyun biter gözünüzdeki perde iner ve herseyi daha gercek görmeye baslarsnz. iste bu süreçte sevgi ve saygı yeterince varsa iliskiler baki kalır.
Zaaf saplantı demektir, bir insanda saplantı yarayan bişey veya konu varsa, kişi sadece o yönüyle değil ttümüyle tutsaktir..
Ama işin içinde aşk varsa, bir taraf esir olurken diğerinin de .ödü kalkıyor..
Ne yaparsınız dünya böyle
Ama işin içinde aşk varsa, bir taraf esir olurken diğerinin de .ödü kalkıyor..
Ne yaparsınız dünya böyle