Bir insan nasıl bu kadar iyi olabilir ki? Sorusunu sorduruyor hep.
Bir şeyler ters gidiyor olmalı ya da algılayamadığım noktalar var.
İyi niyetli yaklaşımlarından dolayı ufak çaplı bir tartışmamız da oldu.
Bir ara PM'den uzun uzun konuştuk, hani küçük bir çocuk hevesle,heyecanla bıkmadan uzun uzun sevdiği şeyleri anlatır ya aynı o şekil ideallerinden bahsetti bana. Eğitim ya da kültür farkı gözetmeden kapısını çalan herkesi eşit şekilde kale alabiliyor.Sevdiklerinde ya da sevmediklerinde derecesi değişiyordur belki.Büyük bir iyimserlikle,inancını yitirmediği idealleri var.Her şüpheyle yaklaşımım da sabırla insancıl yönlerini sunuyor,gıcık oluyorum bazen.
Onun gibi huzurlu düşünebilmeyi dilerdim.
Sert sınırlarımın olmamasını,uçlarda olmamayı,arada grileri kenarlara köşelere serpiştirebilmeyi...Hamlığımdan ya da cahilliğimden fazla heyecanlıyım galiba , hayat tecrübem arttıkça hayatın katlanılır yönlerini daha iyi görebileceğim belki kendisi gibi.
Garip biri ne kadar tanırsam tanıyayım, belli kalıplara sokamayacakmışım gibi geliyor.
İyi dilek temennisinde de bulunmayı gerek görmüyorum.
Hayatına kötü biri de girse,kötü bir olay da yaşasa doğasının mevsimi değişmiyor, en azından öyle lanse ediyor.
İdeallerine,hedeflerine ulaşmanı dilerim.
En hoşuna gidecek temenni bu olur galiba.