Nerede bıraktıysan orada yokum artık ben.

Konu sahibi son olarak 143 gün önce görüldü
- Biri ne var ne yok, ben yarım. Saat 01:39. Ve heryer çok sessiz.
 
Ekim ayında aşık olanları anlamadım, anlamıyorum. Kasım geliyor ki, kasım da aşk başkadır. Kafaları hiç çalışmıyor bunların, ya da bilmiyorlar.
 
Öyleki, anlatacak bir şeyim olmadığından değil yazma sebebim. Anlatacak çok şeyim olup da beni anlayacak olamayacağı ve buna lüzum da görmediğim için yazıyorum.
 
Her zaman kalbimin sesini dinledim ama bu defa değil. Kalbim hep aynı saçmalıktan bahsediyorsun, bi sussan diyorum.
 
jasi.jpg


Yarına hazırım.


 
Hayatına girmek için neden geç kaldığımı düşünüyorum, bilmiyorum:benmi:
 
Evet, kalmaya nedenin ya da bulabilirsen belki nedenlerin varsa gitme. İstiyorum ama söyleyemiyorsam gitme. Kendince kızgınlıkların olabilir, onların yerine gerçekçi birkaç neden için gitme. Kimin haklı ya da haksız olduğu neyi değiştirir, sorunu çözmek istiyorsan gitme. Zor bulunur bir olgu olduğu için ve şans vermek istiyorsundur inkar etme ve gitme. Yapılacak onca şey var belki bilmiyorsun, ve seninki kolayı seçmek ve bunu marifet bilmekse. Gitme. Şimdi değil ama gelecekteki mutsuzluk için, pişmanlık için. Hatta keşkeler için gitme. Gitme.

Düşün bunu.
 
Sana ulaşmak için her yol denenirken, sen duvarlar örülmüş bir yoldan ona varamadığın için vazgeçmeyi yeğliyorsun.
 
Durdu ve sordu bana. Niye bu kadar mutlusun ki? Çok mutlusun hatta gereğinden fazla. Belki mutsuz olmayı bilmiyorum, olamaz mı? Belki de bomboş ve ruhsuzum da yüzümde bi maskeyle geziyorum, sence mümkünü yokmu?
 
Senden gittiğimi, en sonunda gidebildigimi yüksek sesle dahi kendime bile hala söyleyemiyorum ben.
 
tumblr_netgzpmVVw1tnxxtoo1_500.jpg


Saat yokluğunu beş geçe’de kaldı. Fikirlerimiz ise hala senin izinde.
Varlığını kabullenemeyenler için yokluğunun ne önemi varki?
Sen bizde hiç ölmedin ATAM.
İzindeyiz.

 
Farkettim de, bazı insanlar bazı insanların hayatlarının artıklarıyla beslenip,
onların artıklarıyla yaşıyor. Hayat ne tuhaf...
 
Hayatında canını acıtan şeyler mutlaka vardır ve hiçbir zaman unutmazsın o acıtanı da acılarını da. Unutmayı denersin defalarca yine ve yine. Denemeler fayda etmeyince de acılarınla yaşamayı öğrenirsin, acılarını sevmeye çalışırsın. Sonra ona alışırsın gitgide ve düşkırıkları içinde ayağa kalkarsın, devam etmeye çalışırsın. Kanırsın belki ama hep onu anarsın. Çare yok..
 
Bazı insanlar hayatında kalıcı izler bırakır ama kalıcı olamazlar. Ve anılar zamanla acıya dönüşür. Neyse, ben bi kahve içeyim.
 
Sevdiğim onca şey varken, içlerinden birini özlüyor olmak ne garip geliyor bana. Bazen hesap sormak istiyorum ona. Sen bi şöyle gelsene demek istiyorum. Sen misin bana kendini bu kadar özleten ya da ben miyim seni özlemek adına bahaneler üreten. Ölüme eş bir duygu şu özlemek. Ölmekten iki harf fazla be çocuk diyen Cemal Süreya'ya hak vermek gibi bişey.
 
Sevdiğim onca şey varken, içlerinden birini özlüyor olmak ne garip geliyor bana. Bazen hesap sormak istiyorum ona. Sen bi şöyle gelsene demek istiyorum. Sen misin bana kendini bu kadar özleten ya da ben miyim seni özlemek adına bahaneler üreten. Ölüme eş bir duygu şu özlemek. Ölmekten iki harf fazla be çocuk diyen Cemal Süreya'ya hak vermek gibi bişey.

Garip !
Sence de değil biliyorum.
Ama ben sormuyorum.
İçlerindeki biri
İçindeki değil mi?
..
İnsafsız mıdır gerçekten ?
Vicdansız mıdır ? Özleten.
Gerçekten çok mu masum özleyen?
Tüm şairler haklı olsa ne yazar yasemen
Ölmekten de özlemekten de sen değil misin bahseden?

#mavi


yazasım geldi :hih:
 


Kör olmamız muhtemel eğer göz göze gelirsek ve korkuyorum ki kelimeler tükenecek eğer konuşursak.

O yüzdendir ki sen kal öyle, ayrılma bir yere.


 

Hep derdin ya özlem fark edilmez, hissedilir diye. Bak, ne farkediyorum ne de hissediyorum. Tüm duygularıma çelme takılmış gibi, kalemime de.

 
Geri