Nerede bıraktıysan orada yokum artık ben.

Konu sahibi son olarak 143 gün önce görüldü
İnsan sıkılıyor bazen. Yalanlardan, sahteliklerden ve bunlara sebep insanlardan işte.
 
Birini tanıyorum diyebilmen için, onun neleri sevdiğini ve mutlu olduğunu değilde, nelerden kırıldığını bilmen gerekmiyor mu?
 
Ne demis Franz Kafka: Beni hayal kırıklığına uğratan, kendimden başkası değil. Dogru, sadece inanmak istemişti hepsi buydu.
 
Düşünüyorum da yine. Birinin ağzından rahatça dökülen kelimeler onu duyan kulağa ne kadar kadar ızdırap verir. Tırnağın duvarda çıkardığı ses gibi sinir bozucu. Kapılarını kapatmak istedikçe kulaklar o harflere, acımasız harfler bir kelime ordusu niteliğinde gelip kırar kapıları. Kırdığı yetmezmiş gibi gibi talan ederler o naif kalbi. Kelimeler kızgın birer ordu gibi yerle yeksan ederken kişiyi. Kelime ordularının sahibi biliyor mudur acaba neden olduğu o büyük yıkıntıyı?​
 
Doğrusunu bildiğim bir konunun,
palavrasını dinlemeye bayılıyorum.
Hakikaten komik oluyorlar.
 
Çarpışmadan kadere yenilmek bu olsa gerek dedi. Ama ben buna kader bile diyemiyorum, üzgünüm.
 
Bir gün`aydınıyla gonlunuzdeki güneşinizi açtıranınız var mı? -varsa sahip çıkmaniz dileğiyle. Hayırlı pazarlar.
 
Bizi öldürmeyen ama süründüren tek şey, hayal kırıklığı. Yaşama azmimizi eksiltiyor bir parça, başkaca da bişey olmuyor. Bir defa daha ayağa kalkana kadar, eskisi gibi gülmeye başlayana kadar, günlük işlerin hengâmesine tekrar dönene kadar, uzunca belki de kısa bir vakit bocalıyoruz. Zamanla kabuk bağlayacağına inandığınız birşey kalıyor sonra; Yara izi. Sık sık aklına geliyor, elin hep oraya gidiyor; kaşıma ihtiyacı duyuyorsun. Hani dilinle eksik dişini yoklamak gibi bişey işte. Sonra kaşımamayı, yoklamamayı öğreniyorsun. Öğretiyorlar.
 
Anlamsız harfler vardı kırık dökük kalplerinde ve nefeslerinde yara kabukları. Gülüşleri siyah beyaz.
Bi konuşsalar ağızlarından güller açacaktı ama. Ötesine geçemediler..
 
Acı olan bu işte.
Senin kendini o yere aitmiş gibi hissedemeyişin ve orada çakılıp kalışın.
Sorun bu, önce bundan kurtulmalısın.
 
Unutma, bazı fikirler seni nereye götürürse götürsün, sonunda netleşmezler. Gitiğinle kalıyorsun ve şanslıysan eğer gördüğünle bide.
 
Birini mükemmel olduğu için sevmeyiz. Onu sevdiğimiz için mükemmelliği yakıştırırız, o kadar.
 
tumblr_nkc8f0M87s1u5jw44o1_500.png


Sen aklıma gelince herşey gülümserdi.
-Sabahattin Ali


İyiki doğdun güzel insan.
 
Şu aklımın yarısı kadar şansım olabilseydi keşke.

:T:
 

Sanırım bugüne kadarki hayal kotamı doldurmuş bulunuyorum. Bundan böyle hayal kurmak mı tövbeler olsun :T:
Bi de ; siz siz olun kimseye kendinizi özletmeyin. Özlediğinizi de saklamayın.
 
Tamam kabul ediyorum güçlüyüm.
Lakin bu, nasılsa atlatır diye dusunulmesini gerektirmiyor ve kimsenin beni üzebileceği anlamına gelmiyor.
 
Hani salıncağından kovulmuş çocuklar vardır ya, tıpkı onlar gibiyim. Bulutlara kavuşma isteğim yarıda bırakılmış hatta kursağımda kalmış. Gökten düşen elmalara da inanmıyorum artık.

İçimde hava buz gibi :T:
 
Anlamıyorum yaa. Niye her şeyi üstüme alınıyorum ki ben.
Belki benimle alakalı değildir di mi? Belki benim yerim bile yoktur söylediklerinde.
Durup durup birbiriyle çarpışıyor düşüncelerim ve biliyorum; sigarasında tükeniyorum..
 
Yanlış zamanda bulunuyorum sanki de ve çoğul zamanlarda sıkışmışım gibi sanki. Biliyorum, kayboluyorum yavaş yavaş. Çizdiğim halde üzerini, belki de son çare olarak harflerin karalanmamış köşelerinden çekiştiriyorum hala. Ne yapmak istiyorum bilmiyorum ama birtek bunu biliyorum. Unutmak istemiyorum.
 
Yapmak ve yazmak istemediğim tüm cümlelerin cevabısın sen; peki.
Veeeee;
Şekerli bigüne uyanmali. Hadi Ada hadi canım.
 
Geri