Neden seçme şansı olduğumuz bir aşkta mutsuz oluyoruz?

Bu başlıklarda bulunan inanılmaz imlalar ve anlatım bozuklukları düzeltilse keşke..

İmza: emekli albay

Aşkta seçme şansı olma ki...

Belli oldu mu, nedenmiş?

bir yerde okumuştum, beklentiyle alakalıymış. görücü usulünde tanımıyorsun zaten beklentin de yok ama 3-5-10 yıl sevgili olanlarda durum öyle mi .s.s

kısa sürerse sorun olmaz
sündürürsen süründürür

İnsanlar bir kişiye değil, kendi hayallerine aşık olur. Günün birinde o hayalden sıkılır, veya diğer insanın aslında hayalindeki prenses olmadığını fark eder ve hayalinin peşinden koşar.

Eskiden yaşayabilmek için evlenilirdi ve görevler paylaşılırdı. Şimdi tek amaç mutlu olmak.

Mutlu olmayı bilmediğiniz için.

Aşkın belli bir süresi var ve o süre dolduğu zaman hormonlar normal seviyeye iner. Bu aşamadan sonra aynı kişiye tekrar aşık olamazsınız ancak sevgi devam edebilir. Sevgi sizi tatmin etmiyor ve tekrardan aşkın yarattığı o heyecanı arıyorsanız da doğal olarak ya aldatır ya da ilişkiden soğumaya başlarsınız.

Seçme şansınızın olduğu her şey sizi mutlu mu ediyor da aşka yükleniyorsunuz...

Doga kanunlarini yargilamak,kötülügün erdemden daha gerekli olup olmadigina karar vermek,bize mi düser?
De Sade,Sodom

Istiyorsunuz cunki.
Sonra da kendinize acindirmak hosunuza gidiyor.
Mutsuzlugun ve acinin da bir serefi var.
De ki; ben mutsuz olmak istiyorum.Aci cekesim var.Kime ne bundan..
Sonra ben secebilecegim halde niye mutsuz oluyorum diye soran bir insanin,ilgi cekmekten baska bir amaci olmadigini düsünebilirim.

Aşık olduğun kişiyi başta kendin seçiyor ve karşılıklı güzel bir aşk yaşıyorsun fakat bir süre sonra aşkın büyüsü bozulunca yani yoğunluk azalınca ister istemez gerçekler çıkıyor karşına ve bazı şeylerden hoşnut olmamaya başlıyorsun. Aşkın etkisi ile göremediklerin, seni rahatsız etmeye başlıyor ya da bazı şeyler yetersiz gelebiliyor. Başta aklın neredeydi deme lüksümüz yok çünkü aşık beyinde mantık devreden çıkar ve beyin ön bölgesi belli bir süre aktifliğini kaybeder. Takıntılı şekilde aşık olduğun kişiyi gözünde yüceltmeye başlarsın, kusurları varsa görmezsin.

Aşık olduğun insana yabancılaşmak aslında sudan çıkmış balığa dönmek gibi bir şey çünkü kişinin elinde değil, baştan göremeyecek kadar hormonların esiri olmuş durumda.

Aşk; beyinde gerçekleşir ve oksitosin, vazopressin hormonları salgılanmadan bir insana aşık olamayız.

Aşk sevismeyle iyileşen bir hastaliktir. Mutsuzluk, karsilanmayan ihtiyaçlar toplamidir

Hormonlar mi seciyor ben mi?
Ikinci aciklamana deginecek olur isem hormonlar.
Hormonlar ile alakali ise bu sehvetdir.Sehvet duygusu gecince elbet de bir soguma dönemi basliyor.Cünki bikilmistir.Sonra deli gibi arzuladigin insana armudun sapi üzümün cöpü diye yasklasilir.BU dogal bir sürec ama.
Lakin hormonlar söz konusu ise bunun adi Ask da degildir sevgi de.
Eger Ask olmus olsa mutsuzlugunda bile bir isik aranir.Sessizce katlanir.Sikayet etmeden. :lzqWar:

COk sevip izledigim bir dizi var
Bones.
Oradaki protagonist de senin gibi her duyguyu bilimsel yönde aciklamaya calisir.Aski rededer.Ama sonunda asik olmaktan kendini ali koyamaz.O diziyi izledigimde aklima bazen sen geliyorsun.
Ama kötü arzu ve dürtüleri etik yönden aciklamaya calisir.Celiskili yani.

Soruna söyle cevap vereyim;
Ask benim icin vardir.Ve yasamimizin en gaye amacidir.Lakin bunu fark edenler yok denilecek kadar az.
Benim karsi oldugum durum ise,sehvetin ask ile karistirilmis olmasidir.
40 yillik evini ocagini terk eden insanlar asik oldum derler.Bu ask degil arzulamadir.Sadece ask agir ve kabullenebilinir bir olgu oldugu icin toplumda,belki böyle insanlarin hareketleri afedilebilinir.Cünki ben azdim,bu insani o an istedim diyemez.Zira toplumda iyi görülmez.Ve bunun cografya ile de alakasi yoktur.Eger ki böyle insanlara arzuladigi insan ile belirli bir süre birliktelik sansi verilmis olsa,zamanla anlar ki bunun sadece sehvet oldugunu.Cogu da zaten düzenli hayatina geri dönmek ister.
Ama kabul edilmez cünki "aldatmistir".
Lakin gercekten asik olsaydi,susardi.Ne onu ne kendini zor duruma sokmazdi.

Öte yandan;gercek ask üreme odakli olmayandir.Belki de yalniz yasananidir.O bir duygudur.Over the top.O duyguyu yasamak icin insanlar sadece vesile olur.Insan ile alakasi yok yani benim icin."Asik" oldugum kisi önemli degil,o duyguyu yasamak önemli.Bu yüzden askin getirdigi her seye razi olabilirim.Cünki sadakatim o duyguyadir,Gercek aski yasamak icin, tensel birlikteligin gerektigini düsünmüyorum.
Ama Askin etimolojik sürecini incelecek olur isek,anlamini zamanla cok farkli yere kaydirmis oldugunu görürürüz.Herkes farkli algiliyor.
Yasanan yasaniyor.Bicimi anlami degismis olsa bile.

doğru seçimi yapamadiğimiz için

Gerçek aşk belki de hiç kavuşulamayana duyulandır çünkü yaşadıkça tüketiyor ve sonrasında da yabancılaşıyorsun.

Birde olaya şöyle bakılmalı sanki.
Seçim yaparken hangi psikoloji ile bu yapılıyor?
Içinde bulunduğu hal ne?
Ya da seçim her zaman söz konusu mu?
Aşk tutkulu mu,yoksa dengeli olması gerektiği gibi mi?
Insan bir tercih aşamasına geldiği zaman, ne istedigini bilecek kadar kendini tanıması gerekiyor.Kendini yeterince tanımayan kişi tercihlerinde ve eylemlerinde yanılacaktır.Bence bu durumdan çok şey de doğabilir: Tutarsızlık,eksiklik,tatminsizlik,umduğunu bulamama vs.
Biz her zaman çok sevmenin matah bir şey olduğuna inanmışızdır. Ayrıca aşık olmayı, i acı çekmekle eş gibi algılarız.Ben buna katılmadım hiçbir vakit.
Aslolan güzel sevmektir.Çok seven hem kendine hem de karşısındakine zarar verebiliyor.Iliskiyi yıpratan bir başka durum da bu olabilir.
Zamanında güzel bir söz duymuştum.Ölçülü sevmek, diye.Insan ölçüsünde sevince bazı şeylerde nizamlı ilerleyebiliyor.
Dediğim gibi insan ne istediğini bilirse tercihlerini doğru yapabilir.Ya da birilerinin tercihi olması konusunda karşı tarafa beklentilerini net bir şekilde ifade edebilir.
Hormon konusu doğrudur.Fakat kendini bilen kişi aşkın heyecaninı,aşkın kendisini renklendirmek amaçlı dizayn edebilir.

tek şans baskısı olmasa
belki daha iyi olurdu
o yüzden milleti boşverin

ben imkansız aşklar için yaratılmışım.

seçme şansın varsa
beni seçme