bunun direkt bir cevabının olduğunu düşünmüyorum ama genel olarak beklentiler, hayal kırıklıkları ve kendi farkındalık düzeyi olarak düşünebiliriz. kimin neyle, nasıl mutlu olacağını belirleyen bir kurallar bütünü de yok. haliyle biri için mutsuzluğu simgeleyen şey bir başkasının mutluluğa giden yolunu açabilir. burada bence asıl beceri mutsuzlukla baş ederek, kendini fark etmek ve çukurundan çıkarabilmek. o çıkış bir başkasının sevgisine, ilgisine, merhametine, dev başarılara, çok paraya bağlı bir şey değil çoğu zaman. o çıkış insanın kendiyle ilgilenmesine ve kendini tedavi etme arzusuna, kendini kabullenmesine bağlı. ''kendine yatırım'' dedikleri şey tam da bu. ihtiyacın olanı fark etme ve kendin için mücadele etme. bunu yapabilen insanın artık mutsuzlukla da bir problemi kalmaz. ben kendi mutsuzluklarımı kendim aştığım için rahat rahat konuşuyorum. kendini sevmeden başarılabilecek bir şey değil.
