Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Geride bırakabilmeyi öğrenmiş bi kadında asla kalıcı bi hasar meydana getiremezsiniz. Onda kalıcı olan tek daimi hasar geride bırakabilme yetisidir çünkü.Acıyı geride bırakmayı bilir, sevdayı geride bırakmayı bilir, çocukluğunu ve hatalarını da. Korkularını, pişmanlıklarını, hüznünü, heyecanını, kahkahalarını, alışkanlıklarını, hatıralarını, dişini sıktığı geceleri… Hatta çok sevdiği insanları bile geride bırakabilir gerekirse. Ve geçmişine yabancı hisseder daima. Geride kalan ne varsa hiç olmamış gibi gelir. Yaşadığı onca şeyi sanki bi başkası yaşamış da o da bi yerlerden duyduğu için belleğindelermiş gibi yahut bi kitapta veya filmde rastlamış gibi tüm olanlara ama asla yaşamamış gibi. Bu sebeple bazen aynı hatayı tekerrür edebilir elbet ama yine de sarsılmaz.Bu kadınlar özlemeyi özleyenlerdir. Bi şeylere tutunabilmeyi dileyenlerdir.
.
.
.
.
Lakin şairin dediği üzre "insan ölebildiğine göre kendinden bile soğuyabiliyordur"ya da "insan dediğin kendi yokluğuna bile alışır’ve bu kadınlar bunu bilir...
[YOUTUBE]K52gbejQf9Y[/YOUTUBE]
!
Acı cekerken yuzunu gulumsetebiliyormusun?
Genel olarakta gülümsemem.Neden sordunuz?
Mira ben sevdayi birakali cok oldu ama goz yaslari aciyi hala tasiyorum kendimle..
en kotusu de biliyor musun? Aglamak yasak...Mecburen guluyosun ya bagirarak aglamak
istedigin anda bak o cok kotu yakiyo canini insanin..
Yazınızı daha iyi anlamak icindi. Bazen cok kelimelerle dolu cumleler yazarsın, aslında yazının anlattıgı hikayeden cok yazanın ruh halini anlarsın, sanırım boyle bisi.
Güçsüz görünmeyi sevmeyenlerdenim ondan olsa gerek.Doğru anlamissin ozaman =)