Materyalizm Üzerine

No Pasaran
🟢 Konu yazarı şu anda aktif
Google'a ''materyalizm nedir?'' diye sorduğunuz zaman, karşınıza onlarca sayfa ve materyalizm başlığı altında iç içe geçmiş onlarca -izm bulunmakta. Bu da haliyle okuyucuyu baştan yıldırmaktadır. Dolayısıyla ben de bildiğim kadarıyla bu kavramı basitleştirerek açıklamaya çalışayım.

Materyalizm, basit tanımı itibariyle maddecilik olarak bilinir.

Madde, duyu organlarımızın, bize gösterdiği, sunduğu, genel anlamda, bizi çevreleyen ve ''dış dünya'' dediğimiz her şeydir.

Materyalizm bize derki, biz duygulara, düşüncelere, fikirlere gördüğümüz ve duyduğumuz için sahibiz. Örneğin, elimdeki kağıt beyazdır. Bu kağıdın beyaz olduğunu bilmek bir fikirdir. Bu fikri veren duyulardır. Ama madde, kağıdın kendisidir.

Dünyayı yorumlama, evreni ve doğayı açıklama konusunda onlarca -izm içeren kavram mevcuttur. Ancak felsefe konuları ne kadar karmaşıklaştırılırsa karmaşıklaştırılsın(isteyerek yada istemeyerek, ki ben bu karmaşıklaştırmanın bilerek yapıldığını düşünmekteyim) genel olarak tüm olayları yorumlamada mevcut iki yöntem vardır.

1- Bilimsel olan açıklama
2- Bilimsel olmayan açıklama

İşte buradaki 1. yargı materyalizmdir. Materyalizm, olayları yorumlarken, gidebileceği en uç nokta bilimin gidebildiği en son noktadır. Yani bilimle beraber yürür.

2. yargıya ise en uygun akım idealizmdir. Fikirleri ve düşünceleri soyut nesnelere dayandırarak, bilimsel herhangi bir karşıtlığı olmadan yorumlar.

Peki ama materyalizm neden doğdu? Nasıl meydana geldi?

Eski toplumlar, bilimin gelişmemesi nedeniyle, dahası bilgisizlikleri nedeniyle olayları yorumlarken sürekli doğaüstü güçlere başvuruyor ve sorumluluğu sürekli doğa üste güçlere yüklüyordu. Sonrasında yavaş yavaş, yüzyıllar boyunca, bilimin ilerlemesiyle beraber olayları açıklama konusunda bilimsel açıklamalar denendi. Ve bu materyalist felsefenin doğmasını sağladı.

Yani aslında materyalizm, idealizme tepki olarak doğmuştur dersek doğru bir tespit yapmış oluruz.

Başka bir deyişle bilimsel olmayan açıklama(idealizm), dünyanın doğaüstü bir güç tarafından yaratıldığını, yani ruhun maddeyi yarattığını söyler.

Bilimsel olan açıklama(materyalizm), maddenin ruhun başlıca öğesi olduğunu söyler.

Materyalizm; taş, toprak, metal gibi nesnelerin varlığını bilimsel olarak saptayabiliyorken, idealizm, kendi bahsettiği ruhun varlığını bilimsel olarak saptayamamaktadır.

''Nasıl oluyor da insan düşünüyor?'' sorusuna her iki akımın vereceği cevaplar şu şekilde olur :
İdealizmin açıklaması : İnsan düşünüyor çünkü bir ruhu vardır.
Materyalizmin açıklaması : İnsan düşünüyor çünkü bir beyni var.

Materyalistler, madde ile ruh arasında belli bir ilişki olduğunu öne sürerler. İlk gerçek maddedir ve ruh ikinci gerçektir, sonradan gelendir ve maddeye bağımlıdır. Yani ruhu yaratan maddedir sonucuna varır. Madde, varolmak için ruha gereksinim duymaz. Ve bununla beraber ruh da maddesiz yapamaz ve bedenden bağımsız olamaz. Bu bilimsel olarak mümkün değildir. Bilim ilerledikçe maddeciliğin doğruluğu artmaktadır şeklinde yorumlar.

No Pasaran

*****
Şimdilik burada bırakıyorum. Daha sonra her iki akımın söylemlerini karşılaştırıp devam edeceğim.

Yararlandığım Kaynak : Georges Politzer - Felsefenin Başlangıç İlkeleri

Ayrıca bkz : http://www.forumsal.net/bahane-sozluk/514256-idealizm.html
 
Sartre'nin varoluşçuluğu ile kesişir, idealizme uzaktır.
 
Görünen renkler, dünyanın en iyi gören insanın gözleri ile bile bakıldığında, kızıl ile başlar ve mor ile son bulur. Gerisi mor-kızıl ötesidir. Bizler doğduktan sonra bize gösterilen kırmızı rengi, belki de renk körü olan ebeveynimizin gösterdiği kırmızımsı veya kırmızı rengi ile alakasız bir renktir. Fakat biz bu gösterilen rengi hep kırmızı bildik. Belki de başkasının mavi olarak gördüğü bir renktir bu! Ona da ebeveyni kırmızı olarak öğretmiştir. Aslında, ideal ya da materyal olan bütün kavramlar iç içedir. Mesela şu an tuşlarına bastığım klavye siyah, mavi, kırmızı ya da bilinenin ötesinde bir renktetir. Algı ve duyu, nesneleri biçimlendirir. Belki de aslında bu klavye yoktur. Bu tüm bilinen, yanan bir ateşin verdiği ışığın şablondan geçtikten sonraki duvarlarda oluşturduğu yansıma olabilir. Tüm insanlığın bildiği, sonsuz bir kumsaldaki kum taneciği bile olamazken, materyalizm anlayışı ile görüldüğü, algılandığı, bilindiği sanılan maddelerin kesin varlığından şüphe duyulabilir. Aslında, bir metaya olan inanç onu var kılmaktadır. Bu noktada, aslında her şey vardır veya yoktur. Aynıdır, benzerdir, zıttır, terstir ve ya belki de yoktur. Bütün algılar birer ideadır diyebiliriz...
 
Bize özgü sandığımız hareketlerimiz sadece bilimsel yasaların işleyişidir. Evrenin bugünkü durumu evrenin önceki durumunun sonucu sonraki durumunun ise nedeni olduğu düşüncesine bakış açını da görmek isterim. Bahseder isen yine haber ver olur mu?
 
Siyasete ilgili misin bilmiyorum ama oluru varsa PKK nın materyalizmle olan bağıyla ilgili makalelerini de merak ederiz.
 
Esrar' Alıntı:
Siyasete ilgili misin bilmiyorum ama oluru varsa PKK nın materyalizmle olan bağıyla ilgili makalelerini de merak ederiz.
Genişletmek için tıkla ...

Aslına bakarsanız, konuyu açma amacım materyalizmin ne olduğunu, herkesin anlayabileceği bir şekilde, olabildiğince basit ve sade bir dil ile anlatmak.

Genelde uzun yazılar pek okunmadığı için olabildiğince kısa tutmaya özen gösterdim. Ve bir bu kadar daha yazacağım. Yani yazımı ikiye bölmüş oldum. Yazmak istediklerimi yarına akşama kadar yazmış bitirmiş olurum diye tahmin ediyorum.

Ardından sizin sorunuza yanıt verebilirim.

Selamlar.
 
Muhtemelen dünyada olup bitenlere çok farklı açılardan bakıyoruz. Siz bir kutupta, ben bir kutupta. Fakat sizin bu kibarlığınız ve nezaketiniz düşünce farklılıklarını bir kenara itip bizi kutuplardan harekete geçirip arafta buluşturabiliyor. Bunun için teşekkür etmek istedim. Gözümün alabildiğince yazılarınızı takip edeceğim.
 
Evet, materyalizm, idealizme tepki olarak doğdu dedik. Diğer bir deyişle bilimsel bakış açısı, bilimsel olmayan bakış açısına tepki olarak doğmuştur. Şimdi 3 temel soruyu yöneltip her iki tarafın verdiği cevapları ele alalım. Bu 3 soru idealizmin temel argümanlarına dayanmaktadır.

1 - Dünyanın sadece bizim düşüncemizde var olduğu gerçek midir?
2 - Maddeleri bizim fikirlerimizin yarattığı gerçek midir?
3 - Ruhun maddeyi yarattığı gerçek midir?

İlk sorudan başlayalım.
İdealistler, dünyanın varlığı için kişinin düşüncesindeki gerçeklik(öznel gerçeklik) olduğunu iddia ederken, materyalistler, düşüncemiz dışındaki gerçeklik(nesnel gerçeklik) olduğunu ileri sürer.
İdealistlerin önemli temsilcilerinden Berkeley diyordu ki; ''Ruhumuzun dışında, düşünerek var olduğunu sandığımız, madde değildir, onları gördüğümüz için, onlara dokunduğumuz için şeylerin var olduğunu düşünüyoruz; bu duyumları bize verdikleri için onların varlığına inanıyoruz''

Yani diyor ki aslında elma diye birşey yoktur. Öyle birşey sadece senin zihninde var. Örneğin bir maddenin var olduğunu idrak etmek için, o maddenin renk, tat, koku, büyüklük, ağırlık gibi özelliklerinden yararlanırız. Berkeley bunları önemsizleştiriyor ve bunu kafamızdaki fikirlere ve düşüncelere bağlıyor. Şöyle der örneğin:

''İşte bir kumaş parçası, siz bana onun kırmızı olduğunu söylüyorsunuz. Kesin mi bu? Gözleri farklı gören canlılar bunu kırmızı değil ve başka renk olarak görecektir. Bu halde kumaşın rengi kırmızı değildir, ona renk veren kumaşın kendi değil, gözdedir, yani bizdedir'' der.

Peki Berkeley bunu neye dayandırıyor?

Berkeley'e göre , bizim ruhumuz kendi başına bu fikirleri yaratamadığından ve her istediği fikri yaratamayacağından daha güçlü başka bir ruh bu fikirlerin yaratıcısıdır der. Yani ruhumuzu yaratan ve ruhumuzla karşılaştığımızda dünya hakkındaki bütün fikirleri bize buyuran Tanrı'dır.

Materyalistler ise, buna cevap olarak der ki; biz burada maddelerin özelliklerini tartışmıyoruz, var olup olmadığını tartışıyoruz. Biz dünyanın var olduğunu bilimin yardımıyla doğrularız ve bilim, duyu organlarımızın bizi düşürdüğü yanılgıları düzeltmemize olanak verir der. Örneğin kumaşın renginin kırmızı olmadığını yada hafif/ağır olmadığını söyledik. Ama kumaş diye bir nesnenin varlığını inkar etmeyiz. Oysa idealizm kumaşın varlığını dahi inkar etmekte…

Materyalistler devam eder ve der ki, ‘’dünya sadece bizim düşüncemizde var ise, insanlardan önce yoktu anlamına gelir. Bunun yanlış olduğunu biliyoruz, çünkü bilim, insanın yeryüzünde çok sonradan ortaya çıktığını kanıtlıyor’’.

Tartışma ilerisinde idealizmin vereceği somut bir cevabı olmadığından konuyu Tanrı kavramına vurur. Bu olgu, idealizmin en yüksek ve en temel biçimlerinden biridir. Diğer bir deyişle kendi içindeki çelişkileri verebilecek bilimsel bir yanıtı olmadığından, cevabı her zaman soyut kavramlarda arar.

Ancak tanrı burada ruhtur ve kanıtlanamayan bir iddiadır yine. Haliyle idealistler bu durumu söz sanatı ve biraz da demagoji ile açıkladığını düşünmekte. İdealizm, sonuca göre neden üretme eğilimindeyken, materyalizm nedene göre sonuç bulma eğilimindedir. Materyalizm olayı somutlaştırdığından daha tutarlı açıklama getirmektedir. Bu yönden materyalizm dinamik(sürekli ilerleyen ve yenileyen) bir akımken, idealizm kendini tekrar eden bir akımdır ve Friedrich Engels de “Materyalizm, doğa bilimleri alanında çağ açan her yeni buluş ile kaçınılmaz olarak biçimini değiştirmek zorundadır'' diyerek materyalizmin sürekli kendini yenilediğini tarif eder.

No Pasaran
*********

Diğer iki soruya sonra değineceğim.

Kullandığım kaynaklar :

- Georges Politzer - Felsefenin Başlangıç İlkeleri
- Gelenek Dergisi – 23. Sayı - Klasiklerde Felsefe ve Yöntem
- Ekşi Sözlük - materyalizm
- Ekşi Sözlük - materyalizm ve idealizm arasındaki farklar


 
Bir önceki yazımda 3 temel soru sormuş ve bunlardan ilkinin açıklamasını yapmaya çalışmıştım. Şimdi ikinci soru olan, ''maddeleri insanın fikirleri mi yaratıyor'' sorusuna geçelim.

İlk soruda idealistlerin söylemiş olduğu ‘’aslında elma yok, o senin zihninde var’’ önermesi pek ala burada da yapılabilir. Bununla birlikte Politzer’in kitabında şöyle bir örnek geçer :

‘’Nesneleri yaratanın bizim fikirlerimiz olduğunu iddia eden bir idealistle birlikte, yolun karşısına geçerken, yoldan gelen bir otobüsü ele alalım. Eğer ezilmek istemiyorsak, elbette her ikimiz de çok dikkatli olacağız. Yani pratikte, idealist, otobüsün varlığını nesnel olarak tanımak zorundadır. Ona göre, pratikte nesnel bir otobüs ile öznel bir otobüs arasında bir ayrım yoktur. Bu, öylesine doğrudur ki, yaşam pratiği, idealistlerin de hayatın içinde materyalist olduklarının kanıtıdır.’’

Günümüz idealistleri, artık dünyanın düşünce ürünü olduğunu iddia edememekte. Kanıtları daha farklı ve daha kurnazca seçmekte. Bununla ilgili kitabımızın yazarın Politzer, Lenin’in ‘’Materyalizm ve Ampriyokritisizm’’ adlı kitabına bakmamızı önerir. Bununla ilgili okumalarıma başladım ve ileride bu başlık altında fırsat bulabilirsem aktaracağım.

Üçüncü sorumuz ‘’Ruhun maddeyi yarattığı gerçek midir?’’ sorusunda ise, idealistler, ruh kavramının en üstün ve en yüce biçimini Tanrı’da bulmuştur. Tanrı, idealizmin ulaşabileceği bir sonuçtur ve önceki yazılarımıza da dayanarak, buradan şöyle bir çıkarım yapabiliriz:

‘’İdealizm mi yoksa materyalizm mi’’ tartışması asla bir arada olamayacağından ve birbirine karşıt olduğundan, bu soru ‘’tanrı mı yoksa bilim’’ mi biçiminde ortaya konur.''

Yani aslında idealizm kavramı birçok insan için çok yabancı bir kavram değildir. Çünkü idealizm, günümüzde tanrının sonsuz olduğunu, zaman ve mekan tanımadığını, her şeyin yaratıcısı olduğunu söyler. Evet, yukarıda da söz ettiğimiz gibi, tanrı, idealizmin en yüksek formudur ve kendini ancak burada var edebilir.

İdealistler kendini sürekli tekrar ederler. Ve baktığınız zaman, idealizme yönelik bazı eleştirilerde, Platon’un tekrarı olduğu da söylenir. Yani bundan asırlarca öncesine… İdealistlerin dayandığı tanrı kavramının ne olduğunun açıklanması ve kanıtlanması istenildiği zaman, tanrı açıklanamaz derler ve maddenin her zaman var olmadığını ileri sürerler. Ama bunun için hiçbir somut dayanakları yoktur ve buradan da öteye gidemezler.

Materyalistler ise savları için bilimden yararlanırlır. Şunu unutmamak gerekir. Eğer ki, gerici ve karanlık bir dönemde yaşıyorsak ve bilim ilerlemiyorsa materyalizm de ilerlemez. Tersi durumunda da tersi olacaktır. Ve devam ederler, derler ki, salt bir ruh tarafından yaradılış fikri anlamsızdır. Çünkü biz buna deneyle, gözlemle ulaşamıyoruz. Ve en basitinden bilim, bize ‘’hiçbir maddenin yoktan var edilemeyeceğini, var olan bir maddenin yok edilemeyeceğini’’ söyler ve beraberinde maddesiz bir ruhun olmasını da mümkün görmez. Fikirlerimizin, düşüncelerimizin yani dahası ruhumuzun kaynağı beyindir derler. Materyalistler, nereden geldik sorusuna net bir cevap veremeseler de, nereden gelmedik sorusuna net bir cevap verebilirler. Çünkü ilki için bilimsel araştırmalar devam etmekte.

No Pasaran
*****
Genel olarak konuyu burada bitiriyorum. Ancak okumalarıma devam ettiğim için daha sonra üzerine eklemeler yapabilirim.

Yararlandığım Kaynak :
- Georges Politzer - Felsefenin Başlangıç İlkeleri
- Lenin - Materyalizm ve Ampiryokritisizm
- Ekşi Sözlük - materyalizm
- Ekşi Sözlük - materyalizm ve idealizm arasındaki farklar
 
Yalın, anlasilir bir aciklama olmus. Bilgilendirme icin tesekkurler. Emegine, yuregine saglik.
 
Bitiririm bugüne demiştin,bitirebilmişsin, öncelikle tebrikler :D
sanada belirttiğim gibi kısa ve öz yazabilmeyi amaçladım demiştin öyle de olmuş. Okudum üç yazıyıda bugün sınav oldum ve materyalizm sorularını yaptım teşekkürler abi :D
Eline koluna sağlık,takipteyim
 
Kısa öz ve net olmuş.
Başlangıç için gerçekten güzel olmuş .
Devamını da bekleriz :cici:
 
Abi sen var mısın yok musun zaten kafam allak bullak benimle oyun oynama lkjsdklass
 
Esrar' Alıntı:
Siyasete ilgili misin bilmiyorum ama oluru varsa PKK nın materyalizmle olan bağıyla ilgili makalelerini de merak ederiz.
Genişletmek için tıkla ...

Sanırım bir süre forumda olmayacaksınız. Geri dönerseniz eğer, yazdıklarımı görürsünüz diye umuyorum.

Sorunuzun basit cevabı : Günümüzde somut olarak bir alakası yoktur.

Fakat bu soruyu neden sorduğunuzu ve ne şekilde aklınıza geldiği ile ilgili tahminlerim var. O yüzden PKK'nın materyalizmle kimi zaman neden anıldığını ve neden günümüzde somut olarak bir alakası olmadığı yönündeki fikrimin altını sade ve basit bir şekilde doldurmaya çalışayım.

Bununla ilgili iki yazı yazacağım. Birincisi neden ve ne şekilde alakalı olduğu ile ilgili olacak, ikincisi ise bugün neden alakasız olduğu ile ilgili.

İlkinden başlayalım.

Burada yapılması gereken ilk temel iş, PKK'nın kuruluş dönemindeki siyasi çizgisine ve misyonuna bakmaktır. PKK, bilinen olarak 1974 yılında kurulmuştur. İki kutuplu dünyada sosyalizm ideolojisini benimsemiş ve ''Sosyalist Kürdistan'' şiarıyla ortaya çıkmıştır.

PKK'nın açılımı Partiya Karkerên Kurdistan'dır. Türkçesi ise Kürdistan İşçi Partisi'dir.

Buraya kadar bir nokta koyalım ve buna birinci olgu diyelim.

Şimdi ikinci olgudan bahsedelim.

Sosyalizmin temel ideolojik bağları marksizm-leninizmdir. Marksist-Leninist ideolojinin kendi içerisinde bazı ilkeleri vardır. Bunlardan bir tanesi ''diyalektik materyalizm''dir. Kişi eğer kendisini marksist olarak adlandırıyorsa, diyalektik materyalizm felsefesini de benimsemesi gerekir. Diyalektik materyalizm, marksizmin hayatı yorumlama şeklidir.

Kısa ve öz bir şekilde diyalektiği açıklayayım : Diyalektik olayları neden sonuç ilişkisi içerisinde, ilgili olayın tüm hareketlerini izleyerek açıklamaya çalışan felsefi bir yöntemdir.

Örnek vereyim. Elinizde bir elma var diyelim. Bu elmanın rengi, tadı, ağırlığı vs. gibi özellikleri, diğer meyvelerle arasındaki farkını gözleyebilirsiniz. Bu ''mekanik materyalist'' bir anlayıştır.

Ama siz bunu diyalektik ile incelemek isterseniz eğer şunu ele alırsınız : Elmanın yuvarlanması, şekli, ağırlığı gibi mekanik olguları değil, onun değişen zamandaki hareketlerini yani evrimini incelersiniz. Ve elmanın değişen hallerini ve sabit olmadığını görürsünüz. Dersiniz ki; önce yeşil bir elma idi, daha öncesinde ise bir çiçekti, çiçek olmadan önce tomurcuktu, tomurcuk olmadan önce şuydu buydu vs... Demek ki elma her zaman bir elma olmadı, elmanın da bir tarihi, geçmişi vardır, yani elmayı elma yapan bazı olaylar olmuştur. Bu elma şimdi de olduğu gibi ilerde de böyle kalmayacaktır, söz gelimi yere düşerse çürüyecektir, ayrışacaktır, düşmezse başka olaylar yaşanacaktır vs. vs. gibi... İşte bu diyalektik bakış açısıdır ve marksist felsefenin bel kemiğidir. Olayları geçmişten günümüze ve ileriye yönelik, neden-sonuç çerçevesinde özetlenebilecek bir yorumlama tekniğidir.

Evet, şimdi bu iki olguyu birleştirelim. PKK, kurulduğu zaman sosyalizmi, yani marksizm-leninizmi benimsediğinden ötürü diyalektik materyalizmi de benimsemiş ve kendisine ilke edinmiştir. Siyaseti ve yaşanan toplumsal olayları da bu açıdan ele almış ve kendisine göre yorumlamıştır.

Ama 1990'ların başına kadar böyledir diyebiliriz.

Sonrasına diğer yazımda değineceğim.

No Pasaran
 
Esrar ,

Önceki yazımda neden materyalist olarak adlandırıldıklarındn söz ettim. Şimdi ise neden olmadıklarını kendimce anlatmaya çalışayım.

1991 yılında, sosyalizmin, işçi sınıfının en büyük mevzisi olan Sovyetler Birliği, sermaye sınıfına yenik düştü ve dağıldı. Bu olay etkisini tüm dünyaya hissettirdi ve bilinen anlamda tüm kağıtlar yeniden karıldı. Herkes stratejisini ve programını değiştirdi ve ona göre yeni bir yol, şema çizdi. Neticede dünyada düzen yeniden şekilleniyordu. Artık kapitalist düzen hakimdi ve oyunun kurallarını da bu belirleyecekti.

Siyasette stratejiyi öncelikler belirler. PKK için öncelik her zaman Kürt halkının bağımsızlığını kazanması ve bu yolla ''özgürlüğüne'' kavuşmasıydı. Sovyetler Birliği mevcutken buna ulaşmanın en kolay yolunun sosyalizm olduğu düşünülmekteydi. Ve bu nedenle ''Sosyalist Kürdistan'' olarak ortaya çıkmıştı.

Evet ama Sovyetler dağıldı? Ne olacaktı şimdi?

Buradaki bakış açılarını ikiye ayırmak mümkün:

1 - Ulusal karakteri barındırmayan yada çok ağır basmayan komünist hareketlerin çoğu ilkelerini, yani marksizm-leninizm eksenini değiştirmedi. Sadece siyasi söylemlerini ve stratejilerini ilkeleri ekseninde değiştir. Yani teorik eksen aynıyken pratikte değişikliğe gittiler.

2 - Ulusal karakteri ağır basan hareketlerin bir kısmı ise artık sosyalizmin ''zor'' olduğunu, bunun çok uzatmalı bir yol olduğunu ve bu nedenle sosyalizmden vazgeçilmesi gerektiğini, egemen kapitalist düzen kuralları içerisinde bunun çözümünün daha kestirme olacağını düşünmeye başladı. Ve buradan hareketle PKK sosyalizmden vazgeçti. Örgütün eski bayrağına baktığınız zaman, bayrak içerisinde sosyalizmin simgesi olan orak-çekiçi görürsünüz. Ve günümüzdeki bayrağına baktığınız zaman bunların olmadığını görürsünüz. Fakat söz ettiğim gibi, dünyadaki tüm hareketler ilke değiştirmemiştir. Söz gelimi, Kolombiya'da silahlı mücadele veren FARC, Meksika'da aynı şekilde mücadele veren EZLN ilkelerinde devam etmişlerdir ve hala da devam etmektedirler.

Evet, yukarıda anlattığım üzere siyaseten köklü bir değişim olmuştur. Şu anda PKK'nın kurucu kadroları arasında marksist leninistler olabilir. Veya ''legal kanadı'' olan HDP'de de kendini böyle adlandıranlar yer alıyor. Ama bunların olmuş olması, hareketi sosyalist yapmıyor. Çünkü sosyalist hareketler sınıf temelli hareketlerdir. Ve bununla bağlantılı olarak leninist örgütlerde fikir birliği esastır. Söz gelimi Lenin, bir konuşmasında ''parti fikir kulübü değildir, benzer fikirdeki insanların topluluğudur'' der. Buradan hareketle, bugünkü kürt siyasetine baktığınız zaman, içlerinde dincisi, liberali, sosyalisti, milliyetçisi vs. her kanattan insanlar yer almaktadır.

(Konumuzla pek alakası olmasa da not olarak düşmek istiyorum : Dünya düzeni değiştikçe, diğer bir deyişle oyunun kuralları değiştikçe, çoğu kişi kendini buna göre konumlandırıyor. Bugün, küreselleşme adı altında sınırların yapaylaştırılması, ulus devletlerin tasfiyesi yaşanmaktadır. Bunun temel sebebi, sermayenin daha rahat hareket etme olanağının burada yatıyor olmasındandır. Haliyle, buna uymayanlar da düzen tarafından zorla uydurulur. PKK aynı şekilde bunu görmekte ve buradan hareketle bağımsızlık fikrinden vazgeçmiş, bu fikri özerkliğe çekmiş, yerel yönetimlerin ön planda olması gerektiği noktasına gelmiştir. Hatta bugün ''Türk bayrağını sahiplenelim'' noktasına kadar varmıştır. Son cumhurbaşkanlığı seçiminde, Selahattin Demirtaş'ın ''Türkiyelileşme'' sloganını bu şekilde okumak mümkündür.)

Önceki yazılarımda materyalizmin bilimselliği ile ilgili birçok söylem paylaştım. Bugün BDP içerisinde yer alan bazı siyasi özneler çözümü şeriatta görebilmektedir. ''Marksist'' olarak anılan Öcalan, Kürt-islam sentezi sunabilmektedir(milliyet gazetesinin yayınladığı ''İmralı Tutanakları''na bakabilirsiniz). Kutlu doğum haftalarında etkinlikler düzenleyebilmektedir. Fettulah Gülen'e selam gönderebilmekte ve sivil cumalar örgütleyebilmektedir. Ve beraberinde diğer birçok olay mevcut. Hal durum bu iken kimse bu yapının materyalistliğinden söz edemez. Özet olarak, PKK değişen dünyanın koşullarına ayak uydurmuş, pragmatist hareket etmiş ve diyalektik materyalizm perspektifini bir köşeye atmıştır. Şu anda da bir alakası yoktur.

Sorunuz ile ilgili söylemlerim bu kadar. Konu aslında daha çok uzatılabilir. Bu konuda bana muhalif olan, benden farklı düşünen marksistler de mevcut. Fakat söylemleri komplo teorilerini aşmadığı için üzerilerinde pek durmuyorum. Eksik gördüğüm yerler olursa daha sonra eklemeler yapabilirim veya yazdıklarımla ilgili bir sorunuz varsa sorabilirsiniz ve klavyem yettiğince cevap vermeye çalışırım.

Selamlar.

No Pasaran
 
Materyalist bir kimsenin olaylara bilimsel baktığını çokça defa söyledik. Fakat bunu, bu şekilde tarif etmek genel bir yorumdur. ‘’Bu bakış açısı nasıl yürür?’’, ‘’Herhangi bir olayı yorumlarken nasıl bir denklem kurar?’’ gibi sorulara cevap vermeye çalışayım. Vereceğim cevapların çoğu Politzer’in kitabından olduğu için bu kitabın okunmasını öneriyorum.

Materyalist kişinin felsefesini tutarlı olarak savunabilmesi için iki önemli alanda tutarlı olması gerekir.
1 – Düşünce alanında materyalist olmak,
2 – Eylem alanında materyalist olmak.

Evet, bu iki denklem önemli ama bu iki denklem de tek başına yetmiyor. Çünkü bu iki denklem arasında sıkı bir bağ da gerekir. Diğer bir deyişle biz buna teori ve pratiğin birliği diyebiliriz.

Teori, yapmayı düşündüğümüz şeydir.
Pratik, yapmayı düşündüğümüz şeyi hayata geçirmektir.

Bu ikisi arasında tutarlı bir bağ olmazsa eğer, çoğu zaman kafamızda yapmayı düşündüklerimiz gerçekleşmez.

No Pasaran
*************

Örneklerle sonra devam edeceğim.
 
Teorik olarak materyalist düşünen kişi, düşünceyi maddenin yarattığını evvela kabul eder. Örneğin elimde bir taş var. Bu taşın siyah olduğunu söylemek bir düşüncedir. Ama madde taşın kendisidir ve kişiye düşünceyi yükleyendir.

Teorimizi kurarken, ''varlık, düşünceyi yaratandır'' formülünden hareket edeceğiz. Buradaki hem varlık, hem düşünce soyuttur. Çünkü varlığı özel anlamda değil genel anlamda kullanıyoruz. Özel bir varlık berlirtirsek eğer somut olur.

Aşağıdaki örneklerde de varlığa birinci etken, düşünceye ise ikinci etken diyeceğiz.

Buna biraz daha karmaşık bir örnek vererek açıklamaya çalışalım:

Örneğin toplum yaşamı temelde bir ekonomik yaşam ve bir siyasal yaşamdan oluşur. Ekonomik yaşam ile siyasal yaşam arasındaki ilişki nedir? Bunun teorisini, soyut formülünü bulunuz...

Materyaliste göre birinci etken, yani varlık, toplumu toplum yapan, ona can veren, ekonomik yaşamdır. İkinci etken, yani düşünce, varlık tarafından yaratılmış olan ve ancak onunla yaşayabilen siyasal yaşamdır. O halde materyaliste göre siyasal yaşam, ekonomik yaşamın bir ürünü olduğundan, ekonomik yaşam, siyasal yaşamı açıklar, diyecektir.

Başka bir örnek verelim :

Bir şair düşünün. Bu şair ''neden bunu yazdı'' ve 'neden bunu yazmadı'' diye bir soru soralım.

Materyalist kişi diyecektir ki; kuşkusuz şairin kafasında düşünceler vardır. Ama şair, aynı zamanda, toplum içinde yaşayan bir varlıktır. Buradaki ilk etken şaire kendi özel yaşamını veren toplumdur. Şair, toplumdan, çevresinden gördüklerinden esinlenir ve öyle yazar. Dolayısıyla burada varlık toplumdur. Düşünce, şairin yazdıklarıdır. Varlık, düşünceyi oluşturmuş olur...

No Pasaran
************

Yararlandığım Kaynak : Georges Politzer - Felsefenin Başlangıç İlkeleri
 
Pratik anlamda materyalist olanlar kendini değiştirmeye açıktır ve saptadığı gerçekleri kabul eder. Teorisine göre pratiğini denerler ve eğer yanılırlarsa, ardından başka bir pratik denemeye koyulur. Önceki yanlışlarını tekrar etmez ve ders çıkartması gerekir.

Örneğin, basit bir düzenekle elektrik üretmeye çalışan birini düşünün. Bu kişi her defasında farklı bir şey deneyerek 50. deneyin sonunda elektrik üretmiş olsun. Önceki 49 deney, onun için elektrik bulunamayacağı kanıtlanan 49 yöntemdir. 50. deney ise kafasında kurduğu teorinin doğru pratiğidir.

Kendisine göre düşünmek, saplantılı düşünceleri olmak, sekter(bağnaz) tutum takınmak, gerçekçi olmamak, hayal dünyasında yaşamak, önermesinin gerçekleşebilir olup olmadığına dikkat etmemek... idealistçe tavırlardır. Materyalist olan kişinin bu şekilde davranması pratiğinde tutarsızlığa yol açar.

Şimdi Daha değişik bir örnek verelim:

Diyelim ki; herhangi bir konudaki olumsuzluğun(örneğin iş kazaları) sebebinin(ekonomik sistemle alakalı olması) neden toplum tarafından anlaşılamadığı öğrenilmek isteniyor.

Materyalist olan kişi buna göre pratik kurarken nesnel gerçeklikler üzerinden hareket eder. Buradaki baskıyı, egemen medyayı, radyo ve sinemanın propagandasını inceler. Buna karşın gerekirse bildiri, broşür, gazete vb. araçlarla ne istediğini anlatmak için elden gelen bütün yolları araştırır ve ona göre pratiğini dener.

Bu somut bir örnektir ve kişinin bulunduğu koşullara ve imkanlara göre farklılıklar da gösterebilir. Çünkü koşullar her zaman aynı değildir.

No Pasaran
*************

Yararlandığım Kaynak : Georges Politzer - Felsefenin Başlangıç İlkeleri
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri