Yıllar sonra ilkokul hocam karşı komuşumuz olmuştu.Tasindiklarindan kısa bir süre sonra Alzaymır hastası olduğunu öğrenmiştim.Hocami görmek ve hoşgeldiniz demek için ziyaretine gittiğim de,Cemile teyze ( karısı) ögrencini tanıdın mı? Dedi.Tanımamasina rağmen " tanıdım" dedi.Benimle hiç alakası olmayan şeyler söyleyince bu kanaatim daha da yer etti.Ben de üzmemek için;"evet hocam hatirladım"diyerek onayliyordum.Hocam zamanla daha da hastalanarak ani bir felç geçirdi.Bır gün Cemile teyze Rıdvan Hoca'mı yataktan kaldıramadigini söyleyince yardıma gitmiştim.Kollarindan tutup tekerlekli sandalyeye oturtmuştuk.Sandalyede sadece parmak uçlarına bakıyordu.Mahcup olduğunu düşünerek;" Hocam maşallah bugün iyisiniz" dedigim de yüzündeki utangaç gülümsemeyi hiç unutmuyorum.Ve sık sık uğramaya başlamistim.Sonra öğrendim ki, iyi olduğu anlarda beni cağırmalarini istiyormuş.
Kader bana bir harf öğreten hocama hizmet etmeyi nasip etmişti.Allah rahmet eylesin.
