Değerli Forum Üyelerimiz,
19. Haftanın Tartışma Konusu: Karanlığın hüküm sürdüğü dünyada, nasıl ışık saçabiliriz? Dünyaya faydalı bir iz bırakmak veya iyileştirmek adına, ne gibi bir yol izlenmesi gerektiği düşüncesindesiniz?
Saçamayız ama çokça saçılırız. Baştan söylemiş olayım sonda söyleyeceğimi. Dünyaya iyi bir şey yapmak istiyorsak top yekün ortadan kalkmalıyız. O zaman doğa da rahatlar içinde barınan canlılarda. Tabi bu ütopik düşünce bir yana, gerçekte insan asla kendini yok etmeyecektir. Zamanı gelince bunu asıl olan Kudret sahibi zaten yapacaktır.
Nerede okumuştum tam olarak hatırlamıyorum ama sanırım G.Kore'de yaşlı bir çift varmış. Bu çift, evlilik dışı hamileliklerden doğan sakat çocuklar için evlerini bir bakım yuvasına dönüştürmüşler. Yani engelli doğan bebeklerine bakmak istemeyenler, bu çiftin evinin önüne hazırladıkları bebek kutusuna gizlice bırakıyorlarmış çocuklarını.
Yaşlı çiftin düşüncesinde ki melekleri görebildiniz mi? Ömürlerinin son dönemlerini yatıp dinlenerek ve yorulmayarak geçirmeleri gereken bu insanlar hem de engelli bir düzine bebeğe bakmayı kendilerine vazife bilmişler.
8 milyarlık dünya nüfusunda böylesi adanmışlık kaç insan da var? Çok çok çok çok çok az ve bu insanların etki alanları da maalesef daha da az.
Öte yandan Bosna Hersek savaşında 12 yaşında ki bir çocuğun derisini canlı canlı yüzen ve kaç dakika o şekilde hayatta kalabileceğinin deneyini yapan sırp doktorun ya da Ruanda'da 1 milyona yakın tutsi insanlarını Hutulara kesip biçtiren toplum mühendislerinin etkileri ise çok çok fazla.
Şeytan Tanrıya bir söz verdi. " Ben " dedi. " Ben insanları senin yolundan alıkoyacağım, onları saptıracağım ve çok azı müstesna hepsi beni izleyecek "
Şeytan sözünü tutuyor ve kendisini bizim dünyasal gerçeklerimiz arasında ustalıkla saklıyor.
Hepimiz onu tanıyoruz, adını duyuyoruz biliyoruz ama aslında hiç birimiz ona inanmıyoruz. Şeytan bizim için adeta bir masal karakteri gibi. Dolayısıyla onun bizle olan savaşını unuttuk. Kendi kendimizle savaşta meşgulüz.
İşte böylesi bir ortamda maalesef dünya asla güzel bir yer haline gelemeyecek.
Yine de soruna son bir umut kırıntısı ile cılız bir cevap vereyim sevgili Lefty.
Yararlı insanlar olabilmemiz için işe önce aileden başlamalıyız. Herkes ailesine sevgi ve saygı ve başka insanlara karşılıksız verebilme düsturunu öğretebilse belki az da olsa bir şeyler düzelebilir ama buna da hiç inancım kalmadı artık.
Tepetaklak gidiyoruz.