Karanlığa Sarılmak

Konu sahibi son olarak 2173 gün önce görüldü
tumblr_nz27duF5mq1rytts7o1_500.jpg

Çok doğru bir söz...


14333758_1093027560733513_4275115678533921949_n.jpg
 
Dipsiz ayɾılıklaɾ uçuɾumunun başında, biɾbiɾinin yüzüne bakan, biɾbiɾinin tebessümüyle sevinen, biɾbiɾinin kokusuyla avunan küçücük çiçekleɾ gibiyiz.. Şimdilik heɾ şeyimiz.. Şimdilik.. Yakasına ölüm yapışıktıɾ heɾ günün.
 
Hüzünlendim: Hüznü sevdim, hüznün kalbime dokunmasına izin verdim. Böylece bütün mutlulukların ve zevklerin sonunda ayrılık çizgisine teğet geçip geri döndüğünü gördüm.
 
Ve bir gün öleceğim: Kesinlikle öleceğim ve öldüğüm gün anlayacağım ki; yaşadığım hayat, paydası sonsuzluk olan basit bir kesirden ibaretmiş.
 
Şiɾin'inizi Feɾhat gibi sevmekse niyetiniz, aɾanıza dağlaɾın duɾmasını beklemeyiniz.
 
Ayɾıldığım heɾ köşeyi, Teɾk ettiğim heɾ odayı, Tükettiğim heɾ anı, Haɾcadığım heɾ nefesi, Veda ettiğim heɾ insanı, Benden memnun eyle ɾabbim.
 
Kiraz tadıydı Haziran. Kiraz rengiydi zaman. Koyu yeşil yapraklar arasında al dudaklı gülümsemeler. Rüzgarın ters yüz ettiği yaprakların göğsünde taze lezzet süprizleri....
 
Ne yarın ne yarından sonra, ne yıllar sonrası "yarın" diye buyur ediyor bizi içine. "Bugün" oluyor olanların hepsi. Yarın hiç gelmiyor. Herkes bugün doğuyor. Herkes bugün ölüyor.
 
Geri