Kalemimden

Kitapella
⚪ Konu sahibi son olarak 2267 gün önce görüldü
Tanrı'nın değişmeyen bazı işleri vardır.

Anneler yaşatır, koklar, besler. Ne kadar bazen ters düşseniz de aslan oğlu ya da prenses kızına içten bir sevgi yaşatır kalbinde.

O kalbe giren sevgi, ölümsüzlük verir bir kadına!

Biz bu ölümsüzlüğe... Annelik diyoruz.



Kim cümle kurarsa kursun açmayacak seni bu konuda. Sevgisini hissettiremeyecek anneciğinin. Kalbini tarif edemeyecek.

Ta ki bizler de Tanrı'nın bazı işlerine denk gelene kadar!



Allah anneciğine rahmet, sana da sabretme gücü nasip eylesin kuzum.
 
esekherif' Alıntı:
Yargı kesin: Acı duymak ruhun fiyakasıdır.
Genişletmek için tıkla ...

Ruhumun fiyakasından geçilmiyor şükür.

Yazgı' Alıntı:
Güzel yüreğine sağlık Kitapella. İçindekileri ne güzel döküyorsun kaleme, mekanı cennet olsun inşallah huzurla uyusun anneciğin. Ne mutlu ona ki güzel kalpli , bilinçli bir insan yetiştirmiş. Sevgiyle kucaklıyorum seni.
Genişletmek için tıkla ...


O güzel kalbini kimse yormasın kadın. [emoji1652]
 
Sevgili Kitapella, aciniz cok büyük, sabirlar diliyorum.
İcinizde yanan anne özlemi atesini bir nebze olsun dindirebilecek sihirli bir kelimem olsaydı keşke. :(

Anneciginizin mekanı cennet olsun.
 
Ay' Alıntı:
Sevgili Kitapella, aciniz cok büyük, sabirlar diliyorum.

İcinizde yanan anne özlemi atesini bir nebze olsun dindirebilecek sihirli bir kelimem olsaydı keşke. :(



Anneciginizin mekanı cennet olsun.
Genişletmek için tıkla ...


Teşekkür ediyorum güzel düşünce ve zarif ruhunuz için. Dilerim benzer acılar size uğramaz.

ihaveanidea' Alıntı:
Tanrı'nın değişmeyen bazı işleri vardır.

Anneler yaşatır, koklar, besler. Ne kadar bazen ters düşseniz de aslan oğlu ya da prenses kızına içten bir sevgi yaşatır kalbinde.

O kalbe giren sevgi, ölümsüzlük verir bir kadına!

Biz bu ölümsüzlüğe... Annelik diyoruz.



Kim cümle kurarsa kursun açmayacak seni bu konuda. Sevgisini hissettiremeyecek anneciğinin. Kalbini tarif edemeyecek.

Ta ki bizler de Tanrı'nın bazı işlerine denk gelene kadar!



Allah anneciğine rahmet, sana da sabretme gücü nasip eylesin kuzum.
Genişletmek için tıkla ...



[emoji1652] sanırım hayatı olduğu gibi kabul etmekten ve yaşamaktan başka çaremiz yok
 
Merhaba [emoji260][emoji262]
Ne zaman kalbini birine açsan hep bir hengame ile noktalanırsın ya hani. İzansızlara izan anlatırken bulursun kendini. Çaresizce bu hayatın tasarrufu bana ait değil miydi diye sorarsın kendi kendine. Tam olarak öyleyim işte..

Bir gün bir mezar taşında Cahit'in kızı yazıyordu. Bu kadar yok sayılmışına, bu kadar kimliksizine hiç rastlamamıştım. Birden bire aklımda beni meşgul eden dertlerimin bomboş olduğunu düşündüm. Zamanın hangi kısmında ne zorluklar yaşarsam yaşayayım bir gün göçüp gideceğimde hiç olmazsa kendi adım bulunacaktı mezar taşımda. İşte bu düşünce bütün dertlerimi bertaraf ediyordu. Hayatın bana sunacağı tüm zorluklara kimliğimi koruyabilmek için kucak açmaya karar verdim. Bu ilk kabullenişimden hemen sonra annemi kaybettim. Bazen en zorunu görürüz.. Bu hayatım bize "emin misin?" deme şeklidir.

Ne kadar dik durursan o kadar hafifliyor sorunlar. Bir müddet sonra kimin ne düşündüğünü umursamıyorsun. Kendi hedefinden veya hedeflerinden başka bir şey görmüyorsun.

Babaannem derdi ki ölünce insanı ilk ismi terkeder. Ayşe, Fatma, Hatice olmazsın artık. En yakının bile merhum veya rahmetli diyerek bahseder senden. İsmi yaşatmak deyimine bu yüzden ihtiyaç duyulmuştur belki.. Demem o ki tüm sorunlar bir dakika sonra eskimeye başlayacak. Siz siz olun kimliğinizi sevin. Kim olduğunuz çok önemli. Birilerinin bir şeyi olmayın, kendiniz olun.

Falanın kızı, eşi, annesi
Falanın oğlu, kocası, babası olmayın. Siz hep adınızla yaşayın.
786918b70819a71caeedbf274c963311.jpg
 
Son düzenleme:
Kitapella' Alıntı:
Falanın kızı, eşi, annesi
Falanın oğlu, kocası, babası olmayın. Siz hep adınızla yaşayın.
Genişletmek için tıkla ...

Hoş geldin Sevgili Kitapella!

Seni de yazılarını da özlemişiz.
Ne güzel özetlemişsin; insanın kendi varlığını bir tarafa bırakıp başkalarının ona biçtiği rolllerle yaşamaya alışmasını ve beraberinde kimliğini unutmasını ya da unutturulmasını...

Kalemine sağlık, sevgiler.:1085970j9cygvm4c3:
 
Merhaba [emoji262][emoji260]

Kışı iyiden iyiye hissetmeye başladık. Battaniyeye sarınma, sıcak su torbalarıyla oturma vakti geldi.. Oldum olası mutfak insanıydım ben. Eskiden mutfağımızın orta yerinde kuzine soba vardı. Annem sabahtan börekler açar içine atardı. Üzerinde çorbalar kaynatırdı. Mutfaktaki o aromatik koku beni şimdi olduğum kadına dönüştürdü. Kitap okumayı babamdan, okurken keyif yapmayı annemden öğrendim. Yayla çorbasının eriyen tereyağına nane atmak, o sıcacık sosu çorbanın üzerine aktarmak için köşe kapmaca oynardık abimle. Yayla çorbası kışın anasıdır bence. İçtikçe içesi gelir insanın. Şimdi yine yayla çorbası pişiriyorum. Kuzine sobam yok ama ben yine mutfaktan çıkamıyorum. Arada bir yatak odama uğruyorum, bir iki yuvarlanıp tekrar ana vatanıma dönüyorum. Bence kokuların kimliği var. Bir koku sizi kundaklandığınız o günlere bile götürebilecek kadar büyülü. Şükürler olsun tüm çorbalara, sirke, salata ve ayrana.
 
Evvel zaman içinde bir gün bir çocuk tanıdım. Yedi dilek tutup, yedi ilmekli bir hayal kurdum. Yıldızları yatak, göğü yorgan belledim.

Sustum
sustu
sustuk.

ben sustum
o anladı.

ben sustukça
o sarıldı.

Evvel zaman içinde bir gün bir çocuk kaybettim.
Yedi ağıt yakıp, yedi hayal sattım.
Yıldızları toprak, göğü mezar belledim.

(Küçüğüme)
d01268f5cd95c17029646c3ed57e9191.jpg
 
..vakit geç olsa da yol uzak olsa da. Hasret koşarak gelir kokunla peşin sıra. Üstünden zaman koşarak geçmiş olsa da, hasretin yine getirir beni buralara. Bu modası geçmiş sevdamızın kalıntılarına...
 
Ağlıyorum yine.
Sana değil de kendi halime ağlıyorum. Gidişine değil ama gitmeni izleyişime..
Yarım kalan hayallerimize, ümitlerimize ağlıyorum. Senin gelinliğinle karşına çıkamayacak olmama, duvağımı açıp beni alnımdan öpemeyecek olmana... Bende kendi gençliğini göremeyecek olmana, sende kendi geleceğimi göremeyecek olmama..

En çok da kokunu unutacak olmama ağlıyorum. Başka anneleri gizlice koklayıp, acaba benim annem de böyle mi kokardı diyecek olmama.. Kendi çocuğumu yetiştirirken sana sorular soramayacak olmama ağlıyorum.

Gözlerimi emanet aldığım kadın, seni çok özlüyorum.
 
Tabii ki annelerimiz başımızın tacıdır, şahsen benim yaşama nedenimdir, gerekçemdir. Kalbim ve ruhum desem yeridir. Onsuz bu hayatta nefes almayı 1 dakika bile aklımdan geçireceğimi sanmıyorum ve düşünmüyorum. Sana empati yapıyorum da, gerçekten çok zor bir durum. Allah yardımcın olsun. Ama hayatını bir şekilde idame etmelisin sevgili Kitapella. Hayat bir şekilde akışına devam edecek, ama eksik, ama büsbütün.. İçinde bulunduğun yıkımı belki de son nefesine kadar yaşayacaksın, acını senin gibi hisseden insanlar karşına çıkmayacak, hayatına girmeyecek... Karşındaki insan sana "anne" kelimesini bile dile getirdiğinde acıların acımasızca apansız şekilde ortaya çıkacak belki de, bilmiyorum.. Tarifi zor duygu ve durumlar bunlar ama bu kadar üzme kendini, gördüğüm kadarıyla hissiyatlı bir insansın ve bu kadar acını derin yaşıyorsun.. Ama kendini yıpratmamalısın, ona sadece dualarınla ulaşabileceğinin idrakinde gözyaşı dökmeden, kalben içinden gelen her şeyi dua ile ileteceksin.. Düşün, mekânı cennet olsun, ışıklar içerisinde uyusun tekrardan; seni bu halde görse ne kadar üzülür ve yıpranır idi? Kendini artık toparlamanın vakti gelmiş durumda. Hüznünü, acını, kederini anlıyorum ama güçlü bir şekilde de hayatına devam etmelisin. Tekrardan Allah rahmet eylesin.
 
Adem' Alıntı:
Tabii ki annelerimiz başımızın tacıdır, şahsen benim yaşama nedenimdir, gerekçemdir. Kalbim ve ruhum desem yeridir. Onsuz bu hayatta nefes almayı 1 dakika bile aklımdan geçireceğimi sanmıyorum ve düşünmüyorum. Sana empati yapıyorum da, gerçekten çok zor bir durum. Allah yardımcın olsun. Ama hayatını bir şekilde idame etmelisin sevgili Kitapella. Hayat bir şekilde akışına devam edecek, ama eksik, ama büsbütün.. İçinde bulunduğun yıkımı belki de son nefesine kadar yaşayacaksın, acını senin gibi hisseden insanlar karşına çıkmayacak, hayatına girmeyecek... Karşındaki insan sana "anne" kelimesini bile dile getirdiğinde acıların acımasızca apansız şekilde ortaya çıkacak belki de, bilmiyorum.. Tarifi zor duygu ve durumlar bunlar ama bu kadar üzme kendini, gördüğüm kadarıyla hissiyatlı bir insansın ve bu kadar acını derin yaşıyorsun.. Ama kendini yıpratmamalısın, ona sadece dualarınla ulaşabileceğinin idrakinde gözyaşı dökmeden, kalben içinden gelen her şeyi dua ile ileteceksin.. Düşün, mekânı cennet olsun, ışıklar içerisinde uyusun tekrardan; seni bu halde görse ne kadar üzülür ve yıpranır idi? Kendini artık toparlamanın vakti gelmiş durumda. Hüznünü, acını, kederini anlıyorum ama güçlü bir şekilde de hayatına devam etmelisin. Tekrardan Allah rahmet eylesin.
Genişletmek için tıkla ...
Arada böyle eser sonra durulurum ben. Fakat duygusal bir insan olabilmeyi çok isterdim gerçekten.
 
Merhaba [emoji260]

Buradayım.. Rüzgârların hafızamıza yıldız tozları serperek tahayyülümüzü gizli bir bağ ile birbirinde açığa çıkardığı bu masal diyarında.. Bu gezegene ayak basalı 28 yıl oldu. İçimde bir avlu serinliği, ırmak sevinci. Gökle çoğalıyorum hayat gibi.. Anlatmaya beni tarifsiz bıraktığı için; seyrine şiirler dokunduran gözlerimle, kimseler görmezken, öyle apansız, kalbinden öperim seni.. . Zirâ ben senin manâ mesirende bir rûberû.. Aşk fısıltılarım durduk yere tevatür bulmuyor elbet.. Bana bir senin heybetin hoş gelir. ve ben aklımı çelen beyitlerle özlerim vuslatını.. Sonra kalbim aşkınla çatlayıp yarılır..

Yürüdüğüm tüm sokaklar sana çıkar, adını penceremden çağıramam. Halimi arz etmeye tenha bulamam. Seni tenha bulsam, kendimi asla bulamam. Başımı kaldırıp bakarım sadece.. Sana gelirim adeta, seninle dertleşmeye. Gördüğüm en güzel yâre izi seninki diye..

e602f64e088032a0125308efd8812bb4.jpg
 
Merhaba [emoji324]

Yanakları al al olmuş Istanbul'umun ıssız bir akşamından hepinizi selamlarım. Bu görseli en net haliyle paylaşabilmeyi dilerdim ama, uygulamanın ve gif programının canı sağolsun. Oldum olası beceremiyorum şu teknolojik işleri. Şimdi belki dersiniz bir video paylaşmanın nesi zor diye. Zor işte.. Benim için çok zor. Bırakın video paylaşmayı, o kayaların üzerinde dengede durmak bile zor. Yürürken mesaj yazmak-okumak, oturduğum yerden tutunmadan kalkmak bile zor. Bir de böyle güzel geçen günlerin eve dönüşü zor. Keşke bu anın içinde kalmayı başarabilsem. Hatta böylece ölüp gitsem...

Dipçe: sizin için buraya bir de fotoğraf bırakıyorum. Gözlerinize zeval gelmesin..
414d7e6374de7bd5599b01007d0a04fd.jpg
9476e260cb2aab96162b87e069aad6e7.gif
 

Ekli dosyalar

  • 20191206_181612.jpg
    20191206_181612.jpg
    5 KB · Görüntüleme: 7
Son düzenleme:
Söze tam da buradan başlıyorum, iyiye odaklanmalıyız sadece iyiye ve güzele, iyiliğe ve güzelliğe; çünkü etrafımızda ısrarla enerjimizi sömüren binbir karartı olacak. -uğraşma- -olmaz öyle- -boşver- karartıları ama biz iyiye odaklanacağız çünkü dokunsanız plastik artık her şey, her şey zoraki, dolmuyor sözlerin içleri ya da bakmıyor kimse kimsenin gözüne, duyarsızlıktan umarsızlıktan ölünse neslimiz tükenecek; ölünmüyor. Bir işin ucundan tutuyorsunuz -dünyayı sen mi kurtaracaksın- karartıları çıkageliyor. Bakmayacağız duymayacağız, iyiye ve güzele odaklanacağız biz, iyiliğe ve güzelliğe.. Yoksa gitgide daralıyor nefesimiz gitgide daralacak, vakitten beter..
1338a17f17c17ba5c9e8b77d0a48d7ee.jpg
 
Ne zaman iç cebimizden henüz tam vakti gelmemiş bir bahar çıkarmaya yeltensek, bir kara kırağı gelip tarumar ediyor. Nerede bir sukûnet şiltesi görüp kıvrılsak üzerine, gelip çullanıyor zamane icatları ve icapları üstümüze. Uzağız, uzaklıktan bile..
 
Duygusal olarak dört mevsimi bir arada yaşadığım günden hepinizi selamlarım.

Hayatımda o kadar köklü değişimler oldu ki hızıma ben bile yetişemiyorum. Annemi kaybettikten sonra evin annesi gibi hissetmeye başladım kendimi. Babamın ne giyindiği, ne yediği hatta kaç saat uyuduğuyla bile ilgilenmeye başladım. Hal böyle olunca iki kat fazla yorulur oldum. Bazen fiziksel olmasa bile zihinsel olarak çöktüğümü hisseder dururum. Sonra komşunun mutfağından bir çorba kokusu gelir ve beni kendime getirir. Toparlan kızım, mutfağa girmen, hayatı güzelleştirmen lazım derim. Yemek yapmayı oldum olası sevmişimdir. Bana sihir gibi gelir yemek yapmak. Tek başına birşey ifade etmeyen sebzeleri harmanlayıp bir şaheser yaratırsın. Bu yüzdendir mutfak kadını olmam. Bir hocam erkeklere bir şey yaptırmak, bir konuda ikna etmek isterseniz yemek yedikten 20 dakika sonra konuyu açın, o zaman size hayır diyemezler demişti. Geçenlerde babam üzerinde pek başarılı olamadım bu konuda ama, hoca diyorsa bir bildiği vardır elbet. Belki bizimki tam doymadan kalkıp taktik yapıyordur. [emoji1652] ah baba ah ne hallere soktun beni.

Dipçe: Uzun zamandır buraya kitap iliştirip öneride bulunmadım ama biraz daha sabır.. Güzel işler peşindeyim.
f09fb6570f0b368f5cbd0ee55b680a8f.jpg
 
Galiba en güzel akşamlar, henüz hiç tanışmadığımız o şehrin hava durumuna bakıp, bütün bataryaları doldurup, sırt çantalarını hazırlayıp, günün erken saatlerine alarm kurup uyuduğumuz akşamlar. Hadi bir bahane bulup yine yola çıkalım.
Çünkü ölmeden evvel güzel yaşlanılacak bir yer bulup gölgesine sandaliye atmak istiyorum..

Burano Venice [emoji445]
860acc992809804e121d3aa76e5feece.jpg
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri