Bir önceki posta like atmanın sevişmek anlamına geldiğini düşünenler ile bunca nimete, duyguya rağmen kendini sınırlayan insanlar aynı kefeden çıkmışlar. Neden doğa size karşı bu kadar çömertken götüm götüm yaşıyorsunuz ki? Bence en büyük şirk budur. İsraf edilen her değer de bir günah değil midir?
Sevmiyorum sizleri, hayatı ucundan yaşayanları, az ile yetinenleri, doyumun ne olduğunu bilmeyenleri, ay bir şey olcak korkusuyla yaşayanları sevmiyorum. Bence bir meşenin sizler için ürettiği oksijenin hakkını vermiyorsunuz.
Düzeltme: Herkes sizin gibi düşünmek zorunda mı diyen gergedan ağızlıları da sevmiyorum.