İnsanlar Neden Mutsuz dur?

Konu sahibi son olarak 639 gün önce görüldü
İnsanlar neden illaki mutsuz olacak bir şey bulur ve yakınırlar ?
 
Mutsuz değilim şahsen. (Çok şükür)

Mutsuz olanlarda mutsuz olmayı genelde kendileri seçmiştir.Mutluluk çoğu zaman insanın kendi elinde.Düşüncelerinizi değiştirin,davranışlarınız değişsin.
 
Çünkü doyumsuz insanlarız.Hep bir şeylere açız.Bunu ne kadar inkar etsekte böyleyiz.Kışın ince bir şeyle dışarıda duralım parmak uçlarımıza kadar donalım sonra sıcak bir mekana geçelim bakalım mutsuz olabiliyor muyuz ?
Elimizdekilerin kıymetini bilmediğimiz için mutsuz oluyoruz.
 
En Güvendigi insanların Yaptıklarıyla yada. Terk edilişleriyle. mutsuz olrlar sanırım :=)
 
herşey ego ve süper ego kavgasıdır genelde hep işimize gelmeyenler olur ve mutsuzluk...
 
Mutsuz olmak için çok neden vardır.
Şahsen ben mutsuz olmayı çok seviyorum. Çünkü en küçük bir şey de mutlu olabiliyorum. Düşünsenize herp mutlusunuz. İnsan Oğlu bu durumdan bile sıkılır ve mutluluğun değeri olmaz.
İnsan oğluna verilmiş dertler , sıkıntılar vardır. Istesende istemesende mutsuz oluyorsun. Ama en küçük birşeyler de mutlu olup, mutluluğu hissediyorsunuz.
 
Mutluluğu bulamadıklarından
 
Bununla ilgili çok güzel bir yazı okudum.
i George Orwell’in iletişim teknolojilerinin insanları küresel çapta bir diktatörlüğe getireceği ve bütün insanların totaliter bir yönetim altında, onun “Big Brother” (büyük birader) adını verdiği bir sistemin gözetimi ve denetimi altında yaşamak zorunda kalacakları 1984 romanındaki kehanetiydi. Orwell bu kehanetinde daha çok komünizm ve faşizm benzeri bir totaliterizmin hakimiyetindeki bir dünyayı tasvir etmekteydi.

Oysa Orwell’ın ürkütücü kehanetinden başka, o dönemde çok dikkat çekmeyen başka bir kehanet daha vardı. Bu değişik kehanet, Aldous Huxley’in biraz daha eski, biraz daha az bilinen, ancak aynı derecede ürkütücü olan Brave New World (Cesur Yeni Dünya) teziydi. Okumuş insanlar arasında bile yaygın olan inancın tersine, Huxley ile Orwell’ın kehanetleri aynı şeye ilişkin değildi. Orwell’ın uyarısı, dıştan da-yatılan bir baskının bize boyun eğdireceği yönündedir. Huxley’in görüşüne göre ise insanları özerklikleri, olgunlukları ve tarihlerinden yoksun bırakmak için Büyük Birader’e gerek yoktur. Huxley’e göre, insanlar süreç içinde üzerindeki baskıdan hoşlanmaya, düşünme melekelerini dumura uğratan teknolojileri yüceltmeye başlayacaklardır.

Orwell hakikatin bizden gizlenmesinden, Huxley hakikatin umursamazlık denizinde boğulmasından korkuyordu.

Orwell esaret altında bir kültür haline gelmemizden, Huxley duygu sömürüsüne dayanan, içki alemleri ve tek başına ipte asılı bir tenis topuyla oyalanmak (yada günümüzde olduğu gibi, bütün gününü televizyon karşısında sihirlenmiş gibi maç veya başka şeyleri seyretmek, bilgisayar başında iskambil falıyla vaktini geçirmek veya saatlerce süren chat gevezelikleriyle meşgul olmak gibi şeylerle ömür tüketen önemsiz bir kültüre dönüşmemizden korkuyordu.
 
Kural Belli ne kadar cok insan o kadar cok dusunce varsaylar


YALNIZ OLACAKSIN ! tıp kı buz dolabındaki Nar eşkisi Gibi ! Tek Sen olacaksın :)
 
yanlış insanların eseridir çoğu zaman mutsuz insanlar
 
Mutluluğu çoğu zaman kendisinde olmayan şeylerde aradğı için. Kendinden iyi durumda gördüğü kişilere bakıp durduğu , daha zor durumda olanları unuttuğu veya onlara dikkat etmediği için. Şükretmediği için yeterince. belki şeytanı çok dinlediği için.. Olabilir..


demısler ..
 
Kendi mutluluklarını başkalarının davranışlarıyla, varlığıyla ilişkilendiren herkes mutsuz olur.

Ha bir de, kendinizden çok başkalarından bir şey beklerseniz de mutlu olamazsınız.
 
Her şeyinin geçici olduğu bir dünyada mutlu olmak içimden hiç gelmiyor.
 
var olanla yetinmedikleri için
açgözlü oldukları için
hırslarının kurbanı oldukları için
egolarının kölesi oldukları için
insan olamadıkları için
 
çünki mutluluk geçici mutsuzluk kalıcıdır mesela ben genel memnuniyetsizim hiç bişeyden memnun olmamamdan bile memnun değilim
 
Başkalarının hayatını izleyip eleştirmekten kendi hayatlarına geç kalıyorlar bu yüzden olabilir.
 
Her şeyi çabuk tüketiyoruz ve mutlu olacak zamanı bile kendimize tanımıyoruz. Tatmin olma duygunuzu yitirdik
 
Geri