insanlar neden hep fazlasını ister?

Konu sahibi son olarak 2618 gün önce görüldü
İnsanoğlu doyumsuzdur. Hep bir adım ötesini ister. Biri elde eder, ikiyi ister; sarıyı elde eder, kırmızıyı ister. Bu zincir böyle devam eder. Neyi elde edersek hep bir sonraki evreyi elde etme hirsinda olacağız.
 
Görmemis insan davranışı.

Ya da günümüz insaninin zaafı diyelim.
Bencillik ile başa baş.
Sistem in ortaya çıkardığı insan davranışı hastalık kalıtsal bir özellik değil asla. Ama karakteri biçimlendirme ye sebep olan aile den gelebilmektedir aynı zaman da.
 
İnsanoğlu doyumsuzdur. Hep bir adım ötesini ister. Biri elde eder, ikiyi ister; sarıyı elde eder, kırmızıyı ister. Bu zincir böyle devam eder. Neyi elde edersek hep bir sonraki evreyi elde etme hirsinda olacağız.

Sanırım yaratılışımızın gereği bu. Nefs.
 
çünkü daha iyisini ister her zaman daha iyisini elde edince en iyisini ister, onu elde edince daha mükemmelini ister, onu elde edince en mükemmelini ister işte onu elde edemez.
 
Yalnız şartlara göre duygu ve davranışları geliştiriyoruz
 
çünkü daha iyisini ister her zaman daha iyisini elde edince en iyisini ister, onu elde edince daha mükemmelini ister, onu elde edince en mükemmelini ister işte onu elde edemez.

Peki elde ettiği herşeyi alabilseydi ne anlamı kalırdı bunun ? yani aslında elde etme çabasıdır insanı mutlu eden diyebilirmiyiz?
 
İyi olan şeyin 1 fazlası 1 eksiğinden iyidir. : )
 
Sanırım yaratılışımızın gereği bu. Nefs.

İşin dini boyutu nefs. Bi de Freud'ca bakarsak biz insanlar idimize yenik düşüyoruz. İd haz alma ilkesiyle çalışır. Kişi düşünür daha iyisi varken neden onu elde etmiyim? Nefsine yenik düşer. Çünkü bizim olmayan, bizim elde etmeye çalıştığımız bir ileri merhale nefsi besler. Belki de en doyumsuz varlıktır insan.
 
Peki elde ettiği herşeyi alabilseydi ne anlamı kalırdı bunun ? yani aslında elde etme çabasıdır insanı mutlu eden diyebilirmiyiz?

para var oldukça hiçbirşeyin en mükemmelini kullanamaz insanoğlu. (:

2. cümlende kısmen doğru evet diyebiliriz.
 
Doyumsuzdur insanoğlu. Bunun tam bir açıklaması olamaz aslında. Çünkü fıtratımız da var. İstedikçe daha fazlasını istiyoruz. Bir şeyi elde edince,yeni bir şey daha görüyoruz ve onu almak için çabalarız.
Hani çok şeyler yazılır bu konuyla ilgili ama hep bir yarım,eksik kalacağı kesindir vesselam.
 
Yoksa siz de nefsini törpüleyemeyengillerden misiniz? :T: Soruya soruyla şey etmece
 
Niye bu kadar aç gözlüyüz?

Ah be kardeşim .. Hamurumuz da var .. Anamız Havva babamız Adem Cennet'i görmüşler, ondandır dünyanın bize yetmeyişi ..

Kaldı ki cennet'de onlara yetmemiş ki bir elmanın ısırığında aradılar daha fazlasını ..
 
Peki elde ettiği herşeyi alabilseydi ne anlamı kalırdı bunun ? yani aslında elde etme çabasıdır insanı mutlu eden diyebilirmiyiz?

İstediğim her şeyi elde edersem yaşamın ne anlamı kalacak? İnsan her duyguyu tatmalı. Bazen bizde eksiklik olduğunu hissettiğimiz şeyler bile bazen mükafattır. Mesela en güncel sorunsal üzerinden düşün. Bir erkek sevgilisi var diye başka kızlara ilgi duymuyor mudur? Duyuyor, hatta ihanet boyutuna gidiyor. Kızlarda bile böyledir bu durum. Hep daha iyisi, daha güzeli, benim nefsimi en iyi besleyen, egomu en iyi tatmin eden neyse onu istiyoruz. Hep daha çok, daha fazla. Çok nadir insan nefsani duygularına gem vurur. Genellikle de nefsimize yenik düşeriz. A noktasindaysak B noktasını isteriz. İyisi varken, güzeli varken neden yerimde sayayım, neden ötekilerden geri kalayım? der sonsuz bir doyumsuzluk noktasına ulaşır.
Kendi çevremden örnek vereyim; bir arkadaş memurluk sınavına hazırlanıyordu, kazandı gitti. Kazanmadan önce kazanayım yeter başka bi şey istemem diyordu. Kazanıp görevine başladı; yerini şikayet etti, çok çalıştığını şikayet etti, az kazandığını şikayet etti.
İnsanoğlunun genel yapısı bu hep daha fazlasina meylediyoruz. Belki de bundandır mutsuzlugumuz. Olamaz mı?
 
dünyanın yarısını verseler diger yarisinda ne var diye merak eder isterim insanoglu meraklıdır acgözlüdür elindekilerle yetinmeyi bilen insan sayısı azdır :)
 
Insanoglu nankordur, hep der su olsa baska bisey istemem, olur sonrada der suda olsa buda olsa oda diye ister ister durur.
Taki insanin butun herseyden cani cokca yanana kadar, ondan sonra anlar elindekiyle yetinmesini, ama istisnalar var tabi; Doyumsuzluk..
 
Geri