İSTANBUL
Kariye Müzesi
Kariye Müzesi İstanbul Edirnekapı'da bulunan müzedir
Bizans döneminde kilise
fetihden sonra ise cami olarak kullanılmış tarihi bir yapıdır
Tarihçesi
Kariye (Chora) Kilisesi
6
Y
Y
’a kadar giden bir geçmişe sahiptir
Günümüze ulaşmış hali Osmanlı döneminde ve 20
yy’in ikinci yarısında geçirdiği onarımların sonucudur
Kilise
manastır kompleksinden geriye kalan tek kalıntıdır
Kurtarıcı İsa Mesih’e adanmıştır
İlk önce manastır olarak 534 yılında Justinianus döneminde Aziz Theodius tarafından yapılmıstir
11
Y
Y
’da 1
Aleksios’un kayınvalidesi Maria Doukaina tarafından yeniden inşa ettirilmiştir
1204-1261 yıllarındaki Latin istilasinda harap olan manastır Theodoros Metokhites tarafından 14
Y
Y
’da onarılmıştır
Dıi narteks ve parekklesion bu dönemde yapıya eklenmiştir
(Metokhites Parekklesion’u kendisi için inşa etmiştir ve mezarı da kilisenin girişinde mermer bir taşla belirlenmiş olan yerdedir
)
Yapının önemi
İmparatorluğun
Haliç kıyısında
surlara yakın bir yerde konumlanmış olan “Blackhernai Sarayı”na taşınmasıyla artmıştır
1296’daki büyük depreme dayanan bina
Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul’u almasının ardından 1511 yılında camiye dönüştürülmüştür
Mozaik ve freskler cami olduktan sonra bazen tahta kepenklerle
bazen de badana ile örtülmüştür
1948'den 1958'e kadar Amerikan Bizans Enstitüsü'nün yaptığı çalışmalar sonunda tüm mozaik ve freskler ortaya çıkarılmıştır
Yapı 1948’den bu yana da “Kariye Müzesi” olarak hizmet vermektedir
Dış köşesindeki minare ve içerde güneydoğu köşesindeki mihrap dışında hiçbir İslam unsuru taşımamaktadır
Mimari Özellikleri
Kariye Kilisesi
tipik Bizans yapısıdır
Dışarıdan tuğla duvarlarıyla oldukça sade görünmekle birlikte içi en süslü kiliselerden biridir
Güney cephede uzanan dar uzun tek nefli bir sapel olan parekklesion bir bodrum uzerine yapılmıştır
Üstü kısmen kubbe
diğer kısımları tonozla örtülüdür
Tek apsisi vardır
Bütün batı cephesi boyunca uzanan dış narteks bugünkü cepheyi oluşturur
Yapının orta mekanını örten kubbe yüksek kasnaklıdır
Osmanlı döneminde onarım görmüştür ve ahşaptır
Dış cephelerde yuvarlak kemerler
yarım payeler
nişler ve taş tuğla örgü sıraları ile plastik ve hareketli bir görünüm sağlanmıştır
Doğu cephesi dışa taşkın apsislerle bitmektedir
Orta apsis dıştan yarım kemerli bir “payanda” ile desteklenmiştir
Bu payanda
gotik mimarlıkta yaygın olarak kullanılan bir destek ögesidir
Haç tonozların
yük etkisiyle sütun
paye gibi taşıyıcı destekleri iterek yıkılmalarını önleme amaçlıdır
Yarım kemer biçimlidir
dıştan destek sağlar
Esas ibadet mekanı işlevini gören naos
yapının merkezinde yer alır ve pandantifler ile geçilen bir kubbeyle örtülüdür
Naosun doğu uzantısı
sunak masasının yer aldığı bema ya da kutsal mekandır
Bema’nın iki yanında pastoforium yer alır
Şükran ayininin hazırlandığı kuzey şapel “prothesis”
giyinme odası olarak kulanılmış güney şapel “diakonikon” olarak adlandırılır
14
yy’dan itibaren diakonikon özel şapel işlevi görmüştür
İki katlı kuzey ek bölüm naosa birleşir
Geçiş niteliğindeki alt katı giyinme odası olarak kullanılmış olabilir
Manastır kütüphanesini barındıran ve naosa bir pencere ile açılan üst katı büyük olasılıkla kurucunun çalışma mekanıdır
Batıda
mozaiklerle süslü iki geniş narteks yer almaktadır
Özgün planında güneybatı köşesinde bir çan kulesinin yer aldığı dış narteks
kapının bulunduğu revaklı cephesi ile dışa açılır
Nartekslerde mozaikler
mermer kaplamalar ve kabartmalar görünmektedir
Ek şapel konumundaki parekklesion mezar şapeli işlevini görmüştür
Buradaki fresklerin hemen hemen tümü korunmuştur
Parekklesionla naos arasında
tamamlanmamış depo ve muhtemelen keşiş odası olarak kullanılan özel bölümü bağlayan geçit bulunmaktadır
Özel bölüm naosa bir pencere ile açılmaktadır
Mozaikler
Kariye mozaik ve freskleri Bizans resim sanatının son dönemine ait (14
yy
) en güzel örneklerdir
Önceki Dönemin yeknesak fonu burada görülmez
Derinlik fikri
figürlerin hareket ve plastik değerlerinin verilişi
figürlerdeki uzama bu üslubun özellikleridir
İtalyan rönesansina paralel ilerleyen Bizans Sanatı'ndaki yeni uyanışın önemli örnekleridir
Dış nartekste İsa'nın hayatı
iç nartekste ise Meryem'in hayatı ile ilgili sahneler yer alır
Dış narteksten iç nartekse geçilen kapının üzerinde bir “Pantokrator İsa” vardır
(Bu betim birçok ortodoks kilisesinde kullanılan İsa’nin yüceliğini ifade eden
kalıp pozlardan biridir
Sakallı olarak tasvir edilen İsa
sağ eli ile takdis işareti yaparken
sol elinde yeni ahit’i tutmaktadir
) Sol tarafta İsa'nın doğumu
vali quirinus'un önünde nüfus sayımı
meleğin Yusuf'a görünüp Meryem'i alıp gitmesini öğütlemesi
ekmeğin çoğaltılması
suyun şaraba dönüştürülmesi; sağ tarafta ise haberci krallarin İsa'nin doğumunu haber vermesi
felçlilerin iyileştirilmesi ve çocukların katli gibi sahneler vardır
İç mekandaki mozaikler “Bakire Meryem”in hayatından kesitler sunar ve Hz
İsa’nın mucizelerini gösterir
Gerek duvarlarda
gerekse tavandaki mozaik betimlemeler günümüze çok az hasarla ulaşmıştır
Mozaiklerin yanı sıra renkli ve desenli mermer süslemeler de vardır
İç nartekse geçildiğinde en güzel mozaik “deisis”tir
Ortada İsa
solunda Meryem
Meryem'in altında İsaakios
Kommenos ve İsa'nin sağında bir rahibe görülür
Bu kadın VIII
Mikhael Palaiologos'un kızıdır
Moğol Prensi Abaka Han ile evlendirilmiş ve kocasının ölümünün ardından İstanbul'a dönerek rahibe olmuştur
Bu bölümde kubbede İsa ve dilimler içinde İsa'nın ataları gösterilmiştir
Ana kiliseye giriş kapısı üzerinde ortada İsa
sol tarafta kiliseyi onaran ve mozaiklerle süsleyen Theodoros Metokhites kilisenin maketini sunar şekilde gösterilmiştir
Meryem'in İncil'de yer almayan hayat hikayesi ise apokriflere dayalı konulardan alınmıştır
İç nartekste Meryem'in doğumu
ilk adımları
Cebrail'in Meryem'e bir çocuğu olacağını haber vermesi
tapınağa örtülecek örtü için yün alınmasi gibi sahneler yer almaktadır
Esas kilisenin iç kısmında Meryem'in ölümü
çocuk İsa'yı taşıyan Meryem ve bir aziz mozaiği yer alır
Parekklesion'un tümü freskolarla süslüdür
Apsiste görülen “Diriliş” (Anastasis) Sahnesi çok az hasarla günümüze ulaşmış gerçek bir sanat eseridir
Onun üst kısmında yer alan son duruşma sahnesi burada tüm olarak gösterilmiştir
Parekklesionun sağ ve solunda görülen nişlerin mezar olduğu bilinir
Parekklesion kubbesinin ortasında Meryem ve Çocuk İsa
dilimlerinde ise 12 melek tasviri görünmektedir