dünyanın en iğrenç akrabalarına sahibim. her hareketleri mi sinsi olur. yapmacık samimiyetsiz hareketler, yalan dolanlar. ölenin dili yok diye arkadan ne güzel olayları çarpıtıyorlar. olayın bizzat içerisinde olduğum halde utanmadan o öyle değildi böyleydi, o gün öyle olmamıştı, o onu dememişti vs. diyebiliyorlar. küçük beyinleriyle yaptıkları hareketler, söyledikleri sözler sanki kendilerine ait değilmiş gibi ihaleyi babama yıkmaya çalışıyorlar. iğrenç insanlar. babam yıllardır uğraştı durdu bunlarla, her olayda götlerini topladı, yol yordam gösterdi, sorunlarda hep uzlaştırıcı oldu, şöyle bir bakınca yapılanların gram değeri yokmuş, boşunaymış. adamı yıllardır maddi ve manevi sömürdükleri için enayi gözüyle bakıyorlardı zaten, şimdi oğlu olarak beni de öyle görüyorlar. işleri düşmeyince selam bile vermiyorlar. mecburi iş düşünce serdar yapar, serdar uğraşır. hep bir beklenti. bunlara ne kadar küfür edersen et az kalır.