Huzur

Konu sahibi son olarak 1058 gün önce görüldü
Merhaba günlüğüm bu defa adını güzel koydum :) Güzel şeyler yazacağım sana, ümitli şeyler. Yorulduğumda, kırıldığımda, üzüldüğümde bile adına bakıp yeni bir umut fidanı ekeceğim yüreğimin toprağına. O dallar bir gün yeşerecek.

Bu gece hiç uykum yok. Gözlerimi kapatıp güzel şeyler düşüneceğim,kendime bir hayal seçeyim en iyisi iyi geceler.
 
Merhaba günlüğüm bu defa adını güzel koydum :) Güzel şeyler yazacağım sana, ümitli şeyler. Yorulduğumda, kırıldığımda, üzüldüğümde bile adına bakıp yeni bir umut fidanı ekeceğim yüreğimin toprağına. O dallar bir gün yeşerecek.

Bu gece hiç uykum yok. Gözlerimi kapatıp güzel şeyler düşüneceğim,kendime bir hayal seçeyim en iyisi iyi geceler.
İşte bu :) (Alkış emojisi)
 
İşte bu :) (Alkış emojisi)

Gül yürekli velevkim bu aralar en çok senin dostluğun huzur verdi bana iyiki varsın.

Huzurunuz içinizden hiç eksik olmasın hayatın olmazsa olmazıdır...

Teşekkürler Silya :) En önemlisi iç huzuru insanın.

Allah sahibine bağışlasın hoş kareler

Esekherif bey abicim güldürdünüz yine beni teşekkür ediyorum :)
 
Allah’ım nasıl bir gündü. Bir yoruldum bir yoruldum ama bazen bir cümle tüm yorgunluğunu alıyor insanın. Tam tersi de olmuyor değil. Bir kelimeyle günümü mahvedenler de var tabi. Velhasıl insanlar çok garipler. Anlamaya çalışmayı bıraktım mini minnoş bir insandım ama bazen kavgacı da olabiliyormuşum zorlamamak lazım çok.

Bir polisle kavga edecektim az kalmıştı Allahtan bana geri cevap vermedi :)

Günümün en güzel cümlesi ‘merhaba öğretmen hanım’ diyen bir beyefendiydi biraz meşgul etti beni bir şey almadan çıktı ama bir güleryüz bir tatlı söz yetiyor insana. İnanın fazlasına lüzum yok. Annem der ki balın yoksa bal dilin de mi yok :)

Konudan konuya atladım aceleden son iftar malum gidip salata yapmaya devam edeyim. :)
 
Mutluydum bugün gülümseyerek uyandım yine kendime. Ama bazı şeyleri değiştiremiyorsun bu hayatta ne kadar yaşarsan yaşa ve kaç yaşına gelirsen gel içinde hep bir burukluk olarak kalıyor onlar. Sağlık olsun :)
 


Bir hüzün, bir anı, bir mutluluk hepsi sende gizli. Güzel bir dost muhabbetinin yanında dahi hep sana bakmak geliyor içimden. Adına türküler yazılan güzel Karadeniz ben çok seviyorum seni <3
 
Amaaan boşvermişliği var üzerimde. Olana da eyvallah olmayana da. Olur gibi olup olmayanlara bile yok diyeceğim. Hepsine bir gülüş tamam geçti gitti. Boş şeylere kafa yoramıyorum artık ben. Nasipse yaşarım değilse sorgulamam bundan sonra. En güzel umursamazlık halindeyim. Silerken de gözümü kırpmam artık kimseyi. Haketmeyenin bende kaplayacağı yer sadece hiçlik.
 
Keyifsiz uyandığım için uyanıp uyanıp tekrar uyudum ama neden böyleyim bugün ,yine nelerin birikintisini yaşıyorum, hangi kafadayım ya kendime gelmeliyim.

Kafamı kurcalayan şeyler var evet aslında takmadığımı düşündüğüm ama durduk yerde beni mutsuzluğa iten şeyler. Hepimizin olur ya her şeyden uzaklaşmak istediği anları.. Nereye gideyim ki hem gitmek çözüm değil ki kendi içimde halledeceğim yine.
 
Ah benim minnoş günlüğüm çok yalnız kaldın biliyorum seni böyle bir başına bıraktım ama yazma yetimi kullanamayacak kadar yorgundum bir kaç dündür.

Bırak dünü bugüne bakalım azıcık seninle. Ne olursa olsun her şeyin içinden mutluluk çıkarabilecek bir insan oldum. Güzel bir dönüşüm oldu benim için. Baktım ki anlaşılamıyorum koyuyorum mesafemi ,çekiyorum kendimi olumsuzluklardan oh mis. Beni eleştirenlere de en güzel kahkahamı savuruveriyorum. Güzel gülerim demiş miydim sahi?
 
Son düzenleme:
Hoş kareler, yüzünüzden tebessüm, yüreğinizden kaleme dökülen kelimeler hiç bitmesin.
 
Neden bir varmış bir yokmuşla başlardı masallar? Büyüdükçe öğrendik bu sorunun cevabını. Her şeyin bir sonu var. Karşındaki insana hissettirdiklerin hariç. Kırgınlık, aşk, nefret hepsinin sonu var ama asıl hissettiğin şey neyse o kişi öyle kalıyor aklında.
Bu da kalsın böylece burada. Hissettiğim gibi. Tam şuramda kursağımda. Tüm sevinçlerim gibi..
 
5-6 yaşlarında bir kız çocuğu babasının elini tutmuş gülerek yürüyorlardı. Yüzüme kocaman bir tebessümün yayıldığını hissettim. Her gördüğüm insanı sana mı benzetiyordum yoksa her baktığım yerde seni mi görüyordum bilemiyorum..
 
Mutluluk da eğreti duruyor bazen üzerimde. Ya da ben öyle hissediyorum. Azıcık mutlu olsam neden bir hüzün çöker ki içime hep. Ağız dolusu gülmek ne demek sahi ? Bırakın çocukken gülsün, eğlensin, yapsın yapacağını çocuklar büyüdüklerinde hayat zaten güldürmüyor. Her gülüşün de intikamını alıyor nasılsa.
 
Var mı beni neşelendirecek bir önerin bugün ? Sana da hep böyle içim sıkılınca uğruyormuş gibi oldum ama ne yapayım yazma ihtiyacını daha çok böyle zamanlarda duyuyorum.
Dönüp dolaşıp sana geliyorum bir de böyle düşün :)

Aslında ben mutlu olduğum zamanlarda bulutların üzerine kadar çıkıyorum biliyor musun? O yüzden gökten inişim de paldır küldür oluyor hep melek değilim sonuçta :)

Bugün bir kitapta sevdiğini koruyan adamın şu cümlesi sarstı beni : “Böylece bir güç hissettim içimde.Kendi gözümde büyüdüm.” diyordu. Bu cümleyi bir kaç defa okudum. Nedense dokundu bana bu sözler. Bir insanı öyle çok seversin de her gün en baştan sevesin gelir ya öyle bir şeydi bu cümle. Bazılarına göre sıradan belki ama her şey yüklediğimiz anlamlarla değerlenmez mi? Bir insana, bir eşyaya yahut herhangi bir şeye.. Belki de içinde kendimi gördüm. Kendimden ziyade yüreğimi.

Güç almak sevginin gücünden ve bu güçle büyümek kendi gözünde ne büyük mana anlayabilene, ne büyük şans böyle sevilecek birini bulabilene..
 
Var mı beni neşelendirecek bir önerin bugün ? Sana da hep böyle içim sıkılınca uğruyormuş gibi oldum ama ne yapayım yazma ihtiyacını daha çok böyle zamanlarda duyuyorum.
Dönüp dolaşıp sana geliyorum bir de böyle düşün :)

Aslında ben mutlu olduğum zamanlarda bulutların üzerine kadar çıkıyorum biliyor musun? O yüzden gökten inişim de paldır küldür oluyor hep melek değilim sonuçta :)

Bugün bir kitapta sevdiğini koruyan adamın şu cümlesi sarstı beni : “Böylece bir güç hissettim içimde.Kendi gözümde büyüdüm.” diyordu. Bu cümleyi bir kaç defa okudum. Nedense dokundu bana bu sözler. Bir insanı öyle çok seversin de her gün en baştan sevesin gelir ya öyle bir şeydi bu cümle. Bazılarına göre sıradan belki ama her şey yüklediğimiz anlamlarla değerlenmez mi? Bir insana, bir eşyaya yahut herhangi bir şeye.. Belki de içinde kendimi gördüm. Kendimden ziyade yüreğimi.

Güç almak sevginin gücünden ve bu güçle büyümek kendi gözünde ne büyük mana anlayabilene, ne büyük şans böyle sevilecek birini bulabilene..

Bu başlıktaki bütün entrylerini bir çırpıda okuyuverdim Yazgı. Yüreğine sağlık.

Sevildikçe büyüyen insanlardan olmak lazım şu hayatta. Anne babamız bu yüzden sevgiyle büyütmedi mi bizi? Böyle seveceğin birini bulman ve böyle sevecek birinin de seni bulması dileğiyle...
 
53939461910273631901836 x 0 = 0

Yani diyor ki yaşadığınız tek bir olay tüm hayatınızı altüst edebilme potansiyeline sahiptir.

Bu cümleye rastladım bugün ve doğruluğu konusunda hemfikirim.

Hiç beklenmedik bir şey olur ve her şeyi yokeder. Umutları, hayalleri, sevinçleri.. Zaten kolay kazanılmayan şeyleri kolay kaybetmeye meylimiz nedendir hiç anlamadım. Anlamak istemediklerimi anlamamak konusunda epey dirençliyimdir de. Olur olmadık inatlarım vardır, olura olmaza gülüşlerim bir de.

Konu nerden nereye geldi kendimi anlatmayacaktım aslında içim sıkıldı sadece biraz. Zaten hiç bir şeyin ayarını da tutturamadım. Hep en olacak her şey. Orta halli normal bir insan da olabilirdim elbet bu da bir seçim miydi bilmiyorum. Bilerek mi böyle olmayı seçtim.

Hayat enerjimi 0 ila 100 arasında puanlasam ya 0 oluyor ya da 100. Haydi al bakalım napacaksın şimdi ? İdareli kullanmayı da beceremiyorsam demek ki ? Hani her şey tıkırındayken biraz da yarın mutlu olurum diyemiyor ki insan hunharca yaşıyorsun sevincini ağız kulaklarında sonra bir bakmışsın aaa surat beş karış noooldu sana böyle? Nazardan hep nazardan diye avunma bu senin dengesizliğinden kaynaklanıyor. Bir günü bir gününü tutmaz mı insanın ?

Tutturamıyorum napim ben de böyleyim. En iyisi Nilin şarkısını açayım kendime.

https://m.youtube.com/watch?v=iZRje1SsaD8
 
Son düzenleme:
Yine gecenin bir yarısı ve yine içimde engel olunamaz bir yazma isteği.

Yani hem dolmuş hem de taşamamış gibi bir haldeyim. Neyi nasıl düşünsem bilemiyorum. Çok da yorgunum. Acaba yorgunluğumu mu duygusallıkla karıştırıyorum? Allak bullak oldu zihnim, bana oyun mu oynuyor yoksa? Hüff gece yarılarında uyuyamamaktan nefret ediyorum, cevapsız bıraktığım sorulardan ve tavana bakıp kendi kendime konuşmaktan da.. Ahh yanlış anlamayın delirmedim (henüz) ama olabilir de. Her şey ihtimal dahilinde hem neden olmasın ki ?

Saçmalamak mı bu şimdi ne bu ?

İç sesimi susturunca da tüm sesler susuyor böyle de bir curcuna oluşuyor zihnimde. Kendi psikolojimi kendim bozuyorum bu da bir farkındalık ;d
 
Uyusun da büyüsünlü bir ninni olsaydı şimdi çok uykum var ama uyuyamıyorum. Biraz sakinlik bulmam gerek nerde ki acaba ?

Cidden kendimi anlamıyorum bugünlerde ben. Kaoslu düşüncelere kitlenip kaldım. Bir yerde anlaşılamamam da normal ama ben niye böyle düşünüyorum bana bunu düşündüren ne ? Anormal miyim yoksa sahiden ?

Aman uyku her şeyin çözümü. Hiç bir şey olmazsa sabah olur.
 
Geri