genel olarak nefret gibi güçlü duyguları hayatımın içinde barındırmıyorum, böyle duygular çok büyük geliyor bana. nefret bile edemeyecek kadar buz kesmekse tam benlik olabilir ama bunun sadece buz kesme kısmı kabulüm, arkasında nefret edemeyecek kadar şeyler yaratan güçlü sebeplere ihtiyacım yok. birkaç tip insan ve tahammülüm olmayan birkaç özellik var, nerede ne koşulda olursa olsun buz keserim bunlara. bir arkadaşımda da bir dönem yaşadık bunu, belki o dostluğun uzun yıllara dayanması sebebiyle buzları hafif hafif kırdı ama değişmeyen hareketlerinin de hala farkındayım… ne diyeyim, bir kez sıcaklığımıza denk düşenlere buz kesmemiz nefretten daha beter bir şey. buzlaşmayalım <3