Hayatı sosyal medyada yayımlamak için yaşamak

Konu sahibi son olarak 2429 gün önce görüldü
Bir yere giderken eve döndükten sonra aklımıza geliyor keşke resim çekseydik diye xd
 
Kendileri yetmiyor anne baba çocuğu da kendilerine benzetiyolar
 
827289-2912.jpg
ben artık sosyal medyanın hayatın içinde olmasına, hayatın sosyal medyanın içinde olmasına çok garip bakamıyorum ve yadırgamıyorum. şu an bizim ülkemizde bu süreç daha işin çok başlangıcında desek yeridir. her gün yeni bir platformda, bambaşka insanlar hayatımıza bir şekilde dahil oluyor ve daha kabul edilebilir hale geliyor ama benim kabulünde zorlandığım şey bu attığım görseldeki durum. bu mesaj 1 ay önce, eşi tarafından 32 yerinden bıçaklanan, youtube ve instagram'da ''kendin yap'' videolarıyla ünlenen bir influencera geliyor. evet. 32 yerinden bıçaklanıyor, günlerce hastanede yoğun bakımda yatıyor, bir şekilde hayata tutunuyor ama aynı zamanda da mimar olan bu kadın aldığı darbeler sonucunda ellerinde his kaybı yaşıyor ve eskisi gibi olmasının da ellerini dilediği gibi kullanabilmesinin de garantisini veremiyorlar. bütün bunlar yaşanırken de biri çıkıp ''80 bin takipçiye ulaştınız her şerde bir hayır varmış'' yazabiliyor. işte tehlikeli olan zihin bu zihinler. ben bu insanlardan korkuyorum, yoksa kendi halinde ve kendi tercihiyle hayatını yansıtanlarla ilgili negatifliğim eskiye göre daha az.
 
ben hatıra defteri gibi kullanıyorum bu tarz platformları. artık fotoğraf albümlerimiz orası. dolayısıyla gittiğim bir geziyi, mutlu hissettiğim bir anı, doğum günlerimi, dostlarımın günlerini, okuduğum kitapları paylaşıyorum. o an değilse bile akabinde. görece az kişi listemdedir. orası benim özel alanım. hatıra defterime ne ekleyeceğimi insanlara soracak ya da ay benim hakkımda ne düşünürler diyecek değilim. beğenmeyen takipten çıkar, olur biter.
 
Hayatı boş olanların hayatlarına bir anlam katma girişimi.
 
Anın tadını çıkartamazlar…
 
Yani artık zevk kalmadı ya yas oldu 40 nerdeyse
Gezip tozup foto çekip ig ye atma filan
Artik icimden hicbirsey yapmak gelmiyor ne yalan solim
 
hiç öyle dertlerim olmadı.
 
Geri